Fritz Hollings

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ernest Frederick "Fritz" Hollings
Hollings Of2.jpg
Data urodzenia 1 stycznia 1922
Senator Stanów Zjednoczonych z Karoliny Południowej
Przynależność polityczna Partia Demokratyczna
Okres urzędowania od 9 listopada 1966
do 3 stycznia 2005
Poprzednik Donald S. Russell
Następca Jim DeMint
106. Gubernator stanu Karolina Południowa
Okres urzędowania od 20 stycznia 1959
do 15 stycznia 1963
Poprzednik George Bell Timmerman
Następca Donald S. Russell

Ernest Frederick Hollings, znany jako Fritz Hollings (ur. 1 stycznia 1922) - jest obecnie emerytowanym amerykańskim politykiem ze stanu Karolina Południowa. W czasie swej długiej kariery ten członek Partii Demokratycznej był m.in. stanowym legislatorem, wicegubernatorem oraz gubernatorem rodzinnego stanu i przez szereg lat Senatorem.

Wczesne lata i życie osobiste[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Charleston, stolicy stanu, gdzie ukończył szkoły publiczne. Jego rodzicami byli Adolph G. Hollings oraz Wilhelmine D. Meyer. Miał też brata, Roberta Meyera Hollingsa, który zmarł 6 listopada 1999. Jest luteranem.

Ukończył stanową uczelnię wojskową The Citadel w 1942. Potem zdobył dyplom prawnika na University of South Carolina w 1947. Tego samego roku został przyjęty do palestry. Był członkiem studenckiej korporacji Pi Kappa Phi.

W latach 1942-1945 służył w jednostkach artyleryjskich US Army i brał udział w walkach na froncie. Został udekorowany m.in. brązową gwiazdą.

Od 21 sierpnia 1971 jest żonaty z Ritą Louise Liddy. Ma czworo dzieci (dwie córki i dwóch synów) z poprzedniego małżeństwa.

Kariera polityczna przed wyborem na Senatora[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy członkiem stanowej Izby Reprezentantów wybrano go w 1948. W latach 1955-1959 pełnił urząd wicegubernatora Karoliny Południowej.

Gubernator[edytuj | edytuj kod]

W listopadzie 1958 roku wybrano go na gubernatora Karoliny Południowej. Urząd ten pełnił od stycznia 1959 do stycznia 1963.

Jako szef stanowej władzy wykonawczej należał do umiarkowanych, w porównaniu np. z George'em Wallace'em z Alabamy. Podpisał jednak m.in. akt, który nakazywał wciągnięcie na maszt stanowego Kapitolu flagi dawnej Konfederacji w proteście przeciwko ingerencji rządu federalnego w prawa stanowe (tu rozszerzania praw obywatelskich dla ludności kolorowej). Miało to miejsce w setną rocznicę secesji stanu. Za jego kadencji wykonano też ostatni wyrok śmierci przed czasową abolicją.

W roku 1962 przegrał walkę w prawyborach o nominację na Senatora z Olinem D. Johnstonem.

Senator Stanów Zjednoczonych[edytuj | edytuj kod]

Jedno z oficjalnych zdjęć senatora Hollingsa

Johnston zmarł 18 kwietnia 1965. Następca Hollingsa na stanowisku gubernatora Donald S. Russell, korzystając z przysługujących mu prerogatyw, mianował siebie na jego miejsce.

Russell został jednakże pokonany w prawyborach przez Hollingsa, który wygrał w listopadzie 1966 przedterminowe wybory, które miały wyłonić osobę, która "dokończy" dwa lata pozostałe do końca kadencji Johnstona.

Hollings zasiadał w Senacie ponad 38 lat. Jedynymi senatorami w amerykańskiej historii, którzy dłużej piastowali mandat byli Robert Byrd, Strom Thurmond, Ted Kennedy, Daniel Inouye, Carl Hayden i John C. Stennis.

Mimo tak długiego stażu przez 36 lat Hollings był "młodszym senatorem", gdyż od listopada 1966 do 3 stycznia 2003 wraz z nim w Senacie reprezentował Karolinę Południową dłużej służący Strom Thurmond. Był to najdłużej razem służący duet w historii amerykańskiego senatu (drugie miejsce zajmują James Eastland i John C. Stennis z Missisipi). Thurmond i Hollings, którzy ponadto przedtem obaj byli gubernatorami, mieli bardzo dobre stosunki mimo dość rozległych różnic ideologicznych.

Jako senator Hollings potwierdził swoją opinię umiarkowanego polityka. W sprawach społecznych zaliczał się do liberałów. Popierał stanowczo ustawodawstwa w kwestii praw obywatelskich. W sprawach gospodarczych był jednak konserwatystą.

W roku 1984 ubiegał się o nominację Partii Demokratycznej na prezydenta, ale wyszedł pokonany z prawyborów.

Hollings był też jednym z najbardziej stanowczych krytyków prezydenta George'a W. Busha i jego polityki. Zarówno wewnętrznej (nazywał jego administrację najbardziej sprzedajną, nawiązując m.in. do głośnego skandalu z upadkiem Enronu), jak i zagranicznej. Był jednym z pierwszych demokratów, którzy, mimo początkowego poparcia, sprzeciwiali się interwencji w Iraku.

Mimo mocnej pozycji politycznej postanowił nie ubiegać się o reelekcję w 2004 roku. Jego następcą został republikanin Jim DeMint.

W roku 2005 utworzył własne stypendium (ang. Hollings Scholarship), dla młodzieży z całego kraju.

Ciekawostka[edytuj | edytuj kod]

Hollings zagrał epizodyczną rolę południowego senatora w filmie Ludzie miasta, wraz z Alem Pacino.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
George Bell Timmerman
Wicegubernator Karoliny Południowej
1955-1959
Następca
Burnet R. Maybank, Jr.
Poprzednik
George Bell Timmerman
Gubernator Karoliny Południowej
1959-1963
Następca
Donald S. Russell
Poprzednik
Donald S. Russell
Senator z Karoliny Południowej (klasa 3)
1966-2005
Następca
Jim DeMint
Poprzednik
Edmund Muskie
Przewodniczący Komitetu ds. Budżetu
1980-1981
Następca
Pete V. Domenici
Poprzednik
John Danforth
Przewodniczący Komitetu ds. Handlu, Nauki i Transportu
1987-1995
Następca
Larry Pressler
Poprzednik
John McCain
Przewodniczący Komitetu ds. Handlu, Nauki i Transportu
2001
Następca
John McCain
Poprzednik
John McCain
Przewodniczący Komitetu ds. Handlu, Nauki i Transportu
2001-2003
Następca
John McCain