Dziurawiec skąpolistny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dziurawiec skąpolistny
Hypericum montanum i02.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad różowych
Rząd malpigiowce
Rodzina dziurawcowate
Rodzaj dziurawiec
Gatunek dziurawiec skąpolistny
Nazwa systematyczna
Hypericum montanum L.
Fl. suec. ed. 2:266. 1755[2]
"(systm)" Systematyka w Wikispecies
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Dziurawiec skąpolistny (Hypericum montanum L.) – gatunek byliny z rodziny dziurawcowatych. Występuje w północnej Afryce, Europie i zachodniej Azji[2]. W Polsce jest gatunkiem górskim, na niżu rzadko spotykanym[3]; nie występuje na Pomorzu Zachodnim, a w południowej i północno-wschodniej części Polski jest rzadki[4].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
Wzniesiona, obła, nieowłosiona, 30-80 cm wysokości, najczęściej nierozgałęziona, ulistniona nierównomiernie.
Liście
Pojedyncze, siedzące, naprzeciwległe, o długości 2-8 cm, kształtu podłużnie jajowatego, górne czarno punktowane na brzegach, ogruczolone od spodu.
Kwiaty
Kwiatostan oddalony od najwyższej pary liści, zbity i niemal główkowaty. Kwiaty promieniste, pięciokrotne, o średnicy 15-25 mm. Działki kielicha długości 6-7 mm, dwa razy krótsze od płatków, zaostrzone, na brzegu z gruczołami na trzoneczkach. Płatki korony barwy bladożółtej, z delikatnie zaostrzonymi wierzchołkami. Liczne pręciki, zrośnięte nasadami w 3-5 wiązek.
Owoc
Ma postać torebki

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina, kwitnie od czerwca do września. Siedlisko: ciepłolubne dąbrowy, subborealny bór mieszany, ciepłolubne buczyny. Gleby suche, świeże, mezotroficzne, o odczynie obojętnym. Półcień i umiarkowane światło[5].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-12-11].
  2. 2,0 2,1 Hypericum montanum (ang.). W: Germplasm Resources Information Network (GRIN) [on-line]. United States Department of Agriculture. [dostęp 2011-11-19].
  3. Świat roślin, skał i minerałów. Martin Červenka, Viera Feráková, Milan Háber, Jaroslav Kresánek, Libuše Paclová, Vojtech Peciar, Ladislav Šomšák. Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, Warszawa 1982. ISBN 83-09-00462-1
  4. Leokadia Witkowska-Żuk: Rośliny leśne. Warszawa: Multico Oficyna Wydawnicza, 2013. ISBN 978-83-7073-359-9
  5. Leokadia Witkowska-Żuk: Rośliny leśne. Warszawa: Multico Oficyna Wydawnicza, 2013. ISBN 978-83-7073-359-9