Białogród nad Dniestrem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy miasta na Ukrainie . Zobacz też: inne miasta o takiej nazwie.
Białogród nad Dniestrem
Білгород-Дністровський
Herb Flaga
Herb Białogrodu nad Dniestrem Flaga Białogrodu nad Dniestrem
Państwo  Ukraina
Obwód Flag of Odesa Oblast.svg odeski
Populacja 
• liczba ludności

51 tys. (2005)
Nr kierunkowy +380-4849
Kod pocztowy 67700
Położenie na mapie obwodu odeskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu odeskiego
Białogród nad Dniestrem
Białogród nad Dniestrem
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Białogród nad Dniestrem
Białogród nad Dniestrem
Ziemia 46°11′N 30°20′E/46,183333 30,333333Na mapach: 46°11′N 30°20′E/46,183333 30,333333
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Portal Portal Ukraina

Białogród nad Dniestrem (ukr. Білгород-Дністровський, Biłhorod-Dnistrowśkyj, rum./mołd. Cetatea Albă, hist. do 1944 Akerman) − miasto w południowo-zachodniej Ukrainie, na Nizinie Czarnomorskiej, nad Limanem Dniestru, 18 km od Morza Czarnego, w obwodzie odeskim.

Miasto liczy 51 tys. mieszkańców (2005). Przemysł materiałów budowlanych, drzewny i spożywczy (rybny, mięsny).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Starożytna grecka kolonia Tyras (założona w VI w. p.n.e.), później rzymska Alba Iulia. Od 545 roku n.e. pod panowaniem Cesarstwa Bizantyjskiego - zwano je Leukopolis i wtedy też wybudowano pierwsze fortyfikacje zwane Asprocastron czyli Biały Zamek. W XIII wieku znalazł się pod panowaniem Tatarów. W XIII wieku znaczne wpływy Republiki Genui, a od 1359 roku we władaniu hospodarów mołdawskich jako Cetatea Alba. Od 1387 lenno króla Polski. W 1399 roku rozbudowano zamek. W 1420 oblegana przez Turków, ale obronił ją książę mołdawski Aleksander Dobry. W 1484 roku twierdza została zdobyta przez Turków, którzy zmienili jej nazwę na Akerman ("biała twierdza").

W latach 1541, 1542, 1549 odbity z rąk tatarski i tureckich przez rotmistrza Bernarda Pretwicza, który przyszedł z odsieczą Białogrodowi[1].

W okresie 1600-1611 pod panowaniem Wołochów. W XVIII wieku centrum Tatarów budziackich, kilkakrotnie zdobywane przez Rosjan. W 1812 włączony do Rosji. W XIX wieku port solny i zbożowy. W 1918-1940 w Rumunii jako Cetatea Alba, w sierpniu 1940 przyłączony do Ukraińskiej SRR, a od lipca 1941 do sierpnia 1944 znowu w granicach Rumunii. Od 1945 w ZSRR, od 1991 w Republice Ukrainy.

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Marek Plewczyński. Żołnierz jazdy obrony potocznej za czasów Zygmunta Augusta. 1985.; Marek Plewczyński. W służbie polskiego króla. 1995. str. 93

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]