Friedrich von Buxhoeveden
Friedrich Wilhelm von Buxhoeveden (także Friedrich von Buxhöwden lub Fiodor Fiodorowicz von Buxhöwden, ros. Федор Федорович Буксгевден) ur. 4 września albo 14 września 1750 w Magnusdal (na wyspie Mohn w Estonii)[1]; zm. 23 sierpnia 1811 na zamku Lohde (est. Koluvere pod Kullamaa), niemiecko-bałtycki generał i dowódca, gubernator Warszawy w latach 1794-1796 i gubernator wojskowy Sankt Petersburga od 1796 r.
Buxhoeveden pochodził z dolnosaksońskiego rodu szlacheckiego o niezwykle bogatych tradycjach. Siedziba rodu znajdowała się w miejscowości Bexhövede (dzisiaj powiat Cuxhaven).
18 grudnia 1795 r. w Berlinie jako carski generał brygady został przyjęty przez pruskiego króla Fryderyka Wilhelma II do pruskiego stanu hrabiowskiego, a w kwietniu 1797 r. w Sankt Petersburgu przez cara Pawła I do rosyjskiego stanu hrabiowskiego[2].
Odznaczył się w wojnie rosyjsko-tureckiej w latach 1768-1774 i w wojnie rosyjsko-szwedzkiej 1788-1790. W czasie insurekcji kościuszkowskiej dowodził rosyjską dywizją piechoty. Brał udział w bitwie pod Krupczycami i w szturmie Pragi. Mianowany przez gen. Aleksandra Suworowa gubernatorem Warszawy, funkcję tę pełnił do chwili przekazania jej Prusom w 1796 r. Uczestnik wojen napoleońskich (brał udział m.in. w bitwie pod Austerlitz). W czasie wojny rosyjsko-szwedzkiej 1808-1809 r. głównodowodzący armii rosyjskiej w Finlandii.
Przypisy
[edytuj] Bibliografia
- Antoni Trębicki, O rewolucji roku 1794, Warszawa 1967
