Aleksander I Balas

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Aleksander I Balas
władca państwa Seleucydów
Okres panowania od 150 p.n.e.
do 145 p.n.e.
Dane biograficzne
Śmierć 145 p.n.e.
Żona Kleopatra Thea
Dzieci Antioch VI Epifanes Dionizos,
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Aleksander Balas, zwany również Epifanes (zm. 145 p.n.e.), rzekomy syn Antiocha IV, uzurpator na tronie monarchii Seleukidów pomiędzy 150 p.n.e.-145 p.n.e.

Aleksander Balas na bitej przez siebie tetradrachmie

Panującemu od 162 p.n.e. Demetriuszowi I Soterowi udało się uspokoić sytuację w Syrii. Pokonał zbuntowanego dowódcę wojsk Timarchosa. Odniósł sukcesy w zbuntowanej Palestynie pokonując Judę Machabeusza. Zamyślał o przywróceniu minionej świetności monarchii. Zagrożenie dla sterowanego przez republikę rzymską status quo pobudziło do działania sąsiadów. Władca Pergamonu Attalos III Filadelfos ogłosił, że w jego państwie znajduje się mający prawa do tronu Seleukidów syn Antiocha IV, Aleksander. W rzeczywistości był to pochodzący prawdopodobnie ze Smyrny młodzieniec o imieniu Balas, wykazujący sylwetką i rysami twarzy podobieństwo do rzekomego ojca. Attalosowi, częstemu bywalcowi w Rzymie i mającemu tam licznych, wpływowych przyjaciół, udało się uzyskać uznanie senatu rzymskiego, który wycofał poparcie dla Demetriusza, a prawowitym władcą uznał Aleksandra Balasa.


Poprzednik
Demetriusz I Soter
Tyche Antioch Vatican st.jpg Władca
państwa Seleucydów

154 p.n.e. – 145 p.n.e.
Tyche Antioch Vatican st.jpg Następca
Demetriusz II Nikator