Fazy rozwoju demograficznego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Fazy rozwoju demograficznego - zmiany współczynnika urodzeń i zgonów w różnych społeczeństwach następują według określonego porządku. Wyróżnia się pięć faz rozwoju demograficznego:

  • Faza I 
    Charakterystyczna dla ludności żyjących na bardzo niskim poziomie rozwoju i występuje tylko w nielicznych populacjach. Liczba urodzeń wyrównuje się ze zgonami, które są liczne ze względu na stan ludności. Przeciętna długość życia nie przekracza 45 lat.
  • Faza II 
    Osiągnięcia medycyny wpłynęły na zmniejszenie liczby zgonów. Średnia długość życia wynosi 60 lat.
    Faza III 
    Na początku tej fazy przyrost jest duży, i maleje wraz z dążeniem do kolejnej fazy.
  • Faza IV 
    Liczba zgonów jest niewielka, dzięki wysoko rozwiniętej służbie zdrowia i wiedzy medycznej. Wystąpiła w Europie Zachodniej w latach 60. XX w.
  • Faza V 
    Przyrost zmniejsza się do liczby zgonów, a pod koniec fazy liczba zgonów przewyższa urodzenia. Przyrost naturalny jest wtedy ujemny.

Faza I[edytuj | edytuj kod]

  • wpływ warunków przyrodniczych na przyrost naturalny
  • przyrost naturalny na granicy możliwości biologicznej 0.2-0.3%
  • życie było nieustanną walką o przetrwanie (wojny, walki plemienne, epidemie np. dżuma w XIV w.)
  • po wojnie duży przyrost kompensacyjny czyli chęć biologicznego wyrównania strat wojny

Faza II[edytuj | edytuj kod]

  • charakterystyczna dla krajów rozwijających się
  • na wzrost urodzeń wpłynęła dłuższa średnia życia (gł. kobiet)- XIXw
  • spadek śmiertelności np. przez rozwój szczepień
  • XIX w. to mała eksplozja demogaficzna
  • młode społeczeństwo
  • duża liczba kobiet w wieku rozrodczym
  • wysoki współczynnik płodności

powodem dlaczego się tak dzieje są:

  • zwyczaje i tradycje
  • niewielka świadomość społeczna
  • niski poziom wykształcenia
  • spadek śmiertelności poprzez:
    • poprawę ochrony zdrowia
    • wzrost produkcji żywności

Faza III[edytuj | edytuj kod]

  • charakterystyczna dla krajów wysoko rozwiniętych
  • spadek urodzeń:
    • wysoka świadomość społeczna
    • model małej rodziny
    • starzenia się społeczeństwa
    • rozpad małżeństw
    • późne zawieranie małżeństw
    • kariera i edukacja ważniejsza niż rodzina
    • chęć zapewnienia potomstwu dobrego startu
  • spadek śmiertelności poprzez:
    • rozwój medycyny
    • zdrowy tryb życia
    • poprawa wyżywienia
    • poprawa warunków życia
    • stabilizacja życia
    • opieka nad matką i dzieckiem

FAZA 4

Faza V[edytuj | edytuj kod]

  • charakterystyczna dla krajów postradzieckich
  • bardzo małe zarobki
  • mało małżeństw (głównie bezdzietne)
  • słaba i trudno dostępna medycyna
  • alkoholizm
  • narkotyki
  • AIDS