Artakserkses I

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Artakserkses I Długoręki – król perski z dynastii Achemenidów, syn Kserksesa, panował w latach 464 p.n.e. - 424 p.n.e.. Z uwagi na wyznawanie świętej Arta, Kserkses nadał swemu synowi imię Artachszatra (Artakserkses - Królestwo Arta)[1]. Znany z łagodnej polityki wewnętrznej oraz ugodowej polityki wobec krajów sąsiednich.

Artakserkses I Długoręki
Król Persji
Okres panowania od 464 p.n.e.
do 424 p.n.e.
Poprzednik Kserkses
Następca Kserkses II
Dane biograficzne
Dynastia Achemenidzi
Ojciec Kserkses
Matka Atossa
Żona Damaspia
Dzieci Kserkses II
Parysatis
Sogdianos
Dariusz II
Arsites

Artakserkses I w czasie swoich długich rządów[a] stłumił bunty: satrapy Syrii Megabazosa oraz powstanie Inarosa w Egipcie, któremu wsparcia udzielili Ateńczycy. Egipcjanie i jego sojusznicy ponieśli klęskę, jednak samo przeniesienie działań wojennych na terytorium perskie świadczy o postępującym słabnięciu achemenidzkiej monarchii. Dopełnieniem niepowodzeń była klęska floty perskiej w ogarniętym powstaniem Cyprze. W bitwie pod Salaminą cypryjską (449-448 p.n.e.) Ateńczycy zniszczyli perską flotę, co zmusiło Persów do rokowań pokojowych. Napięta sytuacja w Grecji skłoniła też samych Ateńczyków do ugodowej postawy. Do Suzy udał się poseł ateński Kallias, który w 448 p.n.e. zawarł pokój z Atenami (zwany pokojem Kaliasza). Zakończył on wieloletnie wojny grecko-perskie.

Po jego śmierci następcą został został jedyny syn jego i królowej Damasapii - Kserkses II. Miał także inne dzieci, które rządziły Persją po jego śmierci:

Poprzedni władca
Kserkses (485 p.n.e.- 465 p.n.e.)
Król Persji (464 p.n.e.- 424 p.n.e.) Następny władca
Kserkses II
(424 p.n.e.)

Uwagi

  1. Według Ktezjasza, Artakserkses panował 42 lata (Focjusz, Biblioteka, Kodeks 72.[41b]).

Przypisy

  1. Olmstead A. T., Dzieje imperium perskiego, PIW, Warszawa 1974, s. 226.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wolski J., Iran - siedziba imperiów w starożytności. I. Achemenidzi, Polska Akademia Nauk Kraków 1986.