Centriola
Centriola - organellum komórkowe zbudowane z filamentów mikrotubulowych ułożonych w formę cylindra. Dwie ułożone prostopadle do siebie centriole, otoczone amorficzną substancją pericentrioralną, tworzą strukturę centrosomu. Centriole są obecne w komórkach zwierzęcych, ale nie ma ich w komórkach grzybów, ani u większości roślin wyższych[1].
Typowa centriola zazwyczaj składa się z dziewięciu tripletów mikrotubulowych (w różnych typach komórek mogą to być także dublety i singlety) o długości 100-400nm i średnicy 100-150nm[2].
Centriole pełnią rolę w organizacji wrzeciona podziałowego i w przebiegu cytokinezy podczas podziałów komórkowych. Podczas nich dochodzi do jednokrotnej duplikacji centrioli w centrosomach, gdzie każda z kopii zajmuje pozycję na przeciwnych końcach komórki, gdzie dają początek dwóm biegunom wrzecion podziałowych[3]. Prócz tego centriole, jako składnik centrosomów, pełnią istotną rolę w organizacji szkielektu mikrotubulowego i kształtu komórek (centrosomy tworzą tak zwane centra organizacji mikrotubul, MTOC, microtubule organizing center)[4]. W komórkach posiadających wici lub rzęski centriole, jako składnik ciałek bazalnych, pełnią rolę w ciliogenezie (powstawaniu rzęsek i wici) i dalszej funkcjonalności powstałych struktur[5].
Przypisy
- ↑ 16: The Cytoskeleton. W: Bruce Alberts, Alexander Johnson, Julian Lewis, Martin Raff, Keith Roberts, Peter Walter: Molecular biology of the cell. Wyd. 5. New York: Garland Science, 2008, s. 993. ISBN 978-0-8153-4105-5.
- ↑ M. Delattre, P. Gönczy. The arithmetic of centrosome biogenesis.. „J Cell Sci”. 117 (Pt 9), s. 1619-30, Apr 2004. doi:10.1242/jcs.01128. PMID 15075224.
- ↑ JL. Salisbury, KM. Suino, R. Busby, M. Springett. Centrin-2 is required for centriole duplication in mammalian cells.. „Curr Biol”. 12 (15), s. 1287-92, Aug 2002. PMID 12176356.
- ↑ JL. Feldman, S. Geimer, WF. Marshall. The mother centriole plays an instructive role in defining cell geometry.. „PLoS Biol”. 5 (6), s. e149, Jun 2007. doi:10.1371/journal.pbio.0050149. PMID 17518519.
- ↑ H. Hagiwara, N. Ohwada, T. Aoki, K. Takata. Ciliogenesis and ciliary abnormalities.. „Med Electron Microsc”. 33 (3), s. 109-14, 2000. doi:10.1007/s007950000009. PMID 11810467.
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
|||||
