Bojszowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bojszowy
Państwo  Polska
Województwo śląskie
Powiat bieruńsko-lędziński
Gmina Bojszowy
Liczba ludności (2008) 3 219
Strefa numeracyjna (+48) 32
Kod pocztowy 43-220
Tablice rejestracyjne SBL
SIMC 0212707
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Bojszowy
Bojszowy
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Bojszowy
Bojszowy
Ziemia 50°03′28,1″N 19°06′04,9″E/50,057806 19,101361Na mapach: 50°03′28,1″N 19°06′04,9″E/50,057806 19,101361
Strona internetowa miejscowości

Bojszowy (niem. Boischow) – wieś na Górnym Śląsku położona w województwie śląskim, w powiecie bieruńsko-lędzińskim, siedziba gminy Bojszowy. Graniczy z Oświęcimiem, Tychami i Miedźną.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Bojszowy na mapie księstwa oświęcimskiego i zatorskiego - mapa Abrahama Orteliusa z 1603.

W 1368 Bojszowy (wymienione jako Boyschow[1]) zostały drogą wymiany przekazane przez Jana I Raciborskiegoksięcia opawsko-raciborskiego rycerzowi Bierawie oraz jego małżonce Katarzynie, w zamian za wieś Leszczyny.

W dokumencie sprzedaży dóbr pszczyńskich wystawionym przez Kazimierza II cieszyńskiego w języku czeskim we Frysztacie w dniu 21 lutego 1517 roku wieś została wymieniona jako Boyssowy[1]. Następnie miejscowość leżała w północno-wschodniej części Księstwa Pszczyńskiego.

Nazwę miejscowości w zlatynizowanej staropolskiej formie Boyschow wymienia w latach 1470-1480 Jan Długosz w księdze Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis[2], a jako właściciela podaje Piroszka Bojszowskiego[3],

W XV wieku nastąpił trwały podział na Bojszowy Dolne i Górne. W 1765 w wyniku wojen śląskich Prus z Austrią miejscowość znalazła się w granicach państwa pruskiego, a w 1922 stały się częścią państwa polskiego. Gmina Bojszowy powstała w 1975, a w 1977 gmina została wchłonięta przez miasto Tychy. Usamodzielniła się na powrót w 1991.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa katowickiego.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Ludwik Musioł. Dokument sprzedaży księstwa pszczyńskiego z dn. 21. lutego 1517 R.. „Roczniki Towarzystwa Przyjaciół Nauk na Śląsku”. R. 2, s. 235–237, 1930. Katowice: nakł. Towarzystwa ; Drukiem K. Miarki. 
  2. Joannis Długosz Senioris Canonici Cracoviensis, "Liber Beneficiorum", Aleksander Przedziecki, Tom II, Kraków 1864, str. 225.
  3. Joannis Długosz Senioris Canonici Cracoviensis, "Liber Beneficiorum", Aleksander Przedziecki, Tom II, Kraków 1864, str. 225.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]