Bernikla hawajska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bernikla hawajska
Branta sandvicensis[1]
(Vigors, 1833)
Bernikla hawajska
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd blaszkodziobe
Rodzina kaczkowate
Podrodzina gęsi
Plemię Anserini
Rodzaj Branta
Gatunek bernikla hawajska
Synonimy
  • Anser sandvicensis Vigors, 1833[2]
  • Nesochen sandvicensis (Vigors, 1834)[3]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4]
Status iucn3.1 VU pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Bernikla hawajska, gęś hawajska[5], ne-ne[6] (Branta sandvicensis) – gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych (Anatidae). Zamieszkuje, na co wskazuje sama nazwa, Hawaje. W Polsce jest hodowana.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Duży ptak o długości ciała o 60 cm, rozpiętość skrzydła 35-37,8 cm[5].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Cechy gatunku
Jest ptakiem mało kłopotliwym w hodowli i nie wymaga zbiornika wodnego na wybiegu. Jest bardzo czujna.
Biotop
Występuje jedynie na Hawajach
Pożywienie
W naturze żywi się zielonymi częściami roślin, oraz małymi owocami.
Lęgi
Lęgi trwają od listopada do lutego.
Jaja
Samica znosi 3–6 jaj w ziemi, lub w zastygłej lawie. Gniazdo jest wyściełane puchem.
Pisklęta
Wykluwają się po 29–30 dniach. Zaczynają latać po 70–80.
Pierzenie
Jak inne gęsi, w czasie pierzenia tracą zdolność latania na 6–8 tygodni. Gdy w tym czasie wpadną, lub wejdą do wody, może się to dla nich skończyć tragicznie.

Ochrona[edytuj | edytuj kod]

Kiedyś ptaki te były zagrożone wyginięciem. Do takiego stanu przyczynił się człowiek – poprzez liczne polowania i wprowadzanie na Hawaje licznych, konkurencyjnych gatunków. Źródła podają, że w 1952 roku żyło już tylko 30 bernikli hawajskich. Populację udało się odbudować. W Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii VU (zagrożona wyginięciem)[4].

Przypisy

  1. Branta sandvicensis w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Carboneras 1992 ↓, s. 583.
  3. Nesochen sandvicensis. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2013-11-16]
  4. 4,0 4,1 Branta sandvicensis. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  5. 5,0 5,1 Busse i in. 1991 ↓, s. 174.
  6. Busse i in. 1991 ↓, s. 376.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Przemysław Busse (red.), Zygmunt Czarnecki, Andrzej Dyrcz, Maciej Gromadzki, Roman Hołyński, Alina Kowalska-Dyrcz, Jadwiga Machalska, Stanisław Manikowski, Bogumiła Olech: Ptaki. T. I. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991, seria: Mały słownik zoologiczny. ISBN 83-214-0563-0.
  2. Carles Carboneras: Family Anatidae (Ducks, geese and Swans). W: Josep del Hoyo, Andrew Elliott, Jordi Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 1: Ostrich to Ducks. Barcelona: Lynx Edicions, 1992. ISBN 84-87334-10-5. (ang.)