Departament siedlecki
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Departament siedlecki – departament Księstwa Warszawskiego istniejący w latach 1810–1815 ze stolicą w Siedlcach. Został utworzony dekretem królewskim z dnia 24 lutego 1810 r. z części Nowej Galicji przyłączonej do Księstwa Warszawskiego[1]. 17 kwietnia 1810 r. został podzielony na powiaty i zgromadzenia gminne[2]. W 1816 przekształcony w województwo podlaskie Królestwa Polskiego.
Departament siedlecki składał się z 9 powiatów:
- powiat bialski
- powiat garwoliński
- powiat łosicki
- powiat łukowski
- powiat radzyński
- powiat siedlecki
- powiat węgrowski
- powiat włodawski
- powiat żelechowski
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
|
||||||||