Delegatura Sił Zbrojnych na Kraj

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Delegatura SZ 1945.png

Delegatura Sił Zbrojnych na Kraj – formacja zbrojna polskiego podziemia antykomunistycznego, powstała po rozwiązaniu organizacji "NIE" 7 maja 1945 rozkazem p.o. Naczelnego Wodza gen. Władysława Andersa, w celu prowadzenia walki zbrojnej z okupantem sowieckim.

Na jej czele stanął płk Jan Rzepecki, który na swego następcę, w wypadku aresztowania, wyznaczył płk dypl. Janusza Bokszczanina[1]. W paru późniejszych spotkaniach z płk Rzepeckim brali udział komendant obszaru centralnego (warszawskiego) ppłk Jan Mazurkiewicz (Radosław) i komendant okręgu białostockiego ppłk Władysław Liniarski (Mścisław). Delegat Sił Zbrojnych na Kraj (płk Rzepecki) utrzymał strukturę dowodzenia taką, jaka istniała w AK[1]. Delegatura istniała do 6 sierpnia 1945, kiedy została rozwiązana rozkazem płk. Rzepeckiego. W jej miejsce 2 września tego roku, powołano do życia polityczną, w założeniu organizację - Ruch Oporu bez Wojny i Dywersji "Wolność i Niezawisłość".

 Osobny artykuł: Wolność i Niezawisłość.

Struktura Delegatury Sił Zbrojnych[edytuj | edytuj kod]

Dowództwo DSZ
Struktury terytorialne DSZ
  • Obszar Centralny DSZ z siedzibą w Warszawie - dowódca płk Jan Mazurkiewicz "Radosław", zastępca ppłk Józef Rybicki "Maciej"; Okręgi: białostocki, lubelski, kielecki, warszawski, łódzki
  • Obszar Zachodni DSZ z siedzibą w Poznaniu - ppłk Jan Szczurek-Cergowski "Sławbor"; szef sztabu - kpt Kazimierz Leski "Bradl"; Okręgi: bydgoski,poznański, gdański, szczeciński, olsztyński.
  • Obszar Południowy DSZ z siedzibą w Krakowie - dowódca płk Antoni Sanojca "Cis", zastępca płk Franciszek Niepokólczycki "Żejmian"; Okręgi: krakowsko-rzeszowski, górnośląski, dolnośląski.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Stefan Korboński:Polskie Państwo Podziemne, Wydawnictwo Nasza Przyszłość, Bydgoszcz str. 229-230

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]