Aum Shinrikyō

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Aum Shinrikyō (jap. オウム真理教 Ōmu Shinrikyō?) (także pisownia: Om Shin Rikyo); polska nazwa: “Aum – Najwyższa Prawda”; obecna nazwa: „Aleph” – japońska sekta religijna założona w 1987 przez Shōkō Asaharę (prawdziwe nazwisko: Chizuo Matsumoto). W marcu 1995 roku mała grupa członków sekty dokonała w tokijskim metrze zbrodniczego zamachu przy pomocy sarinu. Śmierć poniosło 12 osób, a blisko 6 tys. odniosło poważne obrażenia z powikłaniami na długie lata.

Nazwa sekty składa się z czterech elementów:

  • świętej sylaby hinduizmu „Aum”, wymawianej: „Om” (sanskryt: ॐ), a postrzeganej jako dźwięk powstania Wszechświata;
  • chińskiego znaku kanji 真 „shin” oznaczającego: „prawdę”, „realność”, „rzeczywistość”, „prawdziwość”, „sektę buddyjską”;
  • znaku 理 „ri” oznaczającego: „rozum”, „zasadę”, „logikę”, „sprawiedliwość”; w znaczeniu buddyjskim: „zasadę generalną”, jako przeciwieństwo „pojedynczego, konkretnego zjawiska”; w neokonfucjanizmie – podstawowe zasady kosmosu;
  • znaku 教 „kyō” oznaczającego: „naukę”, „nauczanie”, „wiarę”, „doktrynę”.

W 1987 pół niewidomy od urodzenia Shōkō Asahara udał się do Indii, aby poznać buddyzm i hinduizm. Spotkał tam wielu przywódców religijnych, włącznie z Dalaj Lamą.

Po powrocie do Japonii oznajmił, że udało mu się osiągnąć nirwanę, że jest w posiadaniu prawdy absolutnej i jest pierwszym „oświeconym” od czasów Buddy. Swoją wizję świata oparł na połączeniu treści zawartych m.in. w pismach buddyjskich, hinduistycznych, biblijnej Apokalipsie i przepowiedniach Nostradamusa. Idee te pozyskiwały zaufanie wyznawców, przekonanych o zbliżaniu się końca świata. Według Asahary, mieli ocaleć jedynie wyznawcy Aum. Dowodził także, że to Stany Zjednoczone przyspieszą nuklearny Armageddon, rozpoczynając III wojnę światową z Japonią.

W 1989 sekta Asahary została zalegalizowana jako ugrupowanie religijne. Środki finansowe na swoją działalność uzyskiwała z operacji m.in. w dziedzinie elektroniki i prowadzenia restauracji. Członkowie grupy byli zobowiązani do przepisywania swoich majątków na własność sekty. Aum docierała do osób wykształconych i majętnych. Sekta umiejętnie prezentowała się w mediach. Wykorzystywała m.in. niezwykłą w Japonii popularność anime i mangi.

Siła przekonywania Asahary była tak znaczna, że członkowie sekty posłusznie wykonywali jego polecenia, dokonując także zamachów kryminalnych przy użyciu środków biologicznych i chemicznych. Większość z nich była nieudana i przeprowadzona na niewielką skalę. Dopiero „akcja” w metrze tokijskim w dniu 20 marca 1995 roku doprowadziła do tragicznych masowo skutków. Zamach został dokonany przy pomocy sarinu w płynie. Gaz został umieszczony w butelkach i pudełkach śniadaniowych, wniesionych do wagonów trzech linii metra, pociągów zmierzających do stacji Kasumigaseki w dzielnicy rządowej. O umówionym dokładnie czasie sprawcy przebili pakunki parasolami, pozostawiając je w wagonach pełnych pasażerów, w czasie porannego szczytu. Ulatniający się gaz spowodował masowe zatrucia.

Był to najpoważniejszy atak terrorystyczny we współczesnej Japonii. Pokazał, jak niebezpieczna może stać się mała grupa ludzi dysponująca niebezpiecznym środkiem chemicznym.

Proces sekty trwał osiem lat, w wyniku którego Asahara i 12 członków grupy zostało skazanych na karę śmierci. Apelacja została odrzucona w 2006 roku.

W 2000 roku sekta zmieniła nazwę na Aleph. Opierający się głównie na buddyzmie i hinduizmie ruch Aleph, którego przywódcą jest Fumihiro Jōyū, ma około 5 tysięcy wyznawców głównie w Japonii i Rosji. Organizacja Aleph jest nadzorowana przez Japońską Agencję Bezpieczeństwa Publicznego.

W 2007 część członków (ok. 160 osób), nie przekonanych, że Aleph wystarczająco zdystansowała się od Asahary i jego zbrodni, opuściła grupę i stworzyła nową organizację o nazwie „Hikari-no Wa” (jap. 光の輪?), czyli „Pierścień Światła”.

31 grudnia 2011 roku jeden z członków Sekty, 46-letni Makoto Hirata, po latach ukrywania się oddał się w ręce policji. Hirata jest jedną z osób odpowiedzialnych za rozpylenie sarinu w tokijskim metrze w 1995 roku. W ciągu następnego pół roku dzięki informacjom uzyskanym po wyznaczeniu nagród od 3 do 10 mln jenów, aresztowano troje pozostałych poszukiwanych członków sekty.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons