Guild Wars

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Guild Wars
Producent ArenaNet
Wydawca NCsoft
Dystrybutor CD Projekt
Projektant

Mike O'Brien

Kompozytor Jeremy Soule
Data wydania

28 kwietnia 2005

Gatunek

MMORPG

Tryby gry gra wieloosobowa
Kategorie wiekowe

ESRB: Teen (T)
PEGI: 12+

Język angielski, polskie napisy
Wymagania sprzętowe
Platforma Windows
Nośniki

CD (2) (w Nightfall i dodatku Eye of the North DVD (1) )

Wymagania

Intel Pentium III 800 MHz CPU, 512/1024 MB RAM, 2 GB HDD, 32 MB Radeon 8500 albo GeForce3 lub 4 MX, połączenie internetowe 56 kbps

Kontrolery klawiatura, myszka

Guild Wars – gra komputerowa z gatunku MMORPG lub CORPG (patrz sekcja Gatunek gry). Została ona stworzona przez studio ArenaNet, firmę założoną przez grupę byłych pracowników Blizzard Entertainment – korporacji znanej z m.in. największego konkurenta Guild WarsWorld of Warcraft. Polska wersja gry posiada napisy.

Guild Wars oferuje dwa tryby gry: PvP (ang. Player versus Player) oraz PvE (ang. Player versus Environment). W trybie PvP gracze formują 4-, 8- osobowe drużyny, składające się z ludzkich przeciwników i stają naprzeciwko siebie w jednym z trybów walki. Z kolei w trybie PvE gracze biorą udział w trybie fabularnym (walczą z potworami, wykonują misje, itp.), w którym stawiają czoło komputerowym przeciwnikom. W tym trybie również mogą tworzyć drużyny składające się z ludzkich graczy, jednak możliwe jest wykorzystanie komputerowych pomocników: najemników oraz wprowadzonych od kampanii Nightfall bohaterów.

Gatunek gry[edytuj | edytuj kod]

Sklasyfikowanie gry do któregoś z gatunków sprawia pewne problemy. Duża część graczy nazywa Guild Wars grą CORPG; stanowisko to jest wspierane także przez producenta gry, firmę NCsoft, jako że po opuszczeniu miasta każda drużyna otrzymuje własną kopię świata gry[1]. Część graczy uważa jednak, że grę należy zaliczyć do gier MMORPG[2][3], a rozpowszechnianie określenia CORPG uważa za działanie czysto marketingowe[potrzebne źródło].

Historia gry[edytuj | edytuj kod]

Gra Guild Wars, nad którą grupa deweloperów ArenaNet rozpoczęła prace w drugim kwartale 2000 roku, później pod okiem korporacji NCsoft, została oficjalnie obwieszczona światu 22 kwietnia 2003 roku, pokazana po raz pierwszy publicznie w maju tego samego roku podczas wystaw E3, a jej premiera światowa odbyła się 28 kwietnia 2005 roku. 28 kwietnia 2006 r. został wydany drugi rozdział Guild Wars: Factions, w którym zostały dodane nowe profesje, nowe typy broni, nowy region mapy (Cantha), nowe zbroje, nowe lokacje oraz zwiększenie limitu postaci na konto. Powstała także lokacja Battle Isle, gdzie mieszczą się areny PvP. 27 października 2006 roku świat ujrzał kolejny dodatek: Nightfall, w którym dodano dwie nowe postacie: Derwisza oraz Patrona. Do tego wprowadzeni zostali Bohaterowie – pomocnicy, którym można ustawić własne umiejętności oraz przedmioty. Poza tym zostały dodane nowe bronie, 350 nowych umiejętności oraz nowy kontynent – Elona. Ostatni dodatek – Eye of the North wydano 1 września 2007 roku.

Ekipa NCsoft skupia się obecnie w znacznym stopniu na tworzeniu Guild Wars 2. Serwery Guild Wars mają być otwarte tak długo jak będą chętni do gry w Guild Wars, to znaczy że po premierze Guild Wars 2 serwery Guild Wars nie zostaną wyłączone.

Aktualnie w Guild Wars gra około 9 milionów graczy[4].

Rozgrywka[edytuj | edytuj kod]

Aby móc rozpocząć rozgrywkę w Guild Wars, należy zakupić którąś z trzech podstawowych kampanii (Prophecies, Factions lub Nightfall) albo wykupić pakiet dostępowy PvP, umożliwiający jedynie rozgrywkę w trybie "gracz kontra gracz". Następnie gracz musi zadeklarować się czy tworzona przez niego postać będzie przeznaczona do gry PvE, czy też wyłącznie PvP – w tym drugim przypadku otrzymujemy postać z maksymalnym 20 poziomem doświadczenia i możliwością dowolnej edycji jej ekwipunku, jednak bez możliwości uczestniczenia w trybie fabularnym. Postaci przeznaczone do gry PvE wymagają rozwoju. One również mogą brać udział w rozgrywkach PvP, jednak ich odpowiednie przygotowanie wymaga od gracza dużo większych nakładów i dlatego z reguły są w tym trybie mniej efektywne.

Postać kontrolujemy z perspektywy trzeciej osoby, poruszając się w dwóch osiach. Nie jest możliwe poruszanie się w pionie. Teoretycznie możliwe jest takie "zawieszenie" kamery, żeby otrzymać widok z perspektywy pierwszej osoby, jednak taki tryb gry jest bardzo nieefektywny i znacząco ogranicza pole widzenia gracza.

Każda postać może posiadać dwie profesje: niezmienną podstawową (ang. primary profession), która jest wybierana w momencie tworzenia postaci, a także dodatkową (ang. secondary profession), którą możemy zmieniać. Każda z profesji posiada 4 (w przypadku wojownika i elementalisty 5) atrybuty, które decydują o stopniu jej specjalizacji w danej dziedzinie, w tym jeden atrybut podstawowy. Dla danej postaci dostępny w rozwoju jest jedynie atrybut podstawowy jej głównej profesji.

Wygląd zewnętrzny postaci może być modyfikowany jedynie podczas jej tworzenia. Dostępne są opcje modyfikacji wzrostu, fryzury, koloru skóry oraz rysów twarzy. Po zakończeniu kreacji możemy jedynie dobierać odpowiedni wygląd noszonej przez postać zbroi oraz broni – dostępnych jest ich wiele modeli, które można pomalować mieszanką dostępnych w grze barwników.

W przeciwieństwie do wielu innych gier, w Guild Wars nie wybiera się raz na zawsze zestawu swoich umiejętności oraz rozdzielenia punktów atrybutów. Za każdym razem gdy przebywamy w osadzie można je, w ramach profesji postaci, dowolnie zmieniać. Pozwala to na zgranie umiejętności całej drużyny i maksymalizację jej efektywności. Zestaw używanych umiejętności i punktów atrybutów nazywany jest z języka angielskiego buildem i może być prezentowany przy pomocy zawartych w grze mechanizmów innym członkom zespołu, gildii bądź sojuszu.

Profesje[edytuj | edytuj kod]

W podstawowym pakiecie Guild Wars gracz ma do dyspozycji 6 profesji, w pierwszym oficjalnym rozszerzeniu noszącym nazwę Factions (Frakcje) dochodzą do tego kolejne dwie (Rytualista i Zabójca). Dodatek Nightfall (Zmierzch) dodaje kolejne profesje: Patron i Derwisz. Jedna postać posiada profesje podstawową i dodatkową. Profesja podstawowa zależy od krainy, w której startujemy. W Tyrii (wydanie podstawowe) można wybrać tylko z sześciu pierwszych profesji, a w każdej z kolejnych krain z dodatków, oprócz tego, dwie przypisane do danego dodatku (czyli razem z dziesięciu).

  • Wojownik (ang. Warrior) – jego rolą jest przede wszystkim bezpośrednie przyjęcie na siebie obrażeń zadanych przez przeciwnika. Większość jego umiejętności bazuje na adrenalinie, w przeciwieństwie do umiejętności bazujących na energii. Może specjalizować się w walce trzema rodzajami broni (mieczami, toporami lub młotami), a także rozwijać dwie dodatkowe cechy: siłę (dla zadawania większych obrażeń i wzmocnienia działania umiejętności związanych z przetrwaniem jak najdłużej) i taktykę (pozwalającą unikać obrażeń, zwiększać szybkość albo po prostu przeszkadzać w realizacji celu przeciwnikowi).
  • Mnich (ang. Monk) – postać, której głównym zadaniem jest utrzymywanie siebie i reszty drużyny przy życiu poprzez leczenie i rzucanie zaklęć ochronnych oraz odradzanie ich, jeśli zginą. Specjalizacje Monka to: Modlitwy uzdrawiające, Modlitwy ochronne, Modlitwy ofensywne i Divine Favor (zwiększanie mocy i skuteczności czarów Monka). Monk jest także wykorzystywany jako Bonder – mnich, który chroni i zapobiega obrażeniom zadawanym wybranemu wojownikowi (patrz: tank), przy użyciu umiejętności Protection Prayers.
  • Elementalista (ang. Elementalist) – mag mający do dyspozycji moce czterech żywiołów – wody, powietrza, ognia i ziemi, jest w stanie zadawać duże obrażenia wielu wrogom jednocześnie i ma do dyspozycji najwięcej energii dzięki atrybutowi Zapas energii. Jest mistrzem efektów obszarowych.
  • Nekromanta (ang. Necromancer) – postać władająca magią śmierci i krwi posiadająca w swoim arsenale również klątwy. Nekromanta zyskuje energię za każdą śmierć zarówno przeciwnika jak i członków własnej drużyny (w tym przywołanych kościanych sług) dzięki Wydzieraniu Duszy (ang. Soul Reaping). Do głównych umiejętności nekromanty należy wysysanie życia z wrogów (również po to, by przenieść je na siebie) oraz tworzenie kościanych sług poprzez penetrowanie martwych ciał.
  • Łowca (ang. Ranger) – typowy łucznik, postać, która specjalizuje się zwabianiem wrogów, zastawianiem pułapek oraz zadawaniem długotrwałych obrażeń. Może oczarować dowolne zwierzę i sprawić, by stało się jego towarzyszem. Posiada on również możliwości przerywania czynności przeciwnikom.
  • Mesmer – postać specjalizująca się zarówno w zadawaniu obrażeń poprzez degenerację życia, jak i we wspieraniu swojej drużyny zaklęciami inspirującymi. Głównym zadaniem Mesmera jest przerywanie zaklęć przeciwnika, wykradanie mu energii, oraz zadawanie obrażeń docelowo. Jego głównym atrybutem jest Szybkie rzucanie czarów.

Profesje dodane w Factions:

  • Zabójca (ang. Assassin) – skrytobójca zadający obrażenia przy pomocy sztyletów. Jego ataki są wyjątkowo szybkie i skuteczne. Zabija wrogów przy pomocy kombinacji ciosów. Jako jedyna postać w grze dysponuje także dużą gamą umiejętności, które pozwalają mu na teleportowanie się do przeciwnika (tzw. krok cienia).
  • Rytualista (ang. Ritualist) – szaman, który swą magią, opierającą się głównie na przywoływaniu duchów i modlitwach, wspiera drużynę zaklęciami ochronnymi, bądź zadaje obrażenia wrogom.

Profesje dodane w Nightfall:

  • Patron (ang. Paragon) – Obrońca i wojownik ze świata Elony. Używa okrzyków bojowych do wzmacniania drużyny lub zwiększania zadawanych obrażeń u sojuszników. Za broń służy mu włócznia.
  • Derwisz (ang. Dervish) – Uzbrojony w kosę i mogący atakować kilku wrogów jednocześnie święty wojownik. Opanował dwa żywioły wiatru i ziemi, modli się do nich prosząc o łaskę i moc. Dodatkowo potrafi przybierać formy awatarów bogów ze świata Guild Wars.

Tryby PvP[edytuj | edytuj kod]

PvP bazuje na drużynach złożonych z ludzkich graczy i walczących ze sobą. Za zwycięskie walki gracze są nagradzani punktami frakcji (Baltazara i odpowiednio Kurzicków lub Luksonów). Punkty te mogą później być wymieniane u odpowiednich NPC na nagrody, np. na odblokowanie przedmiotów i umiejętności.

Areny losowe[edytuj | edytuj kod]

W arenach losowych nie ma możliwości doboru drużyny. Z graczy chętnych do gry dobierane są dwie czteroosobowe drużyny, które walczą ze sobą na jednej z 13 dostępnych aren. Zwycięska drużyna przechodzi do kolejnej walki, natomiast przegrana jest rozwiązywana. Drużyna stara się osiągnąć 25 zwycięstw (bo tyle wynosi limit). Areny losowe składają się z dwóch trybów rozgrywki, różniących się celami stawianymi przed drużynami:

  • Deathmatch – dana drużyna wygrywa po śmierci wszystkich członków drużyny przeciwnej. Dodatkowym urozmaiceniem tego trybu są arena z dodanym kapłanem, który wskrzesza co 2 minuty wszystkich członków swojej drużyny. Istnieją również areny pośrodku których znajduje się obelisk. Gdy jest on kontrolowany przez jedną drużynę, zadaje obrażenia drużynie przeciwnej. Walki w trybie deathmatch są ograniczone czasowo do 8 minut.
  • Punktowane zabijanie – Przez 3 minuty drużyna musi zabić przeciwników tak wiele razy jak to jest możliwe. Zmarli gracze są wskrzeszani co 30 sekund.

Arena Kodeksu[edytuj | edytuj kod]

Nowy rodzaj rozgrywki PvP, w której gracze posiadają możliwość tworzenia drużyny, lecz nie ma dostępnych wszystkich umiejętności. Umiejętności te zmieniają się codziennie, dzięki czemu nie zostanie znaleziony działający sposób, lecz gra będzie urozmaicona. Ponadto umiejętności Elitarne muszą pochodzić od profesji podstawowej postaci, a w drużynie nie może być 2 graczy o tej samej profesji podstawowej.

Walki sojuszy[edytuj | edytuj kod]

Walki sojuszy (ang. Alliance Battles) to tryb udostępniony wraz z odsłoną drugiej kampanii, Guild Wars: Factions i wymaga od gracza posiadania tej kampanii (lub wykupienia pakietu dostępowego PvP) oraz przynależności do gildii. Naprzeciwko siebie stają trzy czteroosobowe zespoły Luksonów, ubranych zwyczajowo na czerwono i reprezentowanych na radarze jako czerwone kropki, i Kurzicków reprezentowanych odpowiednio przez niebieskie kropki. Zwycięstwa i porażki w tym trybie mają wpływ na granicę między terytoriami Luksonów i Kurzicków, a gracze za pomoc w wojnie nagradzani są punktami uznania wybranej frakcji.

Gra polega na przejmowaniu kapliczek, których bronią NPC. Grę wygrywa drużyna, która jako pierwsza zdobędzie 500 punktów lub zajmie wszystkich 7 kapliczek i utrzyma ja przez 60 sekund. Punkty zdobywa się w dwojaki sposób:

  • Utrzymywanie kapliczek – gra co 7 sekund sprawdza ile kapliczek jest kontrolowanych przez daną drużynę i za każdą z nich dolicza do ogólnego bilansu 1 punkt.
  • Zabijanie przeciwników – zabicie gracza z przeciwnej drużyny dodaje 3 punkty. Zabijanie NPC, zwierząt i wskrzeszonych sług nie dodaje jednak żadnych punktów.

W przypadku śmierci gracze są po maksymalnie 20 sekundach automatycznie wskrzeszani w swojej bazie startowej lub w najbliższej kapliczce wskrzeszania, jeśli takowa znajduje się pod kontrolą drużyny.

Walki Gildii[edytuj | edytuj kod]

Inaczej są zwane GvG. Są to taktyczne walki dwóch ośmioosobowych drużyn i powszechnie uważane są za najtrudniejszy element Guild Wars. Celem każdej z drużyn jest zabicie w określonym czasie przeciwnego Mistrza Gildii. Wiele gildii powstaje i specjalizuje się wyłącznie w tym trybie. Walki te decydują o pozycji gildii w rankingu najlepszych gildii.

Aby drużyna mogła wziąć udział w walce GvG musi się składać co najmniej z czterech członków jednej gildii, w tym z jednego oficera. Pozostałymi czterema graczami mogą być członkowie własnej lub innej gildii oraz komputerowo sterowani bohaterowie i NPC.

Warunki zwycięstwa:

  • Zabicie przeciwnego Mistrza Gildii.
  • Wszyscy przeciwnicy posiadają 60% kary za śmierć.
  • Po upływie 28 minut wyznaczonego czasu gry, wygrywa bardziej agresywna gildia. Agresywność liczona jest następująco:
    • +1 punkt za każdy punkt obrażeń zadany wrogiemu Mistrzowi Gildii.
    • -50 punktów za każdy czar lub zaklęcie broni rzucone na własnego Mistrza Gildii.
    • Kradzież i degeneracja życia Mistrza Gildii nie dodają punktów agresywności.

Pośrodku każdej mapy znajduje się postument na flagę. Gdy dana drużyna zdoła go kontrolować przez 2 minuty, dostanie ona 10% wzmocnienia morale (w przypadku posiadania kary za śmierć zostanie ona zmniejszona o 10%), a Mistrz Gildii tej drużyny otrzyma dodatkowych 300 punktów żywotności.

Droga bohatera[edytuj | edytuj kod]

Jest to ciągła rozgrywka, w której naprzeciwko siebie stają dwa ośmioosobowe zespoły. Drużyny walczą ze sobą przez 11 kolejnych walk, łącznie z walką finałową w Komnacie Bohaterów. W przypadku jakiejkolwiek porażki przegrana drużyna przenoszona jest do osady i musi rozpoczynać walki od początku. Zwycięska drużyna wygrywa cenne nagrody, a wszystkim graczom zostaje wyświetlona informacja o niej.

Misje typu współzawodnictwo[edytuj | edytuj kod]

Factions wprowadziło dwie misje współzawodnictwo: Fort w Osikowym Lesie (ang. Fort Aspenwood) i Jadeitowa Kopalnia (ang. Jade Quarry), w których dwie drużyny ośmiu losowo dobranych osób wykonują postawione przed nimi zadania w wojnie pomiędzy Kurzickami, a Luksonami. W pierwszej głównym celem Luksonów jest zabicie głównego architekta Kurzicków natomiast celem tych drugich jest go bronić aż zbuduje Zemstę Bogów. Na drugiej natomiast walki toczą się o kontrolę nad kopalniami jadeitu, które są przejmowane przez graczy podobnie do kapliczek znanych z Walk Sojuszy.

Trzy razy dziennie w trybach GvG oraz 1v1 organizowane są automatyczne turnieje, w których gracze zbierają punkty, których odpowiednia ilość umożliwi im wzięcie udziału w turnieju o mistrzostwo miesiąca.

Dawne[edytuj | edytuj kod]

Poniższe tryby były obecne w grze do 23 października 2009. Wprowadzona tego dnia aktualizacja gry usunęła je.

Areny drużynowe[edytuj | edytuj kod]

Był to pierwszy tryb rozgrywki, w którym gracze mogli dobrać się w drużynę, jednak aby mieć do niego dostęp, należało wpierw wygrać 5 kolejnych walk na Arenach Losowych. Wystarczyło tego dokonać jedną postacią – potem Areny Drużynowe są dostępne dla wszystkich zarejestrowanych postaci gracza. Technicznie Areny Drużynowe nie różniły się niczym od Aren Losowych.

Walki bohaterów[edytuj | edytuj kod]

Inaczej są zwane 1v1. Gracze posiadający dostęp do kampanii Nightfall lub dodatku Eye of the North posiadają dostęp do tzw. bohaterów – komputerowych NPC, którym można było indywidualnie dobrać umiejętności i atrybuty. W tym trybie stawały naprzeciwko siebie dwie drużyny, każda z nich złożona z gracza oraz trzech wybranych przez niego bohaterów.

Zadaniem gracza było zgromadzenie w ciągu 10 minut 20 punktów zanim zrobił to przeciwnik. Były one zdobywane poprzez zdobywanie kapliczek (podobnie do Walk Sojuszy) oraz zabijanie przeciwników. Jeśli w ciągu 10 minut żaden z graczy nie zdobył 20 punktów, wygrywał gracz z większą ich ilością. Jeśli obaj gracze po upływie czasu posiadali równą liczbę punktów, rozpoczynała się dogrywka, w której wygrywał gracz, który pierwszy zdobył punkt.

Kampanie[edytuj | edytuj kod]

Kampanie Guild Wars opisują wydarzenia w świecie Tyrii, które są ze sobą w pewien sposób powiązane, chociaż dzieją się w różnych miejscach. Wydarzenia wszystkich trzech głównych kampanii dzieją się równolegle do siebie, natomiast wydarzenia dodatku Eye of The North mają miejsce nieco po wydarzeniach znanych z kampanii.

Prophecies[edytuj | edytuj kod]

Fabuła pierwszej kampanii Guild Wars jest związana z przepowiednią o Poszukiwaczu Ognia, przepowiedzianą przez smoczycę Iskrę (ang. Glint). O głównym zadaniu, które przed nim stoi, gracz dowiaduje się jednak stosunkowo późno. Niegdyś kwitnący Askalon został zaatakowany przez agresywną rasę popielców i jego mieszkańcy są zmuszeni uchodzić przez Dreszczogóry do Królestwa Kryty, gdzie zostają uwikłani w działalność dziwnych kultów i nigdy do końca nie wiedzą kto jest wrogiem, a kto przyjacielem.

Factions[edytuj | edytuj kod]

Osią fabuły jest historia Shiro Tagachiego, byłego ochroniarza cesarza Kintaju, który 200 lat przed wydarzeniami w kampanii zamordował cesarza. Za ten czyn został skazany na śmierć. Kiedy umierał, Shiro Tagachi wydał z siebie okrzyk, który spowodował zamianę wszystkich mórz w jadeit, a także skamienienie lasów. 200 lat po tych wydarzeniach powraca i postanawia zawładnąć Kintajem. Celem gracza jest powstrzymanie go.

Oprócz tego historia opowiada losy dwóch wrogich frakcji – Luxonów (podróżujących po morzach jadeitu), a także Kurzików (żyjących w lasach), które walczą ze sobą o zasoby Kintaju – czyli przede wszystkim jadeit i bursztyn. Powodem trwającego 200 lat konfliktu jest spór o to, który z czempionów (Luxoński Archemorus czy Kurzickowy Wiktor) zabił Shiro Tagachiego.

Nightfall[edytuj | edytuj kod]

Głównym celem tej kampanii jest powstrzymanie nadciągającego Zmierzchu (tytułowego Nightfalla), który ma wkrótce nadciągnąć do Elony – kontynentu, na którym dzieje się akcja. Bohaterowie jednoczą się z ugrupowaniem o nazwie "Słoneczne Włócznie", aby pokonać zło, które przybyło do Elony razem z kapłanką złego Boga Tajemnic Abaddona. Kampania ta wprowadza wiele innowacji (jak np. misje polegające na ujeżdżaniu gigantycznego czerwia czy wykonywaniu specjalnych bonusów).

Kampania ta jako pierwsza wprowadza "bohaterów", czyli NPC-ów, których możemy uzbroić we własne przedmioty, nauczyć własnych umiejętności i dowodzić nimi. Dotychczas możliwe było tylko granie z najemnikami, na których umiejętności i ekwipunek nie mieliśmy wpływu.

Dodatek Eye of the North[edytuj | edytuj kod]

Dodatek nie wprowadza do gry żadnych nowych profesji. Do jego uruchomienia potrzebna jest co najmniej jedna z głównych kampanii. Główny cel to powstrzymanie Niszczycieli przed zniszczeniem Tyrii, poprzez zjednoczenie ras znajdujących się na północy Tyrii (na północ od Askalonu i Dreszczogór) i na południe od Dżungli Maguuma (miejsce akcji pierwszej kampanii gry). Ta część służy też za wprowadzenie do Guild Wars 2 i przedstawia nam ogólny zarys ras oraz głównych przeciwników, których napotkamy w kontynuacji gry.

Ciekawostką jest fakt, że skrót od nazwy tego dodatku (GWEN) jest jednocześnie imieniem jednej z pierwszoplanowych postaci, którą poznajemy jako małą dziewczynkę na początku kampanii Prophecies. W dodatku odblokowano dostęp do 18 wielopoziomowych podziemi, a ponadto dodano 10 nowych bohaterów, 150 nowych umiejętności i 40 nowych zbroi.

Gildie[edytuj | edytuj kod]

Tytułowe gildie mają duże znaczenie w Guild Wars. Gildia jest tworzona przez grupę ludzi, którym mechanika gry umożliwia komunikację przy pomocy specjalnego okna czatu.

Lider gildii tworzy gildię przy pomocy rejestracji jej nazwy oraz tagu (2 do 4 liter), który jest wyświetlany po nazwie postaci. Lider wybiera również przynależność gildii do frakcji Kurzików lub Luksonów. Gildie posiadają swoje pelerynki, na których widnieje wybrany przez lidera symbol gildii, a także siedziby, mogące służyć np. jako bazy wypadowe. Do siedzib gildii możliwy jest również zakup wszelkiej maści kupców i innych NPC-ów oferujących różne usługi.

Jakkolwiek członkostwo w gildii nie jest wymagane przez grę, przynosi jednak duże profity – pomijając te socjalne, w wielu gildiach gracze uczą się nawzajem różnych aspektów gry, rozwijają się i pomagają sobie.

Do dziesięciu różnych gildii może tworzyć sojusz, z których najlepsze sprawują kontrolę nad niektórymi miastami Luksonów i Kurzicków z kampanii Factions.

Założenia[edytuj | edytuj kod]

W założeniach gry twórcy postawili sobie następujące cele:

  • streaming technology, umożliwia przesyłanie plików do Gracza na bieżąco, podczas samej gry, w tle;
  • brak miesięcznej opłaty, występuje jedynie opłata za zakup konta gry (wraz z programem w wersji pudełkowej lub poprzez Internet);
  • postawienie przede wszystkim na grę z innymi graczami, gdyż wiele misji jest nieporównywalnie trudniejsza do wykonania przy pomocy samych najemników;
  • brak grindu (z ang. "harowania") – przyspieszenie zdobywania kolejnych poziomów aż do maksymalnego 20;
  • niskie wymagania co do przepustowości łącza;
  • stworzenie licznych tytułów, których zdobycie będzie zapewniało graczom prestiż oraz w niektórych przypadkach dodatkowe profity;
  • rozbudowane walki i turnieje PvP, organizowanie walk gildii, walk zespołowych, nie tylko dla Graczy o wysokim poziomie, można wziąć też udział w walkach dla niskopoziomowych postaci;
  • gromadzenie drużyny umożliwiają tzw. outposty, które znajdują się bezpośrednio przed każdą większą misją, tak aby osoby zainteresowane mogły utworzyć szybko drużynę bez zbędnego szukania towarzyszy w miastach;
  • ograniczenie "przeludnienia" miasta, gra rozdziela Graczy na districty (z ang. "dzielnice"), które są wiernymi kopiami tego samego miejsca, również podczas misji Gracze otrzymują własną kopię danej lokacji;
  • konkursy organizowane przez ArenaNet, w których można wygrać sprzęt komputerowy lub przedmioty w grze;
  • możliwość gry w dowolną kampanię bez zakupowania pozostałych (poza najnowszym dodatkiem, GW:EotN);

Streaming[edytuj | edytuj kod]

W Guild Wars aktualizacja odbywa się w inny sposób niż w większości gier. Nie ma konkretnych patchy, jakie można ściągnąć. Program sam decyduje, które aktualizacje są potrzebne i instaluje je. Działa to na tej zasadzie, że podczas pierwszego uruchomienia gry ściągane są tylko najpotrzebniejsze rzeczy wymagane do gry. Niepobierane są jednak aktualizacje, których teoretycznie gracz nie potrzebuje do gry takie jak na przykład dalsze lokacje, do których nie ma jeszcze dostępu. Są one pobierane w tle podczas gry lub dopiero w momencie dojścia gracza do danej lokacji. Można wymusić od klienta gry ściągnięcie od razu wszystkich plików dopisując komendę –image w wierszu poleceń.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]