Ein Gedi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy kibucu. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Ein Gedi
עין גדי
Państwo  Izrael
Dystrykt Dystrykt Południowy
Wysokość -300 m n.p.m.
Populacja (2006)
• liczba ludności

589
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
Ein Gedi
Ein Gedi
Ziemia 31°27′31″N 35°23′20″E/31,458611 35,388889
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Portal Portal Izrael

Ein Gedi (wł. En-Gedi lub Engaddi; hebr. עין גדי; pol. Źródła Koźlęcia) – kibuc położony w samorządzie regionu Tamar, w Dystrykcie Południowym, w Izraelu.

Leży na zachodnim brzegiem Morza Martwego, przy drodze nr 90 (Ejlat-Kiryat Szmona), w odległości 37 km na południowy wschód od Jerozolimy, 13 km na północ od twierdzy Masada, 31 km na południe od Qumran i 35 km na północ od Ein Bokek.

Położenie Ein Gedi w depresji wokół Morza Martwego sprzyja rozwojowi roślinności podzwrotnikowej, palm, drzew balsamowych i różnorakich owoców, co sprawia, że Ein Gedi wyróżnia się jako bujna oaza na tle wyjątkowo jałowej Pustyni Judzkiej. Wokół kibucu rozciąga się Park Narodowy Ein Gedi.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Czasy współczesne[edytuj | edytuj kod]

W kwietniu 1849 amerykański podróżnik, kapitan William Lynch odkrył na nowo oazę En Gedi – nazwał ją Źródłem Jerzego Waszyngtona.

W 1949 mieścił się tutaj izraelski posterunek wojskowy. W latach 50. XX wieku założono kibuc, potem rezerwat przyrody, ogród botaniczny i park narodowy. W latach 80. i 90. XX wieku powstały kompleksy bungalowów i hotel (En Gedi Country Hotel) oraz schronisko młodzieżowe.

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

W 1997 kibuc otworzył rozlewnię wód mineralnych, jednak głównym źródłem dochodów jest turystyka.

Współczesny kibuc jest komfortowym uzdrowiskiem, w którym wykorzystuje się źródła z wodami siarczanymi. Turyści są dowożeni nad brzeg Morza Martwego małym pociągiem.

Międzynarodowy Ogród Botaniczny[edytuj | edytuj kod]

Międzynarodowy Ogród Botaniczny Ein Gedi.

W 1994 utworzono ogród botaniczny, który został uznany jako "międzynarodowy". Położony jest on na obszarze 10 ha z unikatową roślinnością pochodzącą z różnych regionów całego świata – np. bambusy, baobaby oraz kolekcja 30 palm z różnych części świata[1]

Park Narodowy Starożytności[edytuj | edytuj kod]

W odległości około 1 km na północ od kibucu znajduje się Park Narodowy Starożytne Ein Gedi tzw. Nahal Arugot, z pozostałościami zabytkowej synagogi z okresu Bizancjum.

Na początku XX wieku w okolicach starożytnego portu Ein Gedi, odnaleziono dwie drewniane dobrze zakonserwowane kotwice. Jedna ma przypuszczalnie 2500 lat, druga ma około 2000 lat. Obecnie można je oglądać w Jerozolimskim Muzeum Izraelskim. Pod koniec 2002 archeolodzy z Uniwersytetu Hebrajskiego w Jerozolimie odkryli w rezerwacie Ein Gedi małą jaskinię, w której ukrywali się powstańcy żydowscy Bar Kochby z 132 roku n.e. wraz z dwoma papirusami, 11 monet oraz metalowe groty strzelnicze.

Park Narodowy Ein Gedi[edytuj | edytuj kod]

Założony w 1972 w północnej części oazy na powierzchni 25 km². Tutejszy mikroklimat sprzyja rozwojowi roślinności podzwrotnikowej, m.in: palm, drzew balsamowych i różnorakich drzew owocowych. W północnej części parku znajduje się malowniczy, pustynny kanion Nahal Dawid, w którym jest wodospad Dawida ze studnią Dawida, Jaskinia Kochanków, a także wodospad Sulamitki.

Przypisy

  1. Rocznik Akademii Rolniczej w Poznaniu 2000 str.96

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]