Gruba Kaśka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy ujęcia wody Gruba Kaśka. Zobacz też: Gruba Kaśka na Tłomackiem.
Gruba Kaśka
„Gruba Kaśka” widziana z mostu Łazienkowskiego
„Gruba Kaśka” widziana z mostu Łazienkowskiego
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Ukończenie budowy 1964
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Gruba Kaśka
Gruba Kaśka
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Gruba Kaśka
Gruba Kaśka
Ziemia 52°13′17,69″N 21°03′24,78″E/52,221581 21,056883
Gruba Kaśka – widok z lewego brzegu (obok widać Chude Wojtki)

Gruba Kaśka – ujęcie wody w Warszawie i budynek studni miejskiej w korycie rzeki Wisły, która pompuje wodę z systemu poddennych drenów do Wodociągu Praskiego mieszczącego się na Saskiej Kępie.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Gruba Kaśka została wzniesiona w 1964. W 2002 została wyremontowana wizualnie i technicznie oraz zwiększono przepustowość. Oddano ją ponownie do użytku w styczniu 2003 r. Pobiera wodę z kilkunastu promieniście ułożonych drenów, które znajdują się ok. 6 metrów pod dnem i 300-metrowym rurociągiem pompuje ją na brzeg. Rurociąg ten znajduje się w podwodnym tunelu, którym obsługa może także dostać się do wnętrza budowli.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Ujęcia infiltracyjne znane są od początku zeszłego stulecia[potrzebne źródło], ale zawsze budowane były na lądzie. Po kilku latach eksploatacji w warszawskim złożu filtrującym odłożyło się tak wiele zanieczyszczeń, że ujęcia brzegowe należało zamknąć.

Metodę pobierania wody spod dna rzeki opracował inż. Włodzimierz Skoraszewski. Metoda ta często jest nawet nazywana na świecie[potrzebne źródło] ujęciem warszawskim. Jej przewaga nad filtrami w brzegach polega na tym, że na nieuregulowanej rzece występuje zjawisko stałego przesuwania się rumowiska dennego. Zapewnia to ujęciom stałą, naturalną wymianę złoża. W Warszawie dodatkowo dwa Chude Wojtki, kręcące się stale w okolicach Grubej Kaśki i położonych wyżej dwóch ujęć brzegowych, strugami wody pod ciśnieniem spłukują wierzchnią, najbardziej zanieczyszczoną warstwę. Nurt Wisły nanosi wtedy kolejną warstwę.

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

  • umiejscowienie wzdłużne – 509 km biegu Wisły
  • umiejscowienie poprzeczne – 186 m od zachodniego brzegu
  • układ drenów – promienisty
  • ilość drenów – 15
  • głębokość umiejscowienia drenów – 4–8 m.
  • łączna długość drenów – 1472 m.
  • data uruchomienia – 22 września 1964 r.
  • wydajność – 90–120- tys. m³ na dobę

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]