Wessex
| Ten artykuł od 2010-02 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Możliwe, że ten artykuł w całości albo w części zawiera informacje nieprawdziwe. Informacje bez źródeł w każdej chwili mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Pomóż Wikipedii i dodaj przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Westseaxna rīce Królestwo Wessex |
||||
|
||||
|
||||
| Język urzędowy | staroangielski, kornijski | |||
| Stolica | Vintan Ceaster | |||
| Ustrój polityczny | monarchia | |||
| Pierwszy król | Cerdic | |||
| Ostatni król | Athelstan | |||
| założone | 519 | |||
| Unifikacja Anglii przez Athelstana | 927 | |||
| Religia dominująca | pogaństwo chrześcijaństwo |
|||
Wessex - jedno z siedmiu państw heptarchii anglosaskiej. Położone na południowym krańcu Brytanii, graniczyło od wschodu z Susseksem, północy z Mercją, od południowego zachodu z Kornwalią. Od południa Wessex otaczało morze. W IX wieku Wessex objął przewodnictwo w heptarchii, zawdzięczając to w dużej mierze inwazji wikingów na państwa anglosaskie. Za panowania króla Alfreda Wielkiego (871-899) Wessex jako jedyny nie został podbity przez duńskich najeźdźców. Do 1066 roku Wessex był przewodnim królestwem anglosaskim i jako takie Królestwo Wessex utożsamiane było z Królestwem Anglii. Dopiero w 1066 roku po podboju dokonanym przez Wilhelma I Zdobywcę potęga Wessex została zniszczona, a Królestwo Anglii stało się oficjalną nazwą państwa.
Nazwa[edytuj]
Nazwa królestwa pochodziła od staroangielskiego West Seaxe (Sasi zachodni), którego używano dla odróżnienia terenów przez nich zasiedlonych od ziem Eealdesaxe (starych Sasów), zamieszkujących, znajdującą się w Niemczech, Saksonię[1].
Zobacz też[edytuj]
Przypisy
|
||||||||