Francesco Geminiani

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Francesco Geminiani (ur. 5 grudnia 1687 w Lucce, zm. 17 września 1762 w Dublinie) był włoskim barokowym kompozytorem, skrzypkiem i teoretykiem muzyki.

Francesco Geminiani

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Geminiani był przede wszystkim wirtuozem skrzypiec, jego uczniowie nazywali go Il Furibondoszaleniec. Sam uczył się gry i komponowania u Scarlattiego, Lonatiego i Corellego. Od roku 1711 był kapelmistrzem w Neapolu. W 1714 roku wyjechał do Londynu, gdzie został protegowanym Williama Capela, 3. hrabiego Essex. W roku 1715 grał wspólnie z Georgiem Friedrichem Händlem dla dworu Jerzego I Hanowerskiego. Grającemu na skrzypcach Geminianiemu akompaniował Händel na klawesynie. Obaj kompozytorzy cenili się nawzajem i przyjaźnili.

Żył w Londynie komponując i grając, zajmował się także kolekcjonowaniem dzieł sztuki. Po wieloletnim pobycie w Paryżu, powrócił do Londynu w 1755. W 1761 roku podczas wizyty w Dublinie służący skradł mu partyturę utworu, nad którym Geminiani długo pracował. Stratę rękopisu muzyk przeżył tak głęboko, że odbiło się to na jego zdrowiu i miało stać się przyczyną wcześniejszej śmierci.

Był autorem wielu concerti grossi. W 1751 roku w Londynie ukazała się jego Art of Playing the Violin. Był też autorem Guida harmonica oraz Art of Playing the Guitar.

Linki[edytuj | edytuj kod]