Głóg włoski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Głóg włoski
Głóg włoski: zdjęcie
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad różowych
Rząd różowce
Rodzina różowate
Rodzaj głóg
Nazwa systematyczna
Crataegus azarolus L.
Sp. pl. 1:477. 1753

Głóg włoski (Crataegus azarolus) – gatunek drzewa lub krzewu z rodziny różowatych. Rodzime obszary jego występowania to Tunezja w Afryce Północnej, Kaukaz, Azja Zachodnia i Środkowa oraz Grecja[2]. Jest uprawiany w niektórych krajach Europy.

Kwiaty

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Drzewo lub krzew o wysokości do 8 m. Liście 3-7 klapkowe, szeroko-odwrotnie-jajowate. Kwiaty zebrane w podbaldachy. Owoce okrągłe i duże (średnica 2-4 cm), w kolorze pomarańczowym lub żółtym, jadalne.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Roślina lecznicza[edytuj | edytuj kod]

Surowiec zielarski[3]
Kwiatostan głogu (Crataegi folium cum flore) – całe lub rozdrobnione, wysuszone gałązki z kwiatami głogu jednoszyjkowego, dwuszyjkowego, rzadziej innych europejskich gatunków jak głóg włoski i głóg czarny. Surowiec zawiera minimum 1,5% sumy flawonoidów w przeliczeniu na hiperozyd.


  • W niektórych krajach Europy jest uprawiany jako roślina ozdobna.
  • We Włoszech jest uprawiany również ze względu na jadalne owoce.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-01-23].
  2. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-04-02].
  3. Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne: Farmakopea Polska X. Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2014, s. 4276. ISBN 978-83-63724-47-7.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.