Augustianie
| Augustianie | |
| Dewiza: Amor meus pondus meum Miłość moja ciężarem moim |
|
 |
|
| Pełna nazwa | Zakon Świętego Augustyna |
| Nazwa łacińska | Ordo Sancti Augustini |
| Skrót zakonny | OSA |
| Wyznanie | katolickie |
| Kościół | rzymskokatolicki |
| Założyciel | Św. Augustyn |
| Data założenia | 1 marca 1256 |
| Data zatwierdzenia | 9 kwietnia 1256 |
| Przełożony | o. Robert Prevost |
| Liczba członków | 2889 (2009) |
| Strona internetowa | |
Zakon Świętego Augustyna (Augustianie, łc. Ordo Sancti Augustini – OSA) – zgromadzenie zakonne powstałe 1 marca 1256 roku po zjednoczeniu różnych wspólnot eremickich, które żyły według reguły świętego Augustyna z Hippony. Zakon augustianów jest zaliczany do zakonów żebrzących. Ubiorem jest czarny habit z kapturem i skórzanym pasem. Do Polski (konkretnie do Krakowa) zostali sprowadzeni z Czech w 1342 roku przez króla Kazimierza Wielkiego. Samodzielna polska prowincja zakonna powstała 6 lipca 1547 roku.
W 1950 roku zniesieni przez ówczesnego metropolitę krakowskiego księcia Adama Kardynała Sapiehę ze względu na udział zakonników w ruchu księży patriotów. Reaktywowani w początku lat 80. XX wieku.
Obecnie prowincja polska posiada 3 klasztory: dwa w Krakowie i jeden w Łomiankach k. Warszawy. Są to:
- Klasztor pw. św. Katarzyny Aleksandryjskiej Dziewicy i Męczennicy, przy którym działa Kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej i św. Małgorzaty w Krakowie oraz jedyne w Polsce Zgromadzenie Sióstr Świętego Augustyna
- Klasztor pw. Matki Bożej Dobrej Rady, przy którym działa Kościół św. Mikołaja z Tolentino w Krakowie
- Klasztor pw. Matki Bożej Pocieszenia
Na przestrzeni wieków augustianie dali Kościołowi około 12 świętych i 171 błogosławionych. Pierwszym błogosławionym augustianinem pochodzącym z Polski ma szansę być Izajasz Boner (1399-1471). Augustianie prowadzą działalność naukową, misyjną, społeczną oraz pracują wśród ludzi chorych, ubogich, upośledzonych i odrzuconych na margines społeczeństwa.
Do zakonu należeli m.in. Marcin Luter – inicjator i główny ideolog ruchu reformacyjnego oraz Grzegorz Mendel – prekursor genetyki.
