Anthony Miles
| Anthony Miles | |
 Anthony Miles, Amsterdam 1977 |
|
| Państwo |  Anglia Stany Zjednoczone Anglia |
| Data i miejsce urodzenia | 23 kwietnia 1955 Birmingham |
| Data i miejsce śmierci | 12 listopada 2001 Birmingham |
| Tytuł szachowy | arcymistrz (1976) |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
 Brytyjscy arcymistrzowie szachowi |
|
| Amerykańscy arcymistrzowie szachowi |
|
Anthony John Miles (ur. 23 kwietnia 1955 w Birmingham, zm. 12 listopada 2001 w Birmingham) – angielski szachista, arcymistrz, w latach 1987–1990 reprezentant Stanów Zjednoczonych.
Spis treści |
Biografia [edytuj]
Grę w szachy rozpoczął w młodym wieku, odnosząc sukcesy już jako junior. W 1973 roku zajął II miejsce na mistrzostwach świata juniorów, za Aleksandrem Bielawskim. Rok później zdobył tytuł na turnieju w Manili. W 1976 roku jako pierwszy Brytyjczyk otrzymał tytuł arcymistrza.
Największe sukcesy Miles zaczął odnosił od połowy lat 70. XX wieku. Dwukrotnie triumfował w turniejach IBM w Amsterdamie (1976, wraz z Wiktorem Korcznojem i 1977). W 1980 roku podzielił I miejsce na turnieju w Londynie. Duży rozgłos zyskał na rozegranych w tym roku w Skarze drużynowych mistrzostwach Europy, gdzie pokonał ówczesnego mistrza świata Anatolija Karpowa po zastosowaniu nietypowego otwarcia 1.e4 a6[1]. W 1982 roku zdobył tytuł mistrza Wielkiej Brytanii. Bardzo udane były jego występy w dwóch turniejach szachowej elity w Tilburgu. W 1984 zajął I miejsce, rok później podzielił się zwycięstwem z Robertem Hübnerem i Wiktorem Korcznojem (w turnieju tym od trzeciej rundy rozgrywał swoje partie w pozycji leżącej, z powodu mocnego bólu pleców)[2]. W swoim dorobku miał również trzykrotne zwycięstwa w memoriałach Jose Raula Capablanki na Kubie (w latach 1995, 1996 i 1999), jak również w memoriale Carlosa Torre Repetto w Meridzie (1999) oraz trzykrotne dzielenie I miejsc w otwartych turniejach w Cappelle-la-Grande (1994, 1995, 1997).
Miles był trudnym przeciwnikiem dla najlepszych szachistów. Wśród swoich turniejowych sukcesów miał wygrane partie między innymi z byłymi mistrzami świata Wasilijem Smysłowem, Michaiłem Talem i Borysem Spasskim. Nigdy jednak nie udało mu się wygrać choć jednej partii z Garrim Kasparowem. Po przegranym z nim meczu w 1986, w którym zdołał zaledwie zremisować jedną partię (½ - 5½), miał zwyczaj nazywać Kasparowa "potworem o tysiącu oczu, który widzi wszystko".
W latach 1979 - 1990 Miles czterokrotnie awansował do turniejów międzystrefowych (eliminacji mistrzostw świata), zajmował jednak dalsze pozycje (najlepszy wynik: Ryga 1979, X m.)[3]. W 1999 w las Vegas na mistrzostwach świata FIDE rozgrywanych systemem pucharowym został wyeliminowany w II rundzie przez Michała Krasenkowa[4].
Dziewięciokrotnie (w latach 1976–2000) reprezentował Anglię na szachowych olimpiadach, łącznie zdobywając 46½ pkt w 85 partiach. Był czterokrotnym olimpijskim medalistą: dwukrotnie srebrnym (za drużynowe wyniki z lat 1984 i 1986) oraz dwukrotnie brązowym (oba medale zdobył w roku 1976, wraz z drużyną oraz za indywidualny wynik na I szachownicy). W roku 1985 w Lucernie zdobył również dwa medale drużynowych mistrzostw świata: brązowy wraz z drużyną oraz srebrny za rezultat na I szachownicy[5].
Miles był znany z dziwnego zachowania i kontrowersyjnych wypowiedzi. Był w konflikcie z innymi brytyjskimi szachistami i ze swoją federacją szachową. W 1985 roku został aresztowany na Downing Street w Londynie po tym, jak zbyt natarczywie domagał się rozmowy z panią premier Margaret Thatcher na temat swoich domniemanych krzywd. Był wówczas hospitalizowany przez dwa miesiące z podejrzeniem załamania nerwowego. Pomiędzy 1987 a 1990 r. na arenie międzynarodowej reprezentował barwy Stanów Zjednoczonych, m.in. dwukrotnie uczestnicząc w finałach indywidualnych mistrzostw tego kraju (1988 - XII m., 1989 - V m.). W karierze szachisty nie pomagał jego słaby stan zdrowia, był diabetykiem. Zmarł na atak serca w wieku 46 lat.
Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 stycznia 1996 r., z wynikiem 2635 punktów dzielił wówczas 27-31. miejsce na światowej liście FIDE, jednocześnie zajmując 3. miejsce (za Nigelem Shortem i Michaelem Adamsem) wśród angielskich szachistów. Najwyższe miejsce na świecie – dzielone 9. wspólnie z Lajosem Portischem i Borysem Spasskim – zajmował na liście w dniu 1 stycznia 1986 roku[6].
W latach 1977–1988 Anthony Miles był mężem czeskiej szachistki Jany Malypetrovej.
Przypisy
Bibliografia [edytuj]
- ChessBase Megabase 2008
- Anthony John Miles 23rd April 1955 - 12th November 2001 (ang.)
- Tony Miles 1955-2001, an appreciation by Malcolm Pein (ang.)
- Edward Winter's Chess Explorations: Tony Miles (ang.)
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Anthony Miles – wybrane partie szachowe (ang.)
