Arnulf II Młodszy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Arnulf II Młodszy
Hrabia Flandrii
Okres panowania od 28 marca 964
do 30 marca 988
Poprzednik Arnulf I Wielki
Następca Baldwin IV Brodaty
Dane biograficzne
Dynastia Flandryjska
Urodziny ok. 960
Śmierć 30 marca 988
Ojciec Baldwin III Flandryjski
Matka Matylda Saska
Żona Rozalia z Ivrei
Dzieci Baldwin IV Brodaty

Arnulf II Młodszy (960 lub 961 - 30 marca 988), hrabia Flandrii, jedyny syn Baldwina III i Matyldy, córki Hermanna Billunga, księcia saskiego.

Hrabią Flandrii został w wieku zaledwie 3 lub 4 lat, po śmierci swojego dziadka, Arnulfa I. Baldwin III, który wraz z Arnulfem I współrządził Flandrią, zmarł w roku 962. Regencję w okresie małoletności Arnulfa sprawował jego krewniak, Baldwin Balso.

Do czasu aż Arnulf doszedł w 976 r. do lat sprawnych, Flandria utraciła południowe terytoria uzyskane przez Arnulfa I. Część Pikadrii przekazano królowi zachodniofrankijskiemu Lotarowi, a Boulogne otrzymał w lenno jeden z kuzynów Arnulfa. Później król Lotar zdobył Ponthieu, które nadał Hugonowi Kapetowi. Niezależność uzyskali również hrabiego Guines.

Ok. 968 r.[1] poślubił Rozalię (ok. 937 - 7 lutego 1003), córkę Berengara II z Ivrei, króla Włoch, oraz Willi, córki Bosona, margrabiego Toskanii. Arnulf i Rozalia mieli razem dwóch synów i córkę:

Arnulf zmarł w 988 r. Jego następcą został jego najstarszy syn Baldwin.

Przypisy

  1. E. Brandenburg, Die Nachkommen Karls des Großen, Leipzig 1935, s. 8.


Poprzednik
Arnulf I Wielki
Flag of Flanders.svg Hrabia Flandrii
964-988
Flag of Flanders.svg Następca
Baldwin IV Brodaty