Gąska tygrysia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gąska tygrysia
Gąska tygrysia: zdjęcie
Systematyka
Królestwo grzyby
Gromada grzyby podstawkowe
Klasa pieczarniaki
Rząd pieczarkowce
Rodzina gąskowate
Rodzaj gąska
Gatunek gąska tygrysia
Nazwa systematyczna
Tricholoma pardinum (Pers.) Quél.
Mém. Soc. Émul. Montbéliard, Sér. 2 5: 339 (1873)
Synonimy

Agaricus myomyces var. pardinus Pers.

Mapa zasięgu
Gąska tygrysia: zasięg występowania na mapie
Blaszki gąski tygrysiej

Gąska tygrysia, gąska tygrysowata (Tricholoma pardinum (Pers.) Quél. ) – gatunek grzybów należący do rodziny gąskowatych (Tricholomataceae)[1]

Systematyka i nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Nazwę polską podali Barbara Gumińska i Władysław Wojewoda w 1983[2]. Synonimy naukowe[3]:

  • Agaricus myomyces var. pardinus Pers. 1801
  • Agaricus unguentatus Fr. 1838
  • Tricholoma pardinum f. albellum Bon 1990)
  • Tricholoma pardinum Quél. 1873 f. pardinum
  • Tricholoma pardinum (Pers.) Quél. 1873) var. pardinum
  • Tricholoma pardinum var. unguentatum (Fr.) Bon 1974
  • Tricholoma unguentatum (Fr.) Sacc. 1887

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Kapelusz

Średnicy 4-10 cm, na szczycie dość mięsisty, w młodym owocniku dzwonkowato wypukły, później rozpłaszczony. Skórka biaława sucha, z regularnie, koncentrycznie rozmieszczonymi łuskami, drobnymi do dużych. Łuski te mają kolor szarobrązowy lub czarnoszary[4].

Blaszki

Początkowo białe, często z zielonkawym odcieniem, potem bladożółtawe, nigdy szare, średnio gęste, wycięte z ząbkiem. Za młodu wydzielające na ostrzu przejrzyste jak woda krople[4].

Trzon

Wysokość 6-12 cm, grubość 2-4 cm, cylindryczny lub pękaty, często o zgrubiałej podstawie. Powierzchnia biała, tylko w dolnej połowie ochrowa, u szczytu wydziela często przejrzyste krople cieczy[5].

Miąższ

Biały, po przekrojeniu nie zmieniający zabarwienia. Smak nieznaczny, zapach przyjemny, ale niezbyt wyraźny[4].

Wysyp zarodników

Biały. Zarodniki stosunkowo duże, o średnicy 8-10 x 6-7 µm, jajowate, gładkie, bezbarwne[4].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Rośnie od sierpnia do października, w lasach iglastych i liściastych, pod świerkami, jodłami, bukami lub dębami, tylko na glebach zawierających wapń, pojedynczo lub po kilka egzemplarzy. Grzyb dość rzadki[4].

Znaczenie[edytuj | edytuj kod]

Grzyb mikoryzowy[2], grzyb trujący. Powoduje ostre zaburzenia żołądkowe i jelitowe, kolkowate bóle brzucha, wymioty, biegunkę. W skrajnych wypadkach może nastąpić zapaść i śmierć. Objawy występują po 1/2-3 godzinach od zjedzenia[4][5].

Gatunki podobne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Index Fungorum (ang.). [dostęp 2013-11-12].
  2. 2,0 2,1 Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
  3. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2013-11-12].
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 4,6 Ewald Gerhardt: Grzyby – wielki ilustrowany przewodnik. s. 92. ISBN 83-7404-513-2.
  5. 5,0 5,1 5,2 Till R. Lohmeyer, Ute Kũnkele: Grzyby. Rozpoznawanie i zbieranie. Warszawa: 2006. ISBN 978-1-40547-937-0.