Carlo Chiarlo
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Carlo Chiarlo | ||
| Kardynał prezbiter | ||
|
||
| Kraj działania | ||
| Data i miejsce urodzenia | 4 listopada 1881 Pontremoli |
|
| Data i miejsce śmierci | 21 stycznia 1964 Lukka |
|
| nuncjusz apostolski do specjalnych poruczeń | ||
| Okres sprawowania | 1954 - 1958 | |
| Wyznanie | katolickie | |
| Kościół | rzymskokatolicki | |
| Prezbiterat | 28 maja 1904 | |
| Nominacja biskupia | 12 października 1928 | |
| Sakra biskupia | 11 listopada 1928 | |
| Kreacja kardynalska | 15 grudnia 1958 Jan XXIII |
|
| Kościół tytularny | S. Maria in Portico | |
| Odznaczenia | ||
Carlo Chiarlo (ur. 4 listopada 1881, zm. 21 stycznia 1964) – włoski duchowny katolicki, kardynał, wysoki urzędnik Kurii Rzymskiej.
Święcenia kapłańskie przyjął w 1904. W 1928 mianowany tytularnym arcybiskupem Amida. Pełnił funcję nuncjusza w Boliwii, Kostaryce, Hondurasie, Nikaragui, Salwadorze, Panamie i Brazylii. Od 1954 do 1958 pracownik watykańskiego Sekretariatu Stanu. Kreowany kardynałem w 1958. Uczestnik dwóch pierwszych sesji Soboru Watykańskiego II. Postanowieniem z 20 lutego 1951 r. został przez prezydenta RP Augusta Zaleskiego odznaczony Orderem Orła Białego[1].
Przypisy
- ↑ Krzysztof Filipow: Order Orła Białego. Wyd. Białystok 1995.s. 59