Gare de Lyon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gare de Lyon
Obiekt zabytkowy nr rej. PA00086570
Gare de Lyon
Państwo  Francja
Miejscowość Paryż
Data otwarcia 1849
Informacje kolejowe
Liczba peronów 12
Liczba krawędzi
peronowych
23
Kasy link= alt=T
Przejścia nadziemne link= alt=N
Przejścia podziemne link= alt=T
Położenie na mapie Paryża
Mapa lokalizacyjna Paryża
Gare de Lyon
Gare de Lyon
Położenie na mapie Francji
Mapa lokalizacyjna Francji
Gare de Lyon
Gare de Lyon
Ziemia 48°50′41″N 2°22′25″E/48,844722 2,373611
Portal Portal Transport szynowy

Gare de Lyon (Dworzec Lyoński), także Paris-Lyon, jest jednym z sześciu głównych dworców czołowych Paryża. Korzysta z niego około 83 milionów pasażerów rocznie, co czyni go trzecim wśród największych dworców kolei SNCF pod względem ilości odprawionych podróżnych. Pod względem liczby pasażerów korzystających z pociągów dalekobieżnych, w tym TGV, dworzec ten jest największym we Francji.

Dworzec wyróżnia wieża, zbudowana na planie kwadratu, wysoka na 67 metrów. Na każdej ze ścian wieży umieszczono tarcze zegara, o średnicy 6,5 m, posiadające wskazówki o średnicach 2,8 m i 4 m.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy Dworzec Lyoński otwarto oficjalnie dla podróżnych w 1849 roku. Była to prosta, drewniana budowla, ponieważ trwał jeszcze spór między rządem Francji a kompanią Chemin de Fer de Paris à Lyon co do ostatecznego umiejscowienia dworca. Przewoźnik miał nadzieję wybudować dworzec bliżej centrum miasta, w pobliżu Place de La Bastille, jednak ostatecznie dworzec zachował swoją pierwotną lokalizację.

Hala dworca, przy peronach widoczne pociągi TGV

Drugi dworzec został zaprojektowany przez François-Alexis Cendrier i otwarty w roku 1855. Zbudowano go na podwyższeniu terenu rzędu 6 m, aby zabezpieczyć go w wypadku wylewów Sekwany. Początkowo posiadał 5 torów, z których odjeżdżały pociągi, przykrytych halą o długości 220 m, szeroką na 42. W czasie wydarzeń Komuny Paryskiej dworzec został częściowo zniszczony przez pożar, odbudowano go w 1871 roku.

Pasażerowie przybywający na Wystawę Światową w Paryżu w roku 1900 mogli już korzystać z nowego dworca, trzeciego z kolei, zaprojektowanego przez Mariusa Toudoire. Dworzec posiadał 13 torów przy krawędziach peronowych, oraz wieżę zegarową, wysoką na 67 metrów. Tego samego roku dworzec uzyskał też połączenie z siecią paryskiego metra.

Wnętrze dworca

Budynek przechodził wiele drobnych rekonstrukcji aż do lat 60, kiedy to nastąpiły poważne zmiany, związane z włączeniem dworca w sieć RER. W roku 1981 dworzec uzyskał 5 nowych torów, przeznaczonych dla pociągów TGV, które właśnie weszły do służby na trasie Paryż – Lyon.

27 czerwca 1988, w podziemnej części dworca wydarzył się tragiczny wypadek, w którym zginęło 56 osób a 55 zostało rannych.

Ostatnia przebudowa dworca miała miejsce w roku 1998 i związana była z dotarciem nowej linii metra.

W latach 2000-2005 pracom renowacyjnym poddano zegar umieszczony na wieży dworca, uszkodzony przez zamieć śnieżną w 1999 roku. 15 lutego 2005 zegar ruszył ponownie, napędzany swoim oryginalnym mechanizmem.

W hallu dworca zachował się duży fresk, przedstawiający zabytki miast, do których docierały pociągi kompanii PLM (Paris-Lyon-Méditerranée).

Infrastruktura[edytuj | edytuj kod]

Dworzec posiada 33 tory przy krawędziach peronowych, podzielone na dwie grupy:

  • A-N: tory dalekobieżne, oznaczone kolorem niebieskim,
  • 5-23: tory podmiejskie i regionalne, oznaczone kolorem żółtym.

Obsługiwane relacje[edytuj | edytuj kod]

Międzynarodowe[edytuj | edytuj kod]

Krajowe[edytuj | edytuj kod]

Połączenia z siecią komunikacji miejskiej[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]