Dan Petrescu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Dan Petrescu
Dan Vasile Petrescu.jpg
Petrescu jako trener Kubania Krasnodar
Imię i nazwisko Daniel Vasile Petrescu
Data i miejsce
urodzenia
22 grudnia 1967
Bukareszt, Rumunia
Pozycja obrońca, pomocnik
Wzrost 177 cm
Masa ciała 70 kg
Kariera juniorska
1977–1985 Steaua Bukareszt
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1985–1991
1986–1987
1991–1993
1993–1994
1994–1995
1995–2000
2000–2001
2001–2002
2002–2003
Steaua Bukareszt
Olt Scorniceşti (wyp.)
Foggia
Genoa
Sheffield Wednesday
Chelsea
Bradford City
Southampton
National Bukareszt
Razem
95 (28)
24 (0)
55 (7)
24 (1)
39 (3)
151 (17)
17 (1)
11 (2)
20 (0)
436 (59)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1989–2000  Rumunia 95 (12)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2001–2004
2004
2004–2005
2006
2006–2009
2009–2012
2012–2014
Naţional Bukareszt (grający asystent)
Rapid Bukareszt
Sportul Studenţesc
Wisła Kraków
Unirea Urziceni
Kubań Krasnodar
Dinamo Moskwa
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Daniel Vasile Petrescu (ur. 22 grudnia 1967 w Bukareszcie) – były rumuński piłkarz, występujący na pozycji prawego obrońcy, oraz trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Jest wychowankiem Steaua Bukareszt. Jej zwycięstwo w Pucharze Europejskich Mistrzów Krajowych w 1986 roku oglądał z ławki rezerwowych. Trzy lata później w wieku 22 lat grał w finale tych samych rozgrywek, który tym razem Steaua przegrała.

Po upadku komunizmu w kraju wyjechał zagranicę. Przez trzy lata grał we Włoszech, a w 1994 roku przeniósł się do Anglii, do Sheffield Wednesday. W następnym sezonie był już zawodnikiem Chelsea, z którą dwukrotnie zdobył Puchar Anglii . W ciągu pięciu lat wystąpił w Premiership w barwach tego klubu w 150 meczach. Piłkarską karierę zakończył w 2003 roku w Naţionalu Bukareszt.

W reprezentacjI Rumunii rozegrał 95 spotkań. Był partnerem w linii obrony Gheorghe Popescu i podstawowym zawodnikiem kadry w latach 90., kiedy, prowadzona przez Anghela Iordănescu, odnosiła największe sukcesy w historii: ćwierćfinał Mundialu 1994, udział w Euro 1996 oraz 1/8 finału w Mundialu 1998. Ostatnim turniejem, na którym wystąpił, było Euro 2000, które było pożegnaniem z reprezentacją dla większości przedstawicieli jego pokolenia (Popescu, Gheorghe Hagi, Miodrag Belodedici, Iulian Filipescu, Dorinel Munteanu).

Po zakończeniu piłkarskiej kariery rozpoczął pracę szkoleniową. Trenował Rapid Bukareszt, Sportul Studenţesc Bukareszt, z którym wywalczył awans do Divizii A, oraz Wisłę Kraków, ale ze wszystkimi klubami rozstawał się szybko i nie zawsze w miłych okolicznościach. Wyjątkiem okazała się owoca praca w Unirei Urziceni, z którą między 2006 a 2009 rokiem zdobył pierwsze w historii klubu mistrzostwo kraju oraz awansował do fazy grupowej Ligi Mistrzów.

Sukcesy piłkarskie[edytuj | edytuj kod]

W lidze rumuńskiej rozegrał 139 meczów i strzelił 28 bramek.
W lidze włoskiej rozegrał 79 meczów i strzelił 8 bramek.
W lidze angielskiej rozegrał 215 meczów i strzelił 24 bramki.

W reprezentacji Rumunii od 1989 do 2000 roku rozegrał 95 meczów i strzelił 12 bramek – uczestnik Mistrzostw Świata 1994 (ćwierćfinał) i 1998 (1/8 finału) oraz Euro 1996 (faza grupowa) i Euro 2000 (ćwierćfinał).

Kariera szkoleniowa[edytuj | edytuj kod]

Samodzielną pracę szkoleniową rozpoczął w Rapidzie Bukareszt, ale jego przygoda z jednym z najbardziej utytułowanych klubów w Rumunii trwała zaledwie cztery miesiące. Od 2004 roku trenował drugoligowy Sportul Studenţesc Bukareszt, który w tym samym sezonie wprowadził do pierwszej ligi. Podał się do dymisji w grudniu 2005 roku po konflikcie z prezesem klubu.

Od 1 stycznia do 18 września 2006 roku był szkoleniowcem Wisły Kraków. Na koniec sezonu 2005-2006 wywalczył z nią wicemistrzostwo Polski, chociaż po rundzie jesiennej zespół był liderem ekstraklasy. Po słabych wynikach na inaugurację nowego sezonu oraz po porażce 0:1 z Iraklisem Saloniki w Krakowie w Pucharze UEFA został zdymisjonowany.

26 września 2006 został trenerem klubu rumuńskiej Divizii A Unirea Urziceni. Dwa i pół roku później zdobył z nim pierwsze w historii mistrzostwo kraju, a następnie awansował do fazy grupowej Ligi Mistrzów, gdzie m.in. dzięki zwycięstwo nad Glasgow Rangers (4:1) i FC Sevilla (1:0) klub zajął trzecie miejsce, premiowane grą w Lidze Europy. W grudniu 2009 roku Petrescu rozwiązał kontrakt z Unireą. Wywołało to spekulacje mediów, które sugerowały, że trener jest bliski objęcia posady w jednym z zespołów europejskich[1]. Kilka tygodni wcześniej Rumun - bezskutecznie - ubiegał się o stanowisko selekcjonera reprezentacji Szkocji[2].

29 grudnia 2009 roku został trenerem Kubania Krasnodar[3]. Po dymisji Henryka Kasperczaka pojawił się w gronie kandydatów do przejęcia Wisły Kraków, lecz ostatecznie został w Kubaniu[4]. Kubań trenował do 14 sierpnia 2012 roku.

Sukcesy szkoleniowe[edytuj | edytuj kod]

  • awans do ekstraklasy rumuńskiej w sezonie 2004-05 ze Sportulem Studenstesc
  • wicemistrzostwo Polski 2006 z Wisłą Kraków
  • mistrzostwo Rumunii 2009 oraz awans do fazy grupowej Ligi Mistrzów z Unireą Urziceni

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z Dana Petrescu

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Andriej Kobielew
2006—2011
Trener Dinama Moskwa
2012—
Następca
-