DeLorean DMC-12

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
DeLorean DMC-12
DeLorean DMC-12
Producent DeLorean Motor Company
Projektant Giorgetto Giugiaro
Okres produkcji 1981–1983
Miejsce produkcji  Irlandia Północna, Dunmurry
Dane techniczne
Segment G
Typy nadwozia 2-drzwiowe coupé
Silniki 2,8 l V6 PRV 130KM
Skrzynia biegów 5-biegowa manualna
3-biegowa automatyczna
Rodzaj napędu tylny
Długość 4270 mm
Szerokość 1850 mm
Wysokość 1140 mm
Rozstaw osi 2408 mm
Masa własna 1144 kg
Poj. zbiornika paliwa 51 l
Liczba miejsc 2
Dane dodatkowe
Konkurencja Chevrolet Corvette[1]
Datsun 280ZX
Ferrari 308 GTS
Porsche 911
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

DeLorean DMC-12 (czyt. delorjan) – samochód sportowy produkowany seryjnie przez DeLorean Motor Company w latach 1981–1983[2]. Powszechnie znany jako DeLorean, jako że był to jedyny samochód produkowany przez firmę.

Rozgłos z trylogii filmowej „Powrót do przyszłości” jako wehikuł czasu był pośmiertnym sukcesem auta, produkowanego zaledwie przez dwa lata. Chętnie też był wykorzystywany w innych utworach jak np. w teledysku zespołu 2 Brothers on the 4th Floor[3].

Tył DeLorean DMC-12
Wnętrze DeLorean
DeLorean DMC-12 w wersji elektrycznej

Historia konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy prototyp ukończono w 1979 roku. Auto było spełnieniem marzeń Johna DeLoreana. W połowie lat 70. porzucił on posadę wiceprezesa General Motors, by stworzyć własne auto sportowe. DMC miał modernistyczny kształt klina, karoserię z nierdzewnej, nielakierowanej stali oraz podnoszone do góry drzwi jak w Mercedesie 300SL. Konstrukcją układu zawieszenia zajęli się ludzie odpowiedzialni za projekt Lotusa Esprita[4]. Produkcję oficjalnie rozpoczęto w lutym 1981 roku w fabryce DMC w Dunmurry na przedmieściach Belfastu w Irlandii Północnej. W trakcie produkcji zmieniano kilka szczegółów samochodu, takich jak maska, koła oraz kolor wnętrza. Do 1983 roku wyprodukowano 8583 sztuki DMC-12. Do 2005 roku przetrwało około 6500. Obecnie w Polsce jest około 11 sztuk tego auta[potrzebne źródło].

Cena samochodu początkowo miała wynosić 12 tysięcy dolarów (stąd nazwa DMC-12), jednak wzrost wartości funta szterlinga w stosunku do dolara, kryzys naftowy oraz gospodarczy sprawiły iż w efekcie cena wynosiła 28 tys. dolarów.


W 2007 roku firma, która przyjęła nazwę DMC nie mając jednak żadnego związku z oryginalnym producentem potwierdziła informację o wznowieniu produkcji ograniczonej liczby modeli DMC-12 przeznaczonych do sprzedaży detalicznej. Nowy DMC-12 miał być produkowany z oryginalnym silnikiem w którym miano wprowadzić kilka ulepszeń zwiększających moc. Wszystkie auta miały być składane ręcznie w zakładzie w Teksasie. Informacje te okazały się wybiegiem marketingowym, a sama firma nie otrzymała prawa do nadawania nowych numerów VIN. Samochody reklamowane jako nowo wyprodukowane były w rzeczywistości odrestaurowanymi oryginalnymi samochodami z fabryki w Dunmurry. W roku 2012 wszelkie informacje na temat nowo produkowanych samochodów zostały usunięte z oficjalnej witryny firmy.

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

Silnik[edytuj | edytuj kod]

  • V6 2,8 l (2849 cm³), 2 zawory na cylinder, SOHC[5]
  • Średnica × skok tłoka: 91,00 mm x 73,00 mm
  • Stopień sprężania: 8,80:1
  • Moc maksymalna: 130 KM (96,9 kW) przy 5500 obr/min
  • Maksymalny moment obrotowy: 208 N•m przy 2750 obr/min
  • Producent: PRV

Osiągi[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. caranddriver.com: De Lorean vs. Chevy Corvette, Datsun 280-ZX, Ferrari 308GTS, Porsche 911 – Comparison Tests (ang.). [dostęp 01-08-2010].
  2. autasportowe.republika.pl: DeLorean DMC-12 (pol.). [dostęp 01-08-2010].
  3. 2 Brothers on the 4th floor – Dreams
  4. autocentrum.pl: Legendarny wehikuł czasu - DeLorean DMC-12 (pol.). [dostęp 01-08-2010].
  5. 1981 De Lorean DMC-12 technical specifications (ang.). W: carfolio.com [on-line]. [dostęp 01-08-2010].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]