Archidiecezja utrechcka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy archidiecezji rzymskokatolickiej. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Archidiecezja utrechcka
Archidiecezja utrechcka na mapie metropolii utrechckiej
Archidiecezja utrechcka na mapie metropolii utrechckiej
Siedziba Utrecht
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Metropolia utrechcka
Katedra diecezjalna Katedra św. Katarzyny w Utrechcie
Biskup diecezjalny kard. Willem Jacobus Eijk
Biskup pomocniczy bp Ted Hoogenboom
bp Herman Woorts
bp Johannes Antonius de Kok (emerytowany)
Biskup senior kard. Adrianus Simonis
Dane statystyczne (2007)
Liczba wiernych 766 000[1]
Liczba kapłanów
• w tym diecezjalnych
• w tym zakonnych

217
243
Liczba dekanatów 5[2]
Liczba parafii 312[3]
Powierzchnia 10 000 km²
brak współrzędnych
Herb archidiecezji
Katedra św. Katarzyny w Utrechcie

Archidiecezja utrechcka (łac.: Archidioecesis Ultraiectensis, hol.: Aartsbisdom Utrecht) – rzymskokatolicka archidiecezja holenderska położona we wschodniej części kraju, największa na terenie kraju. Siedziba arcybiskupa znajduje się w katedrze św. Katarzyny w Utrechcie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Założycielem diecezji utrechckiej był św. Wilibrord, który był tutejszym pierwszym biskupem w latach 695-739. Założenie biskupstwa w Utrechcie związane było z tym, iż miasto to należało do zamożniejszych w regionie oraz wyróżniało się dużą liczbą kościołów. W 799 r. biskupstwo zostało podporządkowane metropolii kolońskiej.

Wraz z rozpadem terytorialnym Rzeszy Niemieckiej w ciągu średniowiecza ordynariusze utrechccy uzyskali również władzę świecką jako książęta na podległym im terytorium. Ostatnim księciem-biskupem był bp Henryk Wittelsbach w XVI w. W 1559 r. diecezja została podniesiona do rangi archidiecezji i metropolii, której jako sufraganię przydzielono biskupstwa w: Haarlem, 's-Hertogenbosch, Middelburg, Deventer, Leeuwarden i Groningen.

W XVI w. w czasie reformacji struktura diecezji została całkowicie zniszczona przez zyskujący poparcie lokalnej społeczności oraz władców terytorialnych kalwinizm. Jego wyznawcy byli prześladowani przez Habsburgów.

Po powstaniu i antyhiszpańskiej wojnie wyzwoleńczej z lat 15661609 północna część Niderlandów uzyskała niepodległość, najpierw w 1579 r. zawierając tzw. Unię Utrechcką, a w 1581 r. powołując do życia Republikę Zjednoczonych Prowincji. Władze nowej republiki już w 1573 r. zakazały katolikom kultu publicznego, a w 1580 r. całkowicie zlikwidowano struktury kościelne w północnych Niderlandach. W ich miejsce Stolica Apostolska utworzyła w 1592 r. wikariat apostolski, którym zarządzali duchowni z zagranicy.

Wikariat apostolski został w 1727 r. przekształcony w misję sui iuris. W 1723 r. doszło wśród katolików holenderskich do schizmy, w wyniku której powstał Kościół Starokatolicki.

4 marca 1853 r. misja sui iuris w Holandii została przekształcona przez papieża Piusa IX w archidiecezję utrechcką, podległą bezpośrednio do Rzymu. 6 lutego 1936 r. podniesiona została ona do rangi metropolii, która objęła swoim zasięgiem cały kraj.

Biskupi[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Biskupi utrechccy.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W skład archidiecezji bukareszteńskiej wchodzi obecnie 312 parafii, zgrupowanych w 5 dekanatach.

Główne świątynie[4][edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Stan na 2007 r.
  2. Stan na 2006 r.
  3. Stan na 2009 r.
  4. Lista bazylik holenderskich na gcatholic

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]