Ernest J. King

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ernest Joseph King
Ernest Joseph King
Fleet Admiral Fleet Admiral
Data i miejsce urodzenia 23 listopada 1878
Lorain
Data i miejsce śmierci 25 czerwca 1956
Waszyngton
Przebieg służby
Lata służby 1901–1945
Siły zbrojne United States Navy United States Navy
Stanowiska szef Biura Aeronautyki,
d-ca Floty Atlantyku USA, United States Navy,
Szef Operacji Morskich
Główne wojny i bitwy wojna amerykańsko-hiszpańska
rewolucja meksykańska
bitwa o Veracruz
I wojna światowa
II wojna światowa
Odznaczenia
Naval Aviator Badge
Krzyż Marynarki Wojennej  (Stany Zjednoczone)
Award-star-gold-3d.png
Award-star-gold-3d.png
Navy Distinguished Service Medal (trzykrotnie) (Stany Zjednoczone)
Spanish Campaign Medal Sampson Medal Mexican Service Medal Allied Victory Medal American Defense Service Medal American Campaign Medal Medal Zwycięstwa II Wojny Światowej National Defense Service Medal Wielki Oficer Orderu Korony (Belgia) Krzyż Wojenny (Belgia) (1940-1945) Wielki Oficer Orderu Zasługi Wojskowej (Brazylia) Order Abdóna Calderóna I klasy (Ekwador) Krzyż Wielki Legii Honorowej (Francja) Krzyż Wojenny 1939–1945 (Francja) Krzyż Wielki Orderu Jerzego I (Grecja) Order Oranje-Nassau (Holandia) Order Zasługi Morskiej (Kuba) Komandor Orderu Vasco Núñeza de Balboa (Panama) Wielka Wstęga Specjalna Orderu Drogocennego Trójnogu (Tajwan) Krzyż Wielki Orderu Łaźni (Wielka Brytania) Oficer Orderu Korony Włoch Sabaudzki Order Wojskowy I Klasy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Ernest Joseph King (ur. 23 listopada 1878 w Lorain, zm. 25 czerwca 1956 w Waszyngtonie) – amerykański oficer, Fleet Admiral, szef sztabu Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych i Szef Operacji Morskich (COMINCH-CNO) w czasie II wojny światowej. Był przełożonym wszystkich dowódców US Navy i podlegał bezpośrednio sekretarzowi marynarki wojennej w Pentagonie.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W roku 1901 ukończył Akademię Marynarki Wojennej, po czym służył na okręcie USS "San Francisco" na Karaibach. Przed wybuchem I wojny światowej służył w jednostkach nawodnych Marynarki, natomiast w latach 1919–1925 sprawował różne funkcje we flocie podwodnej. W 1927 odbył kurs pilotażu, a w latach 1930–1932 dowodził lotniskowcem USS "Lexington". W 1933 został awansowany do stopnia kontradmirała (ang. Rear Admiral) i – jako zwolennik rozwoju lotnictwa marynarki wojennej – mianowany szefem Biura Aeronautyki. W 1938 został wiceadmirałem (ang. Vice Admiral), a w lutym 1941 admirałem (ang. Admiral) jako dowódca Floty Atlantyku. 30 grudnia 1941 mianowany został dowódcą US Navy, a 18 marca 1942 szefem operacji morskich[1].

17 grudnia 1944 został awansowany na nowo utworzony stopień admirała floty (ang. Fleet Admiral). Oprócz niego w historii US Navy rangę tę uzyskali tylko William Halsey, William Daniel Leahy i Chester Nimitz. W grudniu 1945 King odszedł na emeryturę.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Jako jedyny w historii Stanów Zjednoczonych pełnił obie te funkcje jednocześnie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]