Głuptak australijski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Głuptak australijski
Morus serrator[1]
(Gray, 1843)
Głuptak australijski
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd głuptakowe
Rodzina głuptaki
Rodzaj Morus
Gatunek głuptak australijski
Synonimy
  • Pelecanus serrator Gray, 1843[2]
  • Sula australis Gould, 1841[2]
  • Sula serrator (Gray, 1843)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Głuptak australijski (Morus serrator) – gatunek dużego ptaka pełnopłetwego z rodziny głuptaków (Sulidae). Zamieszkuje Australię i Nową Zelandię. W Polsce nie występuje.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Odkryty przez George'a Roberta Graya w 1843 roku.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Wygląd zewnętrzny: długi dziób. Zaostrzone skrzydła i długi ogon. Ciało białe, złotopłowa głowa, czarne końce, tylna krawędź skrzydeł i środkowe sterówki. Młode ptaki w ciemnobrązowe plamki, z jaśniejszym spodem.

Rozmiary:

  • Rozmiary: 90 cm
  • Rozpiętość skrzydeł: ok. 170 cm

Waga: ok. 4 kg

Głos[edytuj | edytuj kod]

  • Krakanie, przy gnieździe nosowe gruchanie i gdakanie.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Środowisko[edytuj | edytuj kod]

Skały i klify nad morzem.

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Australia, Nowa Zelandia i przybrzeżne wyspy.

Pożywienie[edytuj | edytuj kod]

Żywi się rybami. Nurkuje z powietrza ze złożonymi skrzydłami, łapie rybę i odlatuje.

Tryb życia i zachowanie[edytuj | edytuj kod]

Tworzy duże kolonie na klifach.

Rozród[edytuj | edytuj kod]

Okres godowy[edytuj | edytuj kod]

Habitat: strome skaliste wybrzeża.

Gniazdo: zbudowane najczęściej z wodorostów.

Okres lęgowy[edytuj | edytuj kod]

Jaja: samica składa jedno jajo.

Wysiadywanie: jajo jest wysiadywane przez obydwoje rodziców.

Pisklęta: jaśniejszy spód ciała niż u dorosłych. Ciemno nakrapiane. Gniazdo opuszczają po ok. 60 dniach.

Przypisy

  1. Morus serrator w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. 2,0 2,1 Australasian Gannet (Sula serrator) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 24 grudnia 2010].
  3. Morus serrator. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrew Gosler: Atlas Ptaków Świata. Warszawa: MULTICO Oficyna Wydawnicza, 2000. ISBN 83-7073-059-0.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]