Historia gier komputerowych (druga generacja)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Historia…
gier komputerowych

Pierwsza generacja
Druga generacja
Zapaść gier wideo w 1983
Trzecia generacja
Czwarta generacja
Piąta generacja
Szósta generacja
Siódma generacja
Ósma generacja

automatów do gier

Złota era gier arcade

Druga generacja konsoli gier wideo istniała pomiędzy 1976 a 1984.

Pierwsze 8-bitowe konsole domowe (1976-1983)[edytuj | edytuj kod]

Układ elektroniczny umieszczony w kartridżu do Atari 2600

Na wczesnych konsolach kod programu był wpisany w mikrochipy i nie można było na nich uruchomić innych gier. Na początku drugiej połowy lat 70. gry wideo znalazły się na kartridżach. Programy były zapisywane w pamięci chipów ROM, które były montowane w plastikowych obudowach pozwalających na podłączenie ich do slotu konsoli. Gdy kartridż został podłączony, główny mikroprocesor w konsoli odczytywał zawartość chipu znajdującego się w kartridżu i uruchamiał program zapisany na nim.

Pierwszą taką konsolą była produkcja Fairchild VES. Konsola wydana została przez Fairchild Semiconductor w sierpniu 1976. Gdy w następnym roku Atari wydało Atari VCS, Fairchild szybko zmienił nazwę swojej konsoli na Fairchild Channel F.

W 1977 Atari wydało własną konsolę z możliwością wymiany kartridżów, nazwaną Video Computer System (VCS) (w 1982 zmieniono jego nazwę na Atari 2600). Początkowo konsola nie odniosła sukcesu.

W 1978 Magnavox wydał własną konsolę z kartridżami, Magnavox Odyssey 2, w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. Philips Electronics wydało tą samą konsolę w Europie jako Videopac G7000. Pomimo że konsola nie zdobyła takiej popularności jak Atari, w ciągu pięciu lat sprzedano ponad milion sztuk konsoli.

W 1979 stworzona została firma Activision przez niezadowolonych programistów Atari. Był to pierwszy third-party developer.

Kolejnym ważnym wydarzeniem było wydanie konsoli Intellivision, wydanej przez firmę Mattel w 1980 (mówi się również o 1979). Mimo że konsolę zalicza się chronologicznie do "ery 8-bitowców", jej procesor mógł wykonywać instrukcje o długości 10 bitów (co pozwalało na aplikację większej liczby funkcji oraz potencjalne zwiększenie jej prędkości) i zapisywać informacje o długości 16 bitów. System bardziej zaawansowany technologicznie od Atari 2600 szybko zdobył popularność.

1982 to rok wydania Colecovision, jeszcze bardziej zaawansowanej technologicznie od Intellivision. Ta konsola również sprzedawała się dobrze, lecz obecność trzech głównych konsoli na rynku, a niskiej jakości gry przepełniające sklepowe półki, spowodowały zniechęcenie konsumentów do gier komputerowych. W ciągu roku ten przepełniony rynek załamał się.

Popularność wczesnych konsoli gier przypisuje się dostępności na nie gier arcade. Atari 2600 była pierwszą z grą Space Invaders, a Colecovision miało Donkey Konga.

Początkowo kartridże były 2KB pamięcią ROM dla Atari 2600 oraz 4K dla Intellivision. Ten limit rósł od 1978 do 1983, zwiększając pamięć kartridżów Atari 2600 do 16KB oraz do 32KB w przypadku Colecovision. Bank switching, technika pozwalająca na użycie przez dwie różne części programu tego samego adresu pamięci, była niezbędna do tworzenia większych kartridżów.

W konsolach duże ceny pamięci RAM limitowały jej wielkość do maksimum kilobajta. Mimo że wielkość kartridżów rosła cały czas, pamięć RAM była częścią konsoli i nie mogła być rozszerzana.

W 1982 od nowych third-party developerów (gorzej przygotowanych od Activision) pojawił się zalew gier i półki sklepów z zabawkami zaczęły się przepełniać.

Po części od tego nadmiaru przemysł gier wideo zapadł się, rozpoczynając drogę ku klęsce w grudniu 1982, która przeciągnęła się na cały 1983. Zobacz więcej w głównym artykule: Zapaść gier wideo w 1983.

Wczesne przenośne konsole[edytuj | edytuj kod]

Pierwszą przenośną konsolą gier wideo z wymiennymi kartridżami był Microvision zaprojektowany w firmie Smith Engineering i sprzedawany przez Milton-Bradley od 1979. Jednak z powodu małego i wrażliwego ekranu LCD oraz małego wyboru gier, sprzedaż została wstrzymana dwa lata później.

W 1984 w Japonii wydano Epoch Game Pocket Computer. Game Pocket Computer zawierał w sobie ekran LCD o rozdzielczości 75x64 pikseli i mógł pokazać grafikę na podobnym poziomie, co wczesne gry na Atari 2600. Pomimo tego na konsolę powstało jedynie pięć gier.

Konsole drugiej generacji[edytuj | edytuj kod]

Bez zdjęć:

Przenośne konsole[edytuj | edytuj kod]

Bez zdjęć:

Zapoczątkowane serie gier[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]