Gołąb kameruński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gołąb kameruński
Columba sjostedti[1]
Reichenow, 1900
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd gołębiowe
Rodzina gołębiowate
Podrodzina gołębie
Rodzaj Columba
Gatunek gołąb kameruński
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies

Gołąb kameruński (Columba sjostedti) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny gołębiowatych. Występuje w Kamerunie, Nigerii i na wyspie Bioko. Niezagrożony wyginięciem, lecz według IUCN liczebność maleje.

Taksonomia[edytuj | edytuj kod]

Gatunek po raz pierwszy opisany przez Antona Reichenowa w roku 1900 w dziele Die Vögel Afrikas[3]. Nazwa gatunkowa sjostedti upamiętnia szwedzkiego naturalistę i entomologa, Brora Yngvego Sjöstedta, który kolekcjonował okazy w tropikalnych częściach Afryki[4]. Najbliżej spokrewniony z gołębiem żółtookim (C. arquatrix), kasztanowatym (C. thomemsis) oraz śniadym (C. pollenii)[5].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała wynosi 33-37 cm, w tym ogona 118-138 mm i dzioba 18-20 mm. Skrzydło mierzy 209-255 mm, skok 22-26 mm. Dziób różowy, na końcu białawy. Głowa, kark i gardło szare, z wierzchu ciemniejsze. Pierś i brzuch kasztanowe. Skrzydła szare. Pierś i pokrywy skrzydłowe pokryte białymi plamkami. Ogon ciemnoszary, bez żadnych wzorów.

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Całkowity zasięg występowania szacowany na 44 200 km2. Zasiedla zachodni Kamerun (w tym oddzielony od pozostałej części zasięgu obszar wulkanu Kamerun), wyspę Bioko oraz w nieznacznym stopniu wschodnią Nigerię[6]. W okolicach wulkanu Kamerun zasiedla lasy na wysokości 1000-2500 m n.p.m. Najliczniejszy w tych częściach lasu, gdzie występują paprocie paprocie drzewiaste. Na Płaskowyżu Obudu (Nigeria) spotykany na wysokości około 1800 m n.p.m.

Behawior[edytuj | edytuj kod]

Płochliwy. Przebywa samotnie lub w małych grupach. Preferuje wysokie partie roślinności, gdzie występują paprocie drzewiaste. Żywi się nasionami i owocami, przemierza duże dystanse w poszukiwaniu pożywienia. Jedyny doniesiony odgłos to dudniące uuur, przypuszczalnie głos nie różni się znacznie od głosu gołębia żółtookiego.

Lęgi[edytuj | edytuj kod]

Brak informacji na temat zalotów. Jedno gniazdo, odnalezione w maju, składało się z niestarannie ułożonych traw i patyków. Przypuszczalnie jednak z powodu całorocznej dostępności pożywienia termin lęgów nie jest zależny od żadnych czynników. W gnieździe znaleziono jedno błyszczące, białe jajo. Brak informacji na temat inkubacji i piskląt.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • David Gibbs, Eustace Barnes i John Cox: Pigeons and Doves. A guide to the Pigeons and Doves of the world. Londyn: Christopher Helm, 2001. ISBN 978-1-8734-0360-0.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Columba sjostedti w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Columba sjostedti. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. Anton Reichenow: Die Vögel Afrikas. T. 1. 1900, s. 404.
  4. James A. Jobling: Helm Dictionary of Scientific Bird Names. Christopher Helm Publishers Ltd, 2009, s. 357. ISBN 1408125013.
  5. Joseph del Hoyo, Andrew Elliot, Jordi Sargatal & David Christie: Handbook of the Birds of the World. T. 4. Sandgrouse to Cuckoos. 1997, s. 117.
  6. Cameroon Olive-pigeon Columba sjostedti. BirdLife International. [dostęp 19 sierpnia 201].