Cis japoński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cis japoński
Morfologia cisu japońskiego
Morfologia cisu japońskiego
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Podkrólestwo rośliny naczyniowe
Gromada nagonasienne
Podgromada nagonasienne drobnolistne
Klasa iglaste
Rząd cyprysowce
Rodzina cisowate
Rodzaj cis
Gatunek cis japoński
Nazwa systematyczna
Taxus cuspidata Siebold & Zucc.
Abh. Math.-Phys. Cl. Königl. Bayer. Akad. Wiss. 4(3):232. 1846 (Fl. jap. fam. nat. 2:110.).)[2]
Synonimy
  • Cephalotaxus umbraculifera Siebold ex Endl.
  • Taxus biternata Spjut
  • Taxus caespitosa Nakai
  • Taxus umbraculifera (Siebold ex Endl.) C.Lawson[3]
Kategoria zagrożenia
"(systm)" Systematyka w Wikispecies
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Liście i owoce

Cis japoński (Taxus cuspidata Siebold & Zucc.) – gatunek drzewa iglastego należący do rodziny cisowatych. Występuje we wschodniej Azji, na terenie Rosji, Chin, Korei i wyspach Japonii[2]. Do Europy sprowadził go w 1855 roku szkocki łowca roślin Robert Fortune[5]. Obecnie wyróżnia się wiele kultywarów i mieszańców tego gatunku, w większości stanowiących rezultat krzyżowania go z cisem pospolitym.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Rozłożysty, szeroki, czasami stożkowaty. Dorasta do 15 m wysokości[5]. Częściej rośnie jako krzew, tworząc zarośla.
Pień
Kora czerwonobrązowa, u dojrzałych osobników łuszcząca się strzępkami.
Liście
Zimozielone, spłaszczone, gwałtownie zwężające się ku końcowi blaszki liściowej, osadzone na krótkim, cienkim ogonku. Górna strona - ciemnozielona, błyszcząca, spodnia - jaśniejsza, żółtawa. Brak białych pasków oraz przewodów żywicznych. Igły na pędzie rozłożone są nieregularnie. Do 2,5 cm długości. Często tworzą V-kształtny przedział. Cierniste[6].
Kwiaty
Roślina dwupienna, wiatropylna. Kwiaty niepozorne, żółtawe.
Nasiona
Nasiono wypełnia czerwoną, mięsistą osnówkę i jest lekko wystające poza jej brzegi. Wytwarza najwięcej nasion spośród wszystkich gatunków cisu.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Rośnie powoli, jest bardzo odporny na trudne warunki klimatyczne[5]. Jak wszystkie cisy, gatunek silnie trujący, aczkolwiek stanowiący źródło taksolu, wykorzystywanego w leczeniu nowotworów.

Przypisy

  1. Christenhusz, M.J.M., J.L. Reveal, A. Farjon, M.F. Gardner, R.R. Mill, and M.W. Chase (2011). A new classification and linear sequence of extant gymnosperms. Phytotaxa 19: 55–70.
  2. 2,0 2,1 Taxus cuspidata (ang.). W: Germplasm Resources Information Network (GRIN) [on-line]. United States Department of Agriculture. [dostęp 2012-02-26].
  3. The Plant List. [dostęp 2012-02-26].
  4. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (ang.). [dostęp 26 luty 2012].
  5. 5,0 5,1 5,2 Russel, Cutler, Walters: Ilustrowana encyklopedia Drzewa Świata. Kraków: Universitas, 2008, s. 284. ISBN 97883242-0842-5.
  6. Bruno T. Kremer: Drzewa. Warszawa: Świat Książki, 1996, s. 86. ISBN 83-7129-141-8.