Archidiecezja algierska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Archidiecezja algierska
Archikatedra Najświętszego Serca w Algierze
Archikatedra Najświętszego Serca w Algierze
Państwo  Algieria
Siedziba Algier
Data powołania 10 sierpnia 1838
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Metropolia algierska
Archikatedra metropolitarna Archikatedra Najświętszego Serca w Algierze
Biskup diecezjalny abp Ghaleb Bader
Biskup senior abp Henri Antoine Marie Teissier
Dane statystyczne (2008)
Liczba wiernych
• procent wiernych
3000
0,01
Liczba kapłanów
• w tym diecezjalnych
• w tym zakonnych
41
20
21
Liczba osób zakonnych zakonnicy – 18
siostry zakonne – 43
Liczba parafii 15
Powierzchnia 54 927 km²
Położenie na mapie Algieru
Położenie na mapie Algierii
Ziemia 36°46′02,8″N 3°03′15,8″E/36,767444 3,054389Na mapach: 36°46′02,8″N 3°03′15,8″E/36,767444 3,054389
Mapa archidiecezji algierskiej

Archidiecezja algierska (łac. Archidioecesis Algeriensis, franc. Archidiocèse d'Alger) – katolicka archidiecezja algierska położona w północnej części kraju. Siedziba arcybiskupa znajduje się w archikatedrze Najświętszego Serca w Algierze.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze biskupstwo (Ikosim, Icosium) na ternie dzisiejszej archidiecezji algierskiej powstało w II wieku wraz z ekspansją chrześcijaństwa na zachód. W tym czasie dochodziło do prześladowań wiernych tej religii ze strony władz Imperium Rzymskiego. Działo się tak aż do 313 roku, kiedy to cesarz Konstantyn Wielki wydał tzw. edykt mediolański, który wprowadził równouprawnienie religijne dla chrześcijan. Diecezja ta została zlikwidowana w V wieku wraz z najazdami barbarzyńców na północno-zachodnią Afrykę. Została ona przywrócona wraz z podbojem tych ziem przez cesarza bizantyjskiego Justyniana w 534 roku. Wraz z podbojem Maghrebu przez Arabów i przymusowej islamizacji biskupstwo ponownie uległo likwidacji w 710 roku[1].

W okresie średniowiecza oraz nowożytnym na terenie Algierii miały miejsce liczne misje, których efektem było ustanowienie w 1632 roku wikariatu apostolskiego. Jednak dopiero po podboju Algierii przez Francję w 1830 roku papież Grzegorz XVI zdecydował się utworzyć 10 sierpnia 1838 roku diecezję Iulia Caesarea, która obejmowała obszar całej kolonii francuskiej. Biskupstwo to było sufraganią archidiecezji Aix[2].

25 lipca 1866 roku papież Pius IX wydzielił z terytorium biskupstwa dwie mniejsze diecezje: orańska oraz konstantynowską. Dotychczasową diecezję Iulia Caesarea przemianowano oficjalnie na algierską i podniesioną do rangi archidiecezji, ustanawiając ją ponadto metropolią. W 1905 roku w archidiecezji istniało 108 parafii, a katolicy stanowili 11% ogółu ludności (350 tysięcy) w 1959 roku, jednak w wyniku masowej emigracji katolików z Algierii, która spowodowana była wojną o niepodległość, wywalczoną w 1962 roku liczba ta drastycznie spadła[3].

W 2012 roku urzędnicy kurii archidiecezjalnej ocenili, że z żyjących w archidiecezji katolików regularnie na msze święte uczesticzy wyłącznie 50 z nich[4].

Biskupi[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Biskupi algierscy.

Główni Patroni[edytuj | edytuj kod]

Główne świątynie[edytuj | edytuj kod]

Na terenie archidiecezji algierskiej znajduje się łącznie kilkadziesiąt kościołów i kaplic, z których do najważniejszych świątyń należą:

Przypisy

  1. P. Johnson, Historia chrześcijaństwa, Gdańsk 1995.
  2. A. Kasznik-Christian, Algieria, Warszawa 2006, s. 6.
  3. A. Kasznik-Christian, op. cit., s. 12, 309-314.
  4. 50 algériens se christianisent chaque dimanche , artykuł w www.emarrakech.info z 2.11.2012 [on-line] [dostęp: 1.12.2012]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]