Andrzej Zaorski
| Andrzej Zaorski | |
| Imię i nazwisko | Andrzej Adam Zaorski |
| Data i miejsce urodzenia | 17 grudnia 1942 |
| Zawód | aktor teatralny i filmowy, artysta kabaretowy |
| Współmałżonek | Ewa Zaorska |
| Lata aktywności | 1964-nadal |
| Odznaczenia | |
Andrzej Adam Zaorski (ur. 17 grudnia 1942[1] w Piaskach koło Lublina) – polski aktor i artysta kabaretowy, występujący w telewizji, filmie i teatrze, a także w radiu. Syn Tadeusza Zaorskiego[2], starszy brat Janusza Zaorskiego, teść Andrzeja Butruka.
Spis treści |
Życiorys [edytuj]
Ukończył PWST w Warszawie w 1964, debiutował w teatrze 31 stycznia 1965. Występował w warszawskim teatrze Współczesnym (do 1970), potem w "Ateneum", Narodowym, Powszechnym, "Na Targówku" i teatrze "Kwadrat", w kabaretach "U Lopka", "Pod Egidą", "Tu 60-tka" i "Kaczuch Show". W latach 70. uczestniczył w produkcjach cyklicznych programów telewizyjnych (m.in. Gallux Show, Studio Gama) oraz radiowych (60 minut na godzinę). W 1991 otrzymał nagrodę "Wiktora" (dla osobowości telewizyjnej).
W latach 1991-1993 współtworzył telewizyjny cykl Polskie Zoo.
Na początku lat 90 wycofał się z aktywnej pracy w teatrze i filmie, choć pod koniec tej dekady i na początku następnej wystąpił w kilku serialach, a także podejmował próby reżyserskie. Po przebyciu w 2004 udaru mózgu, co spowodowało paraliż i znaczne ograniczenie zdolności wysławiania się niemal równoznaczne u aktora z utratą głosu, napisał wydaną w 2006 autobiograficzną powieść "Ręka, noga, mózg na ścianie"[3], w której opisał proces wychodzenia z choroby.
Występuje w powieści radiowej W Jezioranach.
Wybrana filmografia [edytuj]
- 1991: Panny i wdowy − malarz Henryk, mąż Marii
- 1988: Piłkarski poker
- 1984: Baryton
- 1982: Matka Królów
- 1980: Nasze podwórko − ojciec Tomka
- 1979: Skradziona kolekcja
- 1977: Lalka
- 1974: Ile jest życia
- 1971: Bolesław Śmiały
- 1970: Raj na ziemi
- 1967: Stawka większa niż życie
- 1967: Westerplatte
- 1966: Małżeństwo z rozsądku
- 1966: Marysia i Napoleon
Dubbing [edytuj]
- 1969 Zbrodniarz, który ukradł zbrodnię - głos dziennikarza "Kuriera Polskiego"
Ordery i nagrody [edytuj]
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – 2012 za wybitne zasługi w pracy artystycznej i twórczej, za działalność na rzecz przemian demokratycznych w Polsce[4][5]
- Złoty Mikrofon – 2006
Przypisy
- ↑ wg innych źródeł 7 stycznia 1943: sam Zaorski podaje datę grudniową i wyjaśnia, że fakt jego urodzenia zarejestrowano dopiero w styczniu pod nieprawidłową datą
- ↑ w czasach PRL (w latach 60. XX w.) wiceministra kultury i sztuki oraz szefa kinematografii polskiej
- ↑ współpraca: Katarzyna Ciesielska; ISBN 83-922240-8-6
- ↑ Odznaczenia dla działaczy opozycji demokratycznej. prezydent.pl, 2012-12-13. [dostęp 2012-12-15].
- ↑ M.P. z 2013 r. poz. 305
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Andrzej Zaorski w bazie Internet Movie Database (IMDb) (ang.)
- Andrzej Zaorski w bazie filmweb.pl
- Andrzej Zaorski w bazie filmpolski.pl
- Andrzej Zaorski w bazie stopklatka.pl
- Zdjęcia Andrzeja Zaorskiego w serwisie "Fototeka" Filmoteki Narodowej