Emil Ludwig

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Emil Ludwig

Emil Ludwig, właściwie Emil Cohn (ur. w 1881 we Wrocławiu, zm. 15 września 1948 w Moscia w Szwajcarii) – niemiecki pisarz, znany głównie jako autor biografii.

Studiował prawo. Zaczął od pisania sztuk i opowiadań, ale jednocześnie pracował jako dziennikarz. W 1906 przeniósł się do Szwajcarii, lecz w czasie I wojny światowej pracował jako korespondent zagraniczny Berliner Tageblatt w Wiedniu i Stambule. W wieku 21 lat przeszedł na katolicyzm. Wyrzekł się go w 1922 po śmierci ministra spraw zagranicznych Walthera Rathenau.

13 grudnia 1931 roku przeprowadził wywiad ze Stalinem w Moskwie, który wykorzystał później w biografii Stalina. Został obywatelem Szwajcarii w 1932, w 1940 wyemigrował do USA. Pod koniec II wojny światowej przyjechał do Niemiec. To właśnie jemu zawdzięczamy odzyskanie trumien Goethego i Schillera, które zniknęły w latach 1943/4 z Weimaru. Po wojnie wrócił do Szwajcarii gdzie zmarł w 1948.

W latach dwudziestych XX wieku zyskał międzynarodową popularność biografiami, w których mieszał fakty i fikcję z analizą psychologiczną opisywanych postaci. Jako pierwszą wydał biografię Goethego, następnie Ottona von Bismarca (1922-1924) i inne – także Jezusa Chrystusa (1928).

Biografie[edytuj | edytuj kod]

  • Goethe (1920)
  • Bismarck (1922-1924)
  • Napoleon (1925)
  • Michał Anioł (1930)
  • Lincoln (1930)
  • Kleopatra (1937)
  • Stalin (1942)
Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
Emila Ludwiga