Gruba Kaśka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy ujęcia wody Gruba Kaśka. Zobacz też: Gruba Kaśka na Tłomackiem.
„Gruba Kaśka” widziana z mostu Łazienkowskiego
"Gruba Kaśka" – widok z lewego brzegu (obok widać Chude Wojtki)
Ujęcie Uzupełniające Wodociągu Praskiego od strony Wału Miedzeszyńskiego z pylonem Mostu Siekierkowskiego w tle

Gruba Kaśka – ujęcie wody w Warszawie, budynek studni miejskiej stojący w korycie rzeki Wisły, która pompuje wodę z systemu poddennych drenów do Wodociągu Praskiego mieszczącego się na Saskiej Kępie.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Gruba Kaśka została wzniesiona w 1964 r. W 2002 r. została wyremontowana wizualnie i technicznie oraz zwiększono przepustowość. Oddano ją ponownie do użytku w styczniu 2003 r. Pobiera wodę z kilkunastu promieniście ułożonych drenów, które znajdują się ok. 6 metrów pod dnem i 300-metrowym rurociągiem pompuje ją na brzeg. Rurociąg ten znajduje się w podwodnym tunelu, którym obsługa może także dostać się do wnętrza budowli.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Ujęcia infiltracyjne znane są od początku zeszłego stulecia[potrzebne źródło], ale zawsze budowane były na lądzie. Po kilku latach eksploatacji w warszawskim złożu filtrującym odłożyło się tak wiele zanieczyszczeń, że ujęcia brzegowe należało zamknąć.

Metodę pobierania wody spod dna rzeki opracował inż. Włodzimierz Skoraczewski. Metoda ta często jest nawet nazywana na świecie[potrzebne źródło] ujęciem warszawskim. Jej przewaga nad filtrami w brzegach polega na tym, że na nieuregulowanej rzece występuje zjawisko stałego przesuwania się rumowiska dennego. Zapewnia to ujęciom stałą, naturalną wymianę złoża. W Warszawie dodatkowo dwa Chude Wojtki, kręcące się stale w okolicach Grubej Kaśki i położonych wyżej dwóch ujęć brzegowych, strugami wody pod ciśnieniem spłukują wierzchnią, najbardziej zanieczyszczoną warstwę. Nurt Wisły nanosi wtedy kolejną warstwę.

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

  • umiejscowienie wzdłużne – 509 km biegu Wisły
  • umiejscowienie poprzeczne – 186 m od zachodniego brzegu
  • układ drenów – promienisty
  • ilość drenów – 15
  • głębokość umiejscowienia drenów – 4–8 m.
  • łączna długość drenów – 1472 m.
  • data uruchomienia – 22 września 1964 r.
  • wydajność – 90–120- tys. m³ na dobę

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Commons in image icon.svg

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Na mapach: 52°13′17,69″N 21°03′24,78″E/52,221581 21,056883