Frankolin górski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Frankolin górski
Scleroptila psilolaema[1]
(G. R. Gray, 1867)
Osobnik z podgatunku nominatywnego
Osobnik z podgatunku nominatywnego
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd grzebiące
Rodzina kurowate
Rodzaj Scleroptila
Gatunek frankolin górski
Synonimy

Francolinus psilolaemus G. R. Gray, 1867[2]

Podgatunki
  • S. p. psilolaema (G. R. Gray, 1867)
  • S. p. elgonensis (Ogilvie-Grant, 1891)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Frankolin górski (Scleroptila psilolaema) − gatunek średniej wielkości afrykańskiego ptaka z rodziny kurowatych (Phasianidae). Osiadły.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Wyróżniono kilka podgatunków S. psilolaema[4][5][6]:

  • S. psilolaema psilolaemafrankolin górski – środkowa i południowa Etiopia.
  • S. psilolaema elgonensisfrankolin rdzawobrzuchy – wschodnia Uganda do centralnej Kenii.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Wygląd zewnętrzny: Ptak o pokroju zbliżonym do kuropatwy. Od pokrewnych gatunków odróżnia się czarnymi paskami na końcach lotek pierwszorzędowych. Podgatunek S. p. elgonensis ma bardziej rdzawy spód.

Rozmiary: długość ciała: ok. 32 cm.

Masa ciała: dwa schwytane samce ważyły 510g i 530g, dwie samice 370g i 510g.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Środowisko[edytuj | edytuj kod]

Górskie tereny trawiaste i wrzosowiska, 1800-4000 m. n. p. m.

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Etiopia, Uganda i Kenia.

Rozród[edytuj | edytuj kod]

Gatunek najprawdopodobniej monogamiczny. Obserwowano stadka złożone z 4-5 osobników młodych i dorosłych.

Status, zagrożenie i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Status wg kryteriów Czerwonej Księgi Gatunków Zagrożonych: gatunek najmniejszej troski (LC)[3].

Znaczenie w kulturze człowieka[edytuj | edytuj kod]

W Ugandzie intensywnie poluje się na ten gatunek w celu zdobycia mięsa.

Przypisy

  1. Scleroptila psilolaema w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Francolinus psilolaemus. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2013-10-26]
  3. 3,0 3,1 Francolinus psilolaemus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2013-10-26]
  4. Frank Gill, David Donsker: Family Phasianidae (ang.). IOC World Bird List: Version 4.2. [dostęp 2014-07-24].
  5. Moorland Francolin (Francolinus psilolaemus) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 2013-10-26].
  6. Paweł Mielczarek, Włodzimierz Cichocki. Polskie nazewnictwo ptaków świata. „Notatki Ornitologiczne”. Tom 40. Zeszyt specjalny, 1999. ISSN 0550-0842. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • P. J. K. McGowan: Family Phasianidae (Pheasants and Partridges). W: Josep del Hoyo, Andrew Elliott, Jordi Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 2: New World Vultures to Guineafowl. Barcelona: Lynx Edicions, 1994, s. 494. ISBN 84-87334-15-6. (ang.)