Hey Joe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Hey Joe
Singel grupy The Jimi Hendrix Experience
z albumu Are You Experienced?
Wydany 1966
Format 7"
Gatunek rock
Długość 4:02
Wytwórnia Track (Anglia), Reprise (USA),
Produkcja Chas Chandler
Singel po singlu
Bicie rekordu Guinnessa 1.05.2007 r.

"Hey Joe" lub rzadziej "Hey Joe, Where You Gonna Go?" - popularna amerykańska piosenka z lat sześćdziesiątych XX wieku, która stała się standardem rockowym. Wykonywana w tak wielu stylach muzycznych przez licznych muzyków, że dziś trudno jest określić pochodzenie oraz autorstwo utworu. Tekst utworu opowiada historię mężczyzny, który ucieka po zabiciu swojej żony.

Autorstwo[edytuj | edytuj kod]

Autorstwo piosenki wielokrotnie błędnie przypisywane było amerykańskiemu muzykowi Dino Valentemu (znanemu też jako Chester Powers lub Jesse Farrow). Piosenka często jest też uznawana za "dzieło tradycyjne", jednak prawa autorskie zarejestrował w USA w 1962 Billy Roberts. Piosenka miała wielu wykonawców, jednak za najsłynniejsze uznaje się wykonania Jimiego Hendrixa.

Historia[edytuj | edytuj kod]

"Hey Joe" (znany także pod tytułem "Blue Steel .44") przeważnie przypisuje się Billy'emu Robertsowi, chociaż prawdopodobnie jego prawdziwy twórca zaginął gdzieś, jak wielu bluesmenów. Tim Rose uważał ten utwór za pochodzący z rejonu Appalachów; grał go już gdy mieszkał jeszcze na Florydzie. W 1965 r. ta mroczna piosenka o morderstwie została nagrana przez The Leaves pod tytułem "Hey Joe Where You Gonna Go" i stała się przebojem. Później nagrali ją także The Byrds i Love. Wszystkie te wersje były bardzo szybkie.

Tim Rose zinterpretował ją chyba najbliżej mitycznemu oryginałowi zdecydowanie zwalniając jej tempo, co pozwoliło lepiej zbudować dramaturgię utworu. Utwór ten miał szansę być ogólnokrajowym przebojem, ale został zabroniony w południowych stanach USA, pod zarzutem propagowania przemocy. Dopiero wersja Jimiego Hendrixa, stała się wielkim przebojem. Rose twierdzi, że Chas Chandler (były basista The Animals i menedżer Hendrixa) usłyszał jego wersję w jednym z klubów w Los Angeles i zawiózł kopię Jimiemu do Londynu. Biografowie Hendriksa (Harry Shapiro i Caesar Glebbeek) właściwie także to potwierdzają, chociaż dodają, że Chandler słyszał Jimiego wykonującego "Hey Joe" wcześniej w Cafe Wha? Prawda może być jednak i taka, że obaj mogli słyszeć jedną z wczesnych, wolnych, oryginalnych bluesowych wersji, która ich zainspirowała.

Nagrania Hey Joe[edytuj | edytuj kod]

Gitarowy rekord Guinnessa[edytuj | edytuj kod]

Dnia 1 maja 2006 r. we Wrocławiu po kilku próbach (m.in. w roku 2005) został pobity gitarowy rekord Guinnessa, przy pobijaniu którego piosenkę "Hey Joe" zagrało na wrocławskim Rynku 1581 gitarzystów (dotychczasowy rekord wynosił 1555). Dokładnie rok później rekord został poprawiony - zagrało 1881 osób. 1 maja 2008 roku rekord został ponownie poprawiony, wynosił on 1951 osób. W roku 2009 utwór "Hey Joe" na wrocławskim rynku zagrano na 6346 gitarach. Rok później (2010) na wrocławskim rynku zebrało się 4597 gitarzystów, a w 2011 - 5601 osób zagrało wspólnie "Hey Joe". Wyniki z 2009, 2011 i 2012 roku są trzema najwyższymi na świecie. W 2012 roku rekord został ponownie poprawiony i wynosi obecnie 7273 osoby. Organizacją bicia gitarowego rekordu Guinnessa, nieprzerwanie od kilku lat, zajmuje się Leszek Cichoński.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]