Gheorghe Popescu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gheorghe Popescu
Gică Popescu.jpg
Data i miejsce
urodzenia
9 października 1967
Calafat, Rumunia
Pseudonim Gică
Pozycja środkowy obrońca
Wzrost 188
Masa ciała 83
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1984–1985
1985–1986
1986–1987
1987–1988 (j)
1987–1988 (w)
1988–1989
1989–1990
1990–1991
1991–1992
1992–1993
1993–1994
1994–1995 (j)
1994–1995 (w)
1995–1996
1996–1997
1997–1998
1998–1999
1999–2000
2000–2001
2001–2002 (j)
2001–2002 (w)
2002–2003 (j)
2002–2003 (w)
Universitatea Craiova
Universitatea Craiova
Universitatea Craiova
Universitatea Craiova
Steaua Bukareszt
Universitatea Craiova
Universitatea Craiova
PSV Eindhoven
PSV Eindhoven
PSV Eindhoven
PSV Eindhoven
PSV Eindhoven
Tottenham Hotspur
FC Barcelona
FC Barcelona
Galatasaray Stambuł
Galatasaray Stambuł
Galatasaray Stambuł
Galatasaray Stambuł
Galatasaray Stambuł
US Lecce
FC Dinamo Bukareszt
Hannover 96
2 (0)
18 (1)
31 (1)
14 (1)
13 (1)
33 (8)
26 (7)
30 (5)
29 (7)
24 (6)
23 (5)
2 (0)
23 (3)
39 (5)
29 (4)
32 (2)
29 (1)
24 (2)
24 (0)
1 (0)
28 (2)
8 (0)
13 (1)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1988–2003  Rumunia 115 (16)

Gheorghe Popescu (ur. 9 października 1967 w Calafacie), rumuński piłkarz, występujący na pozycji środkowego obrońcy, i menedżer piłkarski. Jest wychowankiem Universitatei Craiova, z którą w 1985 roku zadebiutował w Divizii A. Grał w tym klubie do 1990 roku, z roczną przerwą, kiedy to - w rundzie wiosennej sezonu 1987–1988 - został przez władze zmuszony do przejścia do Steauy Bukareszt. Zdobył z nią zresztą swój pierwszy i jedyny tytuł mistrza Rumunii. Po udanym Mundialu 1990 wyjechał do Holandii, do PSV Eindhoven. Pierwsze dwa sezony zakończył na pierwszym miejscu w tabeli Eredivisie. W ciągu pięciu lat gry w tym klubie, także dzięki występom w reprezentacji, awansował do grona najlepszych defensorów Europy; od 1989 do 1992 roku cztery razy z rzędu został wybrany na najlepszego piłkarza Rumunii. W sierpniu 1994, po powrocie z Mundialu 1994, na którym podopieczni Anghela Iordănescu doszli do ćwierćfinału, trafił do Tottenhamu Hotspur, ale tylko na pół roku. Wkrótce rumuńskim obrońcą zainteresowała się FC Barcelona; w klubie ze stolicy Katalonii od roku grał już jego kolega z kadry Gheorghe Hagi. Popescu spędził w Barcelonie dwa sezony, w ostatnim - 1996–1997 - jako kapitan poprowadził drużynę do zwycięstwa w Pucharze Zdobywców Pucharów. W 1997 roku ponownie dołączył do Hagiego, tym razem do Galatasaray Stambuł. Rumuńscy weterani pod koniec piłkarskiej kariery czterokrotnie wygrali rozgywki ligowe w Turcji i raz – w 2000 roku – zdobyli Puchar UEFA. W 2001 roku Hagi poświęcił się pracy szkoleniowej, a Popescu przeniósł się do US Lecce. Krótko grał jeszcze w Dinamie Bukareszt i Hannoverze 96, w którym w 2003 roku zakończył karierę.

Z reprezentacją Rumunii, w której barwach rozegrał 115 meczów, dotarł do ćwierćfinału Mundialu 1994 oraz brał udział w Mundialach 1990 i 1998 oraz w 1996 i 2000. W każdym z tych turniejów był podstawowym zawodnikiem; nie wystąpił tylko w jednym spotkaniu, w ćwierćfinale Euro 2000, z którego wyeliminowała go kontuzja. Po rezygnacji Hagiego został kapitanem reprezentacji. Ostatni mecz w drużynie narodowej rozegrał w marcu 2003 roku; wówczas w eliminacjach do Euro 2004 Rumuni ulegli 2:5 Duńczykom.

Później krótko pracował w sztabie szkoleniowym Barcelony. W 2005 roku kandydował w wyborach na prezesa Rumuńskiego Związku Piłki Nożnej. Jest menedżerem i agentem wielu piłkarzy, m.in. Adriana Mutu.

Popescu, był oskarżany o współpracę z tajną rumuńska policją w czasie komunizmu, sam zawodnik się przyznał. Oznajmił również że sporządził cztery notatki na temat zawodników grających z nim w zespole Universitatea Craiova (w latach 80.).

Sukcesy piłkarskie[edytuj | edytuj kod]

  • finał Pucharu Rumunii 1985 z Universitateą Craiova
  • mistrzostwo Rumunii 1988, Puchar Rumunii 1988 oraz półfinał Pucharu Mistrzów 1988 ze Steauą Bukareszt
  • mistrzostwo Holandii 1991 i 1992, wicemistrzostwo Holandii 1993 oraz Superpuchar Holandii 1992 z PSV Eindhoven
  • wicemistrzostwo Hiszpanii 1997, finał Pucharu Hiszpanii 1996, Superpuchar Hiszpanii 1996 oraz Puchar Zdobywców Pucharów 1997 z Barceloną
  • mistrzostwo Turcji 1998, 1999 i 2000, wicemistrzostwo Turcji 2001, Puchar Turcji 1999 i 2000, Superpuchar Turcji 1997, Puchar UEFA 2000, Superpuchar Europy 2000 oraz ćwierćfinał Ligi Mistrzów 2001 z Galatasaray Stambuł
  • Piłkarz roku 1989, 1990, 1991, 1992, 1995 i 1996 w Rumunii. Ponadto siedmiokrotnie - w 1993, 1994, 1997, 1998, 2000 i 2001 - jego nazwisko znalazło się w najlepszej piątce tego plebiscytu.

W reprezentacji Rumunii od 1988 do 2003 roku rozegrał 115 meczów i strzelił 16 goli – uczestnik finałów Mistrzostw Świata 1990 (1/8 finału), 1994 (ćwierćfinał) i 1998 (1/8 finału) oraz Euro'96 (runda grupowa) i Euro'2000 (ćwierćfinał).

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • W 2005 roku był kandydatem na prezesa Rumuńskiego Związku Piłki Nożnej. W decydującym głosowaniu przegrał z dotychczasowym szefem związku Mirceą Sandu. Otrzymał osiemdziesiąt pięć głosów mniej.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]