Epitrachelion

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Epitrachelion.jpg

Epitrachelion (gr. ἐπιτραχήλιον - wokół/na-szyjnik, cs. jepitrachił), szata liturgiczna w obrządkach bizantyjskich oraz wielu innych obrządkach wschodnich, odpowiednik rzymskiej stuły, używana liturgicznie przez prezbiterów (księży) i biskupów. Zdobiony jest haftem ornamentalnym, przeważnie z siedmioma krzyżami, symbolizującymi siedem sakramentów, dary Ducha Świętego oraz pełnię łaski. Podobnie jak stuła, jest symbolem łaski kapłaństwa. Historycznie odpowiednikiem epitrachilionu jest diakoński orarion - w obu przypadkach szata zakładana jest wokół szyi (orarion podobnie jak stuła zakończony jest dwoma końcami zwisającymi w dół).