Fairchild Channel F

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Fairchild Channel F
Channelf.png

Fairchild Channel F
Producent Fairchild Semiconductor
Generacja Druga generacja
Premiera 1976
CPU Fairchild F8 o prędkości 2 MHz
GPU ośmiokolorowa, z możliwością wyświetlania tylko czterech kolorów w jednej linii
Pamięć operacyjna 64 bajty

Fairchild Channel Fkonsola gier wideo z systemem programowania, która ukazała się na rynku w 1976 roku. Do konsoli podłączało się kartridże, które były wyposażone w pamięć ROM oraz kod mikroprocesora. Konsola zawierała przycisk „Hold”, który umożliwiał zatrzymanie gry, możliwa była również zmiana prędkości gry bez utraty wyników. Do konsoli dodawano charakterystyczny ośmioosiowy dżojstik, którego ruchomy drążek mógł być wciskany lub wyciągany.

Fairchild udostępnił dwadzieścia sześć kartridżów na ten system, na każdym kartridżu znajdowały się po cztery gry. Były to gry sportowe, takie jak hokej, tenis i baseball oraz gry edukacyjne zawierające zagadki czy łamigłówki matematyczne.

Fairchild Channel F był pierwszą konsolą obsługującą wymienialne kartridże[1].

Przypisy

  1. D.S. Cohen: Fairchild Channel F – The First ROM Cartridge Console (ang.). About.com. [dostęp 2012-03-01].