Fairchild Channel F

Fairchild Channel F
Fairchild Channel F
Producent	Fairchild Semiconductor
Generacja	Druga generacja
Premiera	1976
CPU	Fairchild F8 o prędkości 2 MHz
GPU	ośmiokolorowa, z możliwością wyświetlania tylko czterech kolorów w jednej linii
Pamięć operacyjna	64 bajty

Wybrane konsole gier wideo
Pierwsza generacja
Magnavox Odyssey • Pong • Coleco Telstar
Początek drugiej generacji
Fairchild Channel F • Atari 2600 • Astrocade • Videopac (Magnavox Odyssey²) • Intellivision
Druga połowa drugiej generacji
Arcadia 2001 • Atari 5200 • ColecoVision • Vectrex • SG-1000
Trzecia generacja (8-bit)
NES/Famicom • Master System • Atari 7800
Czwarta generacja (16-bit)
PC Engine/TurboGrafx 16 • Mega Drive/Genesis • Super NES/Super Famicom • Neo Geo • CD-i
Piąta generacja (32- i 64-bit)
Amiga CD32 • 3DO • Jaguar • Saturn • PlayStation • PC-FX • Nintendo 64 • Apple Pippin
Szósta generacja
Dreamcast • PlayStation 2 • GameCube • Xbox
Siódma generacja
Xbox 360 • PlayStation 3 • Wii
Ósma generacja
Wii U • PlayStation 4

Fairchild Channel F – konsola gier wideo z systemem programowania, która ukazała się na rynku w 1976 roku. Do konsoli podłączało się kartridże, które były wyposażone w pamięć ROM oraz kod mikroprocesora. Konsola zawierała przycisk „Hold”, który umożliwiał zatrzymanie gry, możliwa była również zmiana prędkości gry bez utraty wyników. Do konsoli dodawano kontroler, który umożliwiał manipulacje we wszystkie strony.

Fairchild udostępnił dwadzieścia sześć kartridżów na ten system, na każdym kartridżu znajdowały się po cztery gry. Były to gry sportowe, takie jak hokej, tenis i baseball oraz gry edukacyjne zawierające zagadki czy łamigłówki matematyczne.

Fairchild Channel F był pierwszą konsolą obsługującą wymienialne kartridże.