Hama

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy miasta w Syrii. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Hama
حماة
Hama
Państwo  Syria
Muhafaza Hama
Dystrykt Hama
Burmistrz Abd al-Razzak al-Kutajni
Populacja (2009)
• liczba ludności

696 863
Nr kierunkowy 33
Położenie na mapie Syrii
Mapa lokalizacyjna Syrii
Hama
Hama
Ziemia 35°08′N 36°45′E/35,133333 36,750000Na mapach: 35°08′N 36°45′E/35,133333 36,750000
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Wieża zegarowa w Hamie
Noria w Hamie

Hama – miasto w zachodniej Syrii, w oazie, nad rzeką Asi, ośrodek administracyjny muhafazy Hama. Około 512 tys. mieszkańców – czwarte pod względem wielkości miasto kraju.

Miasto słynie z norii, starożytnych przyrządów nawadniających.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Tereny wokół Hamy były zamieszkiwane już w neolicie.

Miasto jest kilkakrotnie wspominana w Biblii, gdzie znajduje się nazwa Chamat. Miasto to było stolicą małego królestwa kananejskiego w Syrii we wczesnym okresie dziejów starożytnego Izraela. Było północnym krańcem Ziemi Obiecanej - terenów, które miał podbić Jozue. Za panowania izraelskiego króla Salomona wybudowano w tym regionie miasta-spichlerze.

W ciągu swej historii była zajmowana przez Asyryjczyków, Babilończyków, Persów, Macedończyków - wówczas miasto nosiło nazwę Epifania, nadaną przez Antiocha IV Epifanesa -, Rzymian, Bizancjum, Arabów, krzyżowców, Turków i Francuzów by w 1941 stać się częścią niepodległej Syrii.

W latach 1979-1982 Hama była jednym z najważniejszych ośrodków powstania islamistów i miejscem ostatniego starcia między radykalną sunnicką partyzantką a wojskami rządowymi. W czasie tłumienia powstania wojsko zburzyło zabytkowe dzielnice miasta, w walkach i doraźnych egzekucjach zginęło od 3 do 25 tys. islamistów oraz cywilów[1][2].

Przypisy

  1. Seale P.: Asad of Syria. The Struggle for the Middle East. Berkeley-Los Angeles: University of California Press, 1989, s. 334. ISBN 0520066677.
  2. Fyderek Ł.: Pretorianie i technokraci w reżimie politycznym Syrii. Kraków: Księgarnia Akademicka, 2011, s. 57. ISBN 9788376381114.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]