Gnu pręgowane
| Gnu pręgowane | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Szczep | łożyskowce |
| Rząd | parzystokopytne |
| Rodzina | krętorogie |
| Rodzaj | Connochaetes |
| Gatunek | gnu pręgowane |
| Nazwa systematyczna | |
| Connochaetes taurinus[1] | |
| (Burchell, 1823) | |
| Podgatunki | |
|
|
| Kategoria zagrożenia (CzKGZ)[2] | |
 |
|
| Zasięg występowania | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Gnu pręgowane, gnu pasiaste (Connochaetes taurinus) – gatunek kopytnego ssaka z rodziny krętorogich. Żyje w dużych stadach, najczęściej wraz z zebrami, gazelami i żyrafami zamieszkują południową i wschodnią Afrykę. W poszukiwaniu pokarmu odbywają długie wędrówki, w czasie których pokonują wiele przeszkód, np. głębokie rzeki.
Spis treści |
[edytuj] Opis
- Wysokość w kłębie: 130 – 140 cm[3]
- Długość z głową: 175 – 230 cm lub 240
- Długość ogona: 70 – 100 cm
- Masa ciała: samce 160 – 270 kg, samice 140 - 260 kg[3]
Ubarwienie: sierść szara z pionowymi brunatnymi pręgami.Rogi u osobników obu płci. Gnu pręgowane tworzą stałe stada złożone z samic z małymi albo z samców. Stada samic z młodymi liczą przeciętnie ok. 10 osobników. W sprzyjającym okresie wykazują terytorializm, dopiero w porze suchej przemieszczają się w poszukiwaniu pokarmu tworząc większe skupiska. W regionach stale suchych tworzą olbrzymie stada, liczące nawet kilka tysięcy osobników, migrujące w poszukiwaniu bardziej sprzyjających warunków. Młode samce po osiągnięciu dojrzałości płciowej (w wieku ok. 1,5 roku) są odganiane od matki i łączą się w luźne grupy samców.
Gnu żyje średnio 15-20 lat[4].
[edytuj] Rozmnażanie
Ruja przypada na czerwiec. Samica rodzi jedno młode po ciąży trwającej około 8-8,5 miesiąca. Biega ono razem z matką już po kilku godzinach. Z pokarmu matki może korzystać nawet do 8 miesiąca życia, mimo że trawę zaczyna jeść po tygodniu.
[edytuj] Hodowla
Gnu pręgowate jest hodowane w licznych zoo, gdzie dość dobrze się rozmnaża. Pierwsze na świecie narodzny gnu pręgowanego w warunkach hodowlanych miało miejsce w roku 1887 we wrocławskim zoo.
[edytuj] Podgatunki
Wyróżniono pięć podgatunków gnu pręgowanego[5]:
- Connochaetes taurinus taurinus
- Connochaetes taurinus albojubatus – wschodnie gnu białobrode
- Connochaetes taurinus cooksoni – gnu Cooksona
- Connochaetes taurinus mearnsi – zachodnie gnu białobrode
- Connochaetes taurinus johnstoni – gnu Niasaland
Przypisy
- ↑ Connochaetes taurinus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Connochaetes taurinus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ 3,0 3,1 Równiny trawiaste. Warszawa: "Delta", 1999, s. 58. ISBN 83-7175-225-3.
- ↑ Gnu pręgowane (informacje) – Connochaetes taurinus (ang.)
- ↑ Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Connochaetes taurinus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 15 czerwca 2010]
[edytuj] Bibliografia
- Równiny trawiaste. Warszawa: Delta, 1999. ISBN 83-7175-225-3.
