Cis japoński
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Cis japoński | |
|---|---|
Morfologia cisu japońskiego
|
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Podkrólestwo | rośliny naczyniowe |
| Nadgromada | rośliny nasienne |
| Gromada | nagonasienne |
| Podgromada | nagonasienne drobnolistne |
| Klasa | iglaste |
| Rząd | cyprysowce |
| Rodzina | cisowate |
| Rodzaj | cis |
| Gatunek | cis japoński |
| Nazwa systematyczna | |
| Taxus cuspidata Siebold & Zucc. Abh. Math.-Phys. Cl. Königl. Bayer. Akad. Wiss. 4(3):232. 1846 (Fl. jap. fam. nat. 2:110.).)[2] |
|
| Synonimy | |
|
|
| Kategoria zagrożenia | |
|
|
|
Cis japoński (Taxus cuspidata Siebold & Zucc.) – gatunek drzewa iglastego należący do rodziny cisowatych. Występuje we wschodniej Azji, na terenie Rosji, Chin, Korei i wyspach Japonii[2]. Do Europy sprowadził go w 1855 roku szkocki łowca roślin Robert Fortune[5]. Obecnie wyróżnia się wiele kultywarów i mieszańców tego gatunku, w większości stanowiących rezultat krzyżowania go z cisem pospolitym.
Morfologia[edytuj]
- Pokrój
- Rozłożysty, szeroki, czasami stożkowaty. Dorasta do 15 m wysokości[5]. Częściej rośnie jako krzew, tworząc zarośla.
- Pień
- Kora czerwonobrązowa, u dojrzałych osobników łuszcząca się strzępkami.
- Liście
- Zimozielone, spłaszczone, gwałtownie zwężające się ku końcowi blaszki liściowej, osadzone na krótkim, cienkim ogonku. Górna strona - ciemnozielona, błyszcząca, spodnia - jaśniejsza, żółtawa. Brak białych pasków oraz przewodów żywicznych. Igły na pędzie rozłożone są nieregularnie. Do 2,5 cm długości. Często tworzą V-kształtny przedział. Cierniste[6].
- Kwiaty
- Roślina dwupienna, wiatropylna. Kwiaty niepozorne, żółtawe.
- Nasiona
- Nasiono wypełnia czerwoną, mięsistą osnówkę i jest lekko wystające poza jej brzegi. Wytwarza najwięcej nasion spośród wszystkich gatunków cisu.
Biologia i ekologia[edytuj]
Rośnie powoli, jest bardzo odporny na trudne warunki klimatyczne[5]. Jak wszystkie cisy, gatunek silnie trujący, aczkolwiek stanowiący źródło taksolu, wykorzystywanego w leczeniu nowotworów.
Przypisy
- ↑ Christenhusz, M.J.M., J.L. Reveal, A. Farjon, M.F. Gardner, R.R. Mill, and M.W. Chase (2011). A new classification and linear sequence of extant gymnosperms. Phytotaxa 19: 55–70.
- ↑ 2,0 2,1 Taxus cuspidata (ang.). W: Germplasm Resources Information Network (GRIN) [on-line]. United States Department of Agriculture. [dostęp 2012-02-26].
- ↑ The Plant List. [dostęp 2012-02-26].
- ↑ Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (ang.). [dostęp 26 luty 2012].
- ↑ 5,0 5,1 5,2 Russel, Cutler, Walters: Ilustrowana encyklopedia Drzewa Świata. Kraków: Universitas, 2008, s. 284. ISBN 97883242-0842-5.
- ↑ Bruno T. Kremer: Drzewa. Warszawa: Świat Książki, 1996, s. 86. ISBN 83-7129-141-8.