Ethelwulf

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ethelwulf
Król Wesseksu
Æthelwulf - MS Royal 14 B V.jpg
Król Wesseksu i Kentu
Okres panowania od lipiec 839
do 856
Poprzednik Egbert
Następca Ethelbald
Król Esseksu i Susseksu
Okres panowania od lipiec 839
do 13 stycznia 858
Poprzednik Egbert
Następca Ethelbald
Dane biograficzne
Dynastia Dynastia Cedryka
Urodziny ok. 795
Akwizgran
Śmierć 13 stycznia 858
Ojciec Egbert (król Anglii)
Matka Redburga
Żona Osburga
Judyta Martel
Dzieci Athelstan
Ethelbald
Ethelbert
Ethelred I
Alfred Wielki
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Ethelwulf (ur. ok. 795 w Akwizgranie, zm. 13 stycznia 858) – anglosaski król Wesseksu, Esseksu, Susseksu i Kentu, najstarszy syn króla Egberta i jego żony, frankijskiej księżniczki Redburgi, bliskiej krewniaczki (siostry, siostrzenicy, córki lub prawnuczki) cesarza Karola Wielkiego.

Urodził się, gdy jego ojciec przebywał na wygnaniu na dworze władcy Franków. Do Anglii przybył w 802 r., kiedy Egbert został królem Wesseksu. W 825 r. w imieniu ojca wyprawił się na Kent, który przyłączył do jego władztwa. Wiele wskazuje na to, że przez następne lata Ethelwulf rządził w Kencie w imieniu ojca, gdyż jest czasem tytułowany "królem Kentu" [1]. W 839 r. zmarł Egbert i Ethelwulf objął tron Wesseksu. Jego pierwszą decyzją był podział władztwa między siebie i najstarszego syna, Athelstana. Athelstan otrzymał wschodnią część państwa (Kent, Essex, Sussex i Surrey), Ethelwulf zatrzymał dla siebie Wessex i Kornwalię.

Panowanie Ethelwulfa upłynęło na walkach z najazdami wikingów. W 840 r. odparł pod Carhampton atak 35 okrętów duńskich. Najsłynniejsze zwycięstwo odniósł w 851[1] r. w miejscu zwanym "Acleah", które historycy utożsamiają z Ockley lub z Oakley w hrabstwie Surrey. Kronika anglosaska określiła bitwę jako najwspanialszą rzeź pogan jaka kiedykolwiek miała miejsce. W 853 r. wyprawił się razem z królem Mercji Burgredem na Walię, pokonał tamtejszego władcę Cyngena ap Cadella i podporządkował sobie jego państwo. Mimo licznych sukcesów nie udało się Ethelwulfowi powstrzymać duńskich najazdów na Anglię. Pod koniec jego panowania wikingowie po raz pierwszy przezimowali na Wyspach Brytyjskich (na wyspie Sheppey u wybrzeży wschodniej Anglii). Za panowania następców Ethelwulfa mieli przystąpić do regularnego podboju.

Pierścień Ethelwulfa

Ethelwulf był człowiekiem bardzo religijnym. Przed każdą bitwą wzywał bożej pomocy, a od pierwszych lat panowania jego marzeniem była pielgrzymka do Rzymu, gdzie wyprawił się po śmierci pierwszej żony w 855 r. Wsławił się tam hojnymi datkami na rzecz Kościoła. Do Anglii powrócił w 856 r. Na miejscu okazało się, że jego najstarszy syn Ethelbald (Athelstan nie żył już od kilku lat) spiskował przeciw ojcu, chcąc uniemożliwić mu powrót do władzy po powrocie z pielgrzymki. Ethelwulf miał jednak dość siły, aby pokonać syna i skazać go na wygnanie – nie zdecydował się jednak na to i podzielił państwo między siebie a Ethelbalda. Zatrzymywał Essex, Sussex i Surrey, a Ethelbald rządzić miał w Wesseksie i Kencie. Taki stan rzeczy utrzymał się do śmierci Ethelwulfa w 858 r.

Król został pochowany w Steyning. Później jego ciało przeniesiono do Old Minster w Winchesterze, a na końcu złożono w tamtejszej katedrze.

Za panowania Ethelwulfa dokonała się zmiana tytulatury żon władców Wesseksu, dotychczas tytułowanych jako żona króla. Druga żona Ethelwulfa, Judyta Martel, pochodząca z możnego frankijskiego rodu, była już tytułowana królową Sasów.

Ok. 830 r. poślubił Osburgę (810855), córkę cześnika Oslaca. Miał z nią pięciu synów i córkę:

1 października 856 r. w Verberie-sur-Oise, podczas powrotu z pielgrzymki do Rzymu, Ethelwulf poślubił Judytę Martel (844870), córkę Karola II Łysego, króla Franków Zachodnich, i Ermentrudy, córki Odona, hrabiego Orleanu. Małżonkowie nie mieli razem dzieci.

Przypisy

  1. Praca zbiorowa: Oxford – Wielka Historia Świata. Średniowiecze. Na Wyspach Brytyjskich. Karolingowie. T. 16. Poznań: Polskie Media Amer.Com, 2006, s. 49. ISBN 83-7425-568-4.


Poprzednik
Egbert
Król Wessex
839-856
Następca
Ethelbald
Poprzednik
Egbert III
Bandera de Kent.png Król Kentu
839-856
Bandera de Kent.png Następca
Ethelbald
Poprzednik
Egbert
Flag of Essex.svg Król Essex
839-858
Flag of Essex.svg Następca
Ethelbald
Poprzednik
Egbert
Król Sussex
839-858
Następca
Ethelbald