François Ozon
Z Wikipedii
| François Ozon | |
François Ozon na Londyńskim Festiwalu Filmowym 2005 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 15 listopada 1967 r. |
| Aktywność | 1988 - |
| Zawód | reżyser, scenarzysta, producent filmowy |
| Strona domowa | |
| Profil na IMDb | |
| Profil na Filmweb.pl | |
François Ozon (ur. 15 listopada 1967 roku w Paryżu) – francuski scenarzysta i reżyser filmowy.
Jego filmy stanowią satyryczne spojrzenie na rzeczywistość, a istotną rolę odgrywają kwestie ludzkiej seksualności (często pojawiają się w nich wątki homoseksualne). Międzynarodową sławę przyniosły mu filmy 8 kobiet z 2002 r. oraz Basen nakręcony rok później.
Spis treści |
[edytuj] Życiorys
W dzieciństwie występował jako model. W 1993 roku ukończył reżyserię we francuskiej szkole filmowej FEMIS (Fondation Européenne pour les Métiers de l’Image et du Son) oraz studiował filmoznawstwo na Sorbonie[1]. W czasie studiów nakręcił kilka filmów krótkometrażowych (m.in. Une robe d'été, 1996 czy Scènes de lit, 1998), w których już ujawnił się jego charakterystyczny styl. Jego debiutancki film pełnometrażowy Sitcom (1998) został przychylnie przyjęty przez krytykę i publiczność.
Kolejnym filmem w jego reżyserii była adaptacja prozy Fassbindera Gouttes d'eau sur pierres brulantes (2000). Ale dopiero jego produkcja z 2002 roku – 8 kobiet z całą plejadą gwiazd francuskiego kina (Catherine Deneuve, Fanny Ardant, Isabelle Huppert, i Emmanuelle Béart) pojawiła się w kinach poza Francją. To groteskowe połączenie klasycznego kryminału, którego akcja dzieje się w jednym pomieszczeniu, oraz musicalowych popisów przyniosło także sukces kasowy. Film Basen z 2003 roku z Charlotte Rampling i Ludivine Sagnier w rolach głównych uznawany jest za najbardziej osobisty z jego obrazów.
Jest otwartym homoseksualistą[2].
[edytuj] Filmografia
[edytuj] Filmy krótkometrażowe
- 1991 Une goutte de sang
- 1991 Peau contre peau (les risques inutiles)
- 1991 Le Trou madame
- 1991 Deux plus un
- 1992 Thomas reconstitué
- 1993 Victor
- 1994 Une rose entre nous
- 1994 Action vérité
- 1995 La Petite Mort
- 1996 Une robe d'été
- 1997 Scènes de lit
- 1997 Regarde la mer
- 1998 X2000
[edytuj] Filmy długometrażowe
- 1998 Sitcom
- 1998 Les Amants criminels
- 1999 Gouttes d'eau sur pierres brulantes
- 2000 Sous le sable
- 2001 8 kobiet (8 femmes)
- 2003 Basen (Swimming Pool)
- 2004 5x2 pięć razy we dwoje (5x2)
- 2005 Czas, który pozostał (Le Temps qui reste)
- 2007 Angel (Angel)
[edytuj] Linki zewnętrzne
Przypisy
- ↑ Barbara Hollender. Bawię się melodramatem „Rzeczpospolita”. Środa, 22 sierpnia 2007 roku. 195 (7792). S. 9.
- ↑ Filmmaker Magazine o François Ozonie Lato 2000 r. Dodano: 15 stycznia 2009 r.
|
|||||||||||||

