Al Pacino
| Al Pacino | |||||||||||||||||||||||||
 Al Pacino (2004) |
|||||||||||||||||||||||||
| Imię i nazwisko | Alfredo James Pacino | ||||||||||||||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia | 25 kwietnia 1940 Nowy Jork |
||||||||||||||||||||||||
| Zawód | aktor, producent filmowy | ||||||||||||||||||||||||
| Lata aktywności | od 1968 | ||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|||||||||||||||||||||||||
 Al Pacino w Wikicytatach |
|||||||||||||||||||||||||
Al Pacino, właśc. Alfredo James Pacino (ur. 25 kwietnia 1940 we Wschodnim Harlemie, w Nowym Jorku) – amerykański aktor.
Biografia [edytuj]
Urodził się w rodzinie pochodzenia włoskiego, a jego dziadkowie przyjechali do Ameryki z Corleone na Sycylii.
Uczęszczał na zajęcia z aktorstwa do Herbert Berghof Studio, później do Actors Studio prowadzone przez Lee Strasberga. W latach 60. stał się uznanym aktorem teatralnym, wygrywając nagrodę Obie za rolę w spektaklu The Indian Wants The Bronx i nagrodę Tony za Does the Tiger Wear a Necktie?. Jego debiutem filmowym była epizodyczna rola w filmie Me, Natalie (1969), a po popisie aktorskim w następnym filmie Panic in Needle Park (1971), gdzie zagrał narkomana, został zauważony przez reżysera Francisa Forda Coppolę.
Rola w filmie Ojciec chrzestny otworzyła mu drogę do kariery. Został wybrany przez Coppolę na odtwórcę Michaela Corleone, pomimo że o tę rolę walczyły takie gwiazdy jak Robert Redford, Warren Beatty czy mało jeszcze wówczas znany Robert De Niro. Otrzymał wtedy nominację do nagrody Oscara za najlepsza rolę drugoplanową. Był ośmiokrotnie nominowany do Oscara, ale otrzymał go dopiero w 1992, za rolę niewidomego podpułkownika Franka Slade'a w filmie Zapach kobiety. Al Pacino odebrał również (7 czerwca 2007) nagrodę Amerykańskiego Instytutu Filmowego za całokształt kariery aktorskiej.
Mimo że na początku lat 80. wystąpił w serii filmów, które poniosły porażki kasowe i zostały negatywnie ocenione przez krytyków (w tym w kultowym, ale o złych recenzjach Człowieku z blizną), nie przyczyniło się to do zmniejszenia jego popularności. Wówczas zdecydował się powrócić na deski scen teatralnych, gdzie występował przez prawie cztery lata. Do kina powrócił ciepło przyjętym filmem Sea of Love, a od tego czasu Pacino wystąpił w wielu produkcjach, zdobywając znakomite recenzje – Carlito's Way, Heat, Donnie Brasco, czy Aniołach w Ameryce, za rolę w których otrzymał Złoty Glob. Pacino odrzucił szereg ról, między innymi nie przyjął on roli Hana Solo w Gwiezdnych wojnach, kapitana Willarda w Czasie apokalipsy, Edwarda Lewisa w Pretty Woman czy Teda Kramera w Sprawa Kramerów.
Jest też reżyserem i producentem dwóch niezależnych filmów fabularnych opartych na sztukach teatralnych: The Local Stigmatic (1990) i Chinese Coffee (2000) oraz fabularyzowanych filmów dokumentalnych: Sposób na Szekspira (1996) i Wilde Salome (2010).
W 2011 został odznaczony amerykańskim Narodowym Medalem Sztuki.
Kawaler, ma troje dzieci: córkę Julię (ur. 1989) z wykładowczynią aktorstwa, Jan Tarrant, oraz bliźniaki Antona i Olivię (ur. 2001) z aktorką Beverly D'Angelo.
Filmografia [edytuj]
- 2011: Jack i Jill jako on sam
- 2010: Wilde Salome jako król Herod
- 2010: Jack, jakiego nie znacie (You Don't Know Jack) jako doktor Jack Kevorkian
- 2008: Zawodowcy jako det. David Fisk (Rooster)
- 2007: 88 minut (88 Minutes) jako doktor Jack Gramm
- 2007: Ocean's Thirteen (Ocean's Thirteen) jako Willy Banks
- 2005: Podwójna gra (Two for the Money) jako Walter Abrams
- 2004: Kupiec wenecki (The Merchant of Venice) jako Shylock
- 2003: Rekrut (The Recruit) jako Walter Burke
- 2003: Gigli jako Starkman
- 2003: Anioły w Ameryce (Angels in America) jako Roy Marcus Cohn
- 2002: Ludzie, których znam (People I Know) jako Eli Wurman
- 2002: Bezsenność (Insomnia) jako Will Dormer
- 2002: Simone (S1m0ne) jako Viktor Taransky
- 2000: Chinese Coffee jako Harry
- 1999: Informator (The Insider) jako Lowell Bergman
- 1999: Męska gra (Any Given Sunday) jako Tony D'Amato
- 1997: Adwokat diabła (The Devil's Advocate) jako John Milton
- 1997: Donnie Brasco jako Lefty
- 1996: Port lotniczy (Airport) (gościnnie)
- 1996: Ludzie miasta (City Hall) jako Mayor John Pappas
- 1996: Sposób na Szekspira (Looking for Richard) jako Ryszard III York
- 1995: Gorączka (Heat) jako Vincent Hanna
- 1995: Pamiętny dzień (Two Bits) jako Gitano Sabatoni
- 1993: Życie Carlita (Carlito's Way) jako Carlito Brigante
- 1992: Zapach kobiety (Scent of a Woman) jako Frank Slade
- 1992: Glengarry Glen Ross jako Ricky Roma
- 1991: Frankie i Johnny (Frankie and Johnny) jako Johnny
- 1990: Dick Tracy jako Big Boy Caprice
- 1990: Ojciec chrzestny III (The Godfather: Part III) jako Michael Corleone
- 1990: The Local Stigmatic jako Graham
- 1989: Morze miłości (Sea of Love) jako Frank Keller
- 1985: Rewolucja (Revolution) jako Tom Dobb
- 1983: Człowiek z blizną (Scarface) jako Tony Montana
- 1982: Autor! Autor! (Author! Author!) jako Ivan Travalian
- 1980: Zadanie specjalne (Cruising) jako Steve Burns
- 1979: ...I sprawiedliwość dla wszystkich (...And Justice for All) jako Arthur Kirkland
- 1977: Bobby Deerfield jako Bobby Deerfield
- 1975: Pieskie popołudnie (Dog Day Afternoon) jako Sonny Wortzik
- 1974: Ojciec chrzestny II (The Godfather: Part II) jako Michael Corleone
- 1973: Strach na wróble (Scarecrow) jako Francis Lionel "Lion" Del Bucchi
- 1973: Serpico jako Frank Serpico
- 1972: Ojciec chrzestny (The Godfather) jako Michael Corleone
- 1971: Narkomani (The Panic in Needle Park) jako Bobby
- 1969: Ja, Natalia (Me, Natalie) jako Tony
- 1967-1969: N.Y.P.D. jako John James (gościnnie)
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Al Pacino w bazie Internet Movie Database (IMDb) (ang.)
- Al Pacino w bazie stopklatka.pl
- Al Pacino w NNDB (ang.)
- Al Pacino w bazie filmweb.pl
