Auzoniusz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pomnik Auzoniusza w Mediolanie

Auzoniusz (Decimus Ausonius Magnus, ur. około 310 roku w Bordeaux, zm. w roku 395) – starożytny poeta i retoryk. Był synem lekarza greckiego pochodzenia. Kształcił się w Bordeaux i Tuluzie. W 364 roku, został wychowawcą syna cesarza Walentyniana I, a w 383 – prefektem pretorianów i konsulem. Po śmierci cesarza Gracjana powrócił do Bordeaux. Jednym z jego uczniów był Paulin z Noli.

Większość jego twórczości ma charakter pogański. Pod wpływem chrześcijaństwa powstały jedynie utwory Modlitwa poranna, Wiersze paschalne, Modlitwa w wierszach ropalicznych.

Poglądy Auzoniusza są trudne do sklasyfikowania. Część badaczy, np. Angelo Di Berardino, twierdzi, że z wiary był chrześcijaninem, a z postawy wobec życia – poganinem. Inni, np. César Vidal Manzanares, że był poganinem, który uznawał Boga chrześcijan, ale jako jednego z wielu bogów.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • César Vidal Manzanares, Pisarze wczesnochrześcijańscy I-VII w. Mały słownik, wyd. Verbinum, Warszawa 2001.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]