François Ozon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
François Ozon
François Ozon na Londyńskim Festiwalu Filmowym 2005
François Ozon na Londyńskim Festiwalu Filmowym 2005
Data i miejsce urodzenia 15 listopada 1967 r.
Francja Paryż, Francja
Zawód reżyser,
scenarzysta,
producent filmowy
Lata aktywności od 1988
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty François Ozon w Wikicytatach
Strona internetowa
François Ozon w listopadzie 2005 roku.

François Ozon (ur. 15 listopada 1967 roku w Paryżu) – francuski scenarzysta i reżyser filmowy.

Jego filmy stanowią satyryczne spojrzenie na rzeczywistość, a istotną rolę odgrywają kwestie ludzkiej seksualności (często pojawiają się w nich wątki homoseksualne). Międzynarodową sławę przyniosły mu filmy 8 kobiet z 2002 r. oraz Basen nakręcony rok później.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W dzieciństwie występował jako model. W 1993 roku ukończył reżyserię we francuskiej szkole filmowej FEMIS (Fondation Européenne pour les Métiers de l’Image et du Son) oraz studiował filmoznawstwo na Sorbonie[1]. W czasie studiów nakręcił kilka filmów krótkometrażowych (m.in. Une robe d'été, 1996 czy Scènes de lit, 1998), w których już ujawnił się jego charakterystyczny styl. Jego debiutancki film pełnometrażowy Sitcom (1998) został przychylnie przyjęty przez krytykę i publiczność.

Kolejnym filmem w jego reżyserii była adaptacja prozy Fassbindera Gouttes d'eau sur pierres brulantes (2000). Ale dopiero jego produkcja z 2002 roku – 8 kobiet z całą plejadą gwiazd francuskiego kina (Catherine Deneuve, Fanny Ardant, Isabelle Huppert, i Emmanuelle Béart) pojawiła się w kinach poza Francją. To groteskowe połączenie klasycznego kryminału, którego akcja dzieje się w jednym pomieszczeniu, oraz musicalowych popisów przyniosło także sukces kasowy. Film Basen z 2003 roku z Charlotte Rampling i Ludivine Sagnier w rolach głównych uznawany jest za najbardziej osobisty z jego obrazów.

Jest jawnym homoseksualistą[2].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Filmy krótkometrażowe[edytuj | edytuj kod]

  • 1991 Une goutte de sang
  • 1991 Peau contre peau (les risques inutiles)
  • 1991 Le Trou madame
  • 1991 Deux plus un
  • 1992 Thomas reconstitué
  • 1993 Victor
  • 1994 Une rose entre nous (Róża między nami)
  • 1994 Action vérité
  • 1995 La petite mort (Mała śmierć)
  • 1996 Une robe d'été (Letnia sukienka)
  • 1997 Scènes de lit
  • 1997 Regarde la mer
  • 1998 X2000

Filmy długometrażowe[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Barbara Hollender. Bawię się melodramatem. „Rzeczpospolita”. Środa, 22 sierpnia 2007 roku. 195 (7792). s. 9. 
  2. Filmmaker Magazine o François Ozonie Lato 2000 r. Dodano: 15 stycznia 2009 r.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]