Buławnik mieczolistny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Buławnik mieczolistny
Cephalanthera longifolia 07.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd szparagowce
Rodzina storczykowate
Podrodzina epidendronowe
Rodzaj buławnik
Gatunek buławnik mieczolistny
Nazwa systematyczna
Cephalanthera longifolia (L.) Fritsch
Oesterr. Bot. Z. 38:81. 1888[2]
Synonimy
  • Cephalanthera acuminata Wall. ex Lindl.
  • Cephalanthera angustifolia Simonk.
  • Cephalanthera mairei Schltr.
  • Cephalanthera maravignae Tineo
  • Cephalanthera pallens Rich.[3]
"(systm)" Systematyka w Wikispecies
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Kwiat

Buławnik mieczolistny (Cephalanthera longifolia (L.) Fritsch) – gatunek byliny należący do rodziny storczykowatych (Orchidaceae). Występuje na przeważającej części Europy, w północnej Afryce i w umiarkowanych strefach klimatycznych Azji[2]. W Polsce występuje na niżu i w niższych położeniach górskich, roślina bardzo rzadka.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Roślina trwała, wysokości od 10 do 60 cm.
Łodyga
Wzniesiona, obła z rzadkim i krótkim owłosieniem. Pod ziemią poziome kłącze.
Liście
Długie, wąskie, lancetowate i wyrastające w dwóch szeregach. Mocno unerwione, na końcach zaostrzone.
Kwiaty
Kwiatostan luźny lub gęsty, składający się z 10–20 kwiatów. Pod kwiatami przysadki krótsze od zalążni (tylko dolne są dłuższe[4]). Kwiaty czysto białe o długości 10–15 mm, lekko otwarte, na końcowej części warżki 4–7 pomarańczowych listewek. Działki kielicha ostre.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Rozwój
Roślina wieloletnia, Geofit. Kwitnie od maja do czerwca[5]. Kwiaty zapylane są przez pszczoły. Zawiązuje się tylko niewielka część owoców. Drobne i liczne nasiona rozsiewa wiatr, do kiełkowania potrzebują symbiozy z grzybem[6].
Siedlisko
Widne lasy liściaste, rzadziej iglaste, zarośla, wilgotne łąki. Najczęściej na podłożu wapiennym do wysokości 2000 m n.p.m.[4]
Fitosocjologia
Gatunek charakterystyczny dla ciepłolubnych buczyn storczykowych. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla SAll. Cephalanthero-Fagenion [7].
Genetyka
Liczba chromosomów 2n= 4x = 32[8].

Zagrożenia i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Roślina objęta w Polsce ochroną ścisłą.

Kategorie zagrożenia gatunku:

Przypisy

  1. P.F. Stevens: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-08-01].
  2. 2,0 2,1 Cephalanthera longifolia (ang.). W: Germplasm Resources Information Network (GRIN) [on-line]. United States Department of Agriculture. [dostęp 2013-05-20].
  3. The Plant List. [dostęp 2013-05-20].
  4. 4,0 4,1 Peter H. Barthel: Storczyki - gatunki dziko rosnące. Warszawa: Multico, 1997, s. 54-55. ISBN 83-7073-145-7.
  5. Martin Červenka, Viera Feráková, Milan Háber, Jaroslav Kresánek, Libuše Paclová, Vojtech Peciar, Ladislav Šomšák: Świat roślin skał i minerałów. Warszawa: PWRiL, 1982, s. 250. ISBN 83-09-00462-1.
  6. Encyclopedia of Life: Cephalanthera longifolia (ang.). W: Cephalanthera longifolia [on-line]. [dostęp 2013-05-20].
  7. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
  8. E. A. Moscone, R. Samuel, T. Schwarzacher, D. Schweizer, A. Pedrosa-Harand: National Center for Biotechnology Information (ang.). W: Complex rearrangements are involved in Cephalanthera (Orchidaceae) chromosome evolution [on-line]. 2007-11-09. [dostęp 2013-05-20].
  9. Red list of plants and fungi in Poland. Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Zbigniew Mirek, Kazimierz Zarzycki, Władysław Wojewoda, Zbigniew Szeląg (red.). Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera, Polska Akademia Nauk, 2006. ISBN 83-89648-38-5.