Homar amerykański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Homar amerykański
Homarus americanus
Milne-Edwards, 1837
Homarus americanus
Homarus americanus
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ stawonogi
Podtyp skorupiaki
Gromada pancerzowce
Rząd dziesięcionogi
Rodzina homary
Rodzaj Homarus
Gatunek homar amerykański
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Homar amerykański (Homarus americanus[2]) – gatunek skorupiaka z rzędu dziesięcionogów i rodziny homarów (Nephropidae). Najcięższy skorupiak świata, jeden z najbardziej znanych i poławianych gatunków homarów i jeden z najważniejszych ekonomicznie i ekologicznie bezkręgowców. Zaliczany do owoców morza (frutti di mare).

Występowanie i środowisko[edytuj | edytuj kod]

Homarus americanus występuje głównie wzdłuż północno-wschodnich wybrzeży Stanów Zjednoczonych (zwłaszcza Maine) oraz Kanady, (Nowa Fundlandia i Labrador).

Zamieszkuje głębokie i zimne wody, o skalistym podłożu, w którym może znaleźć schronienie przed drapieżnikami. Jest samotnikiem aktywnym nocą, wtedy również żeruje.

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Homar amerykański jest większy od homara europejskiego. Jego ciało ma barwę oliwkowozieloną, niebieskawą lub zielonobrązową. Ma od 20 do 60 cm długości, masę ciała od 0,5 do 4 kg, aczkolwiek złowiono również okazy mierzące ponad 100 cm, o wadze 20,14 kg[3]. Na każde z oczu złożonych składa się 14 tys. pojedynczych ommatidiów[3].

Biologia[edytuj | edytuj kod]

Dojrzałość osiąga w wieku ok. 4 lat i od tego momentu zmienia pancerz mniej więcej raz na rok, wcześniej zmienia go o wiele częściej. Kiedy zbliża się okres linienia, nowy pancerz zaczyna rosnąć bezpośrednio pod starym. Przygotowywany do zrzucenia pancerz twardnieje, ciemnieje i pokrywa się czarnymi plamkami. Następuje pęknięcie na linii biegnącej wzdłuż całego pancerza, który zaczyna rozdzielać się na dwie części, aby w końcu odpaść. Szczypce i odwłok zostają odrzucone w następnej kolejności. Ponieważ nowy pancerz jest bardzo delikatny, w ciągu pierwszych tygodni po linieniu homar amerykański jest podatny na zranienia, nie może wykonywać szybkich ruchów niezbędnych do obrony szczypcami. Z łatwością może paść ofiarą innego homara, zwłaszcza samicy chroniącej złożone przez siebie jaja, która jest w tym okresie bardzo zaborcza i agresywna.

Jaja homara amerykańskiego są zielone i bardzo małe, mają ok. 1 mm średnicy. Samica nosi je przyczepione pod odwłokiem około miesiąca, później jaja odrywają się i wykluwają się larwy – żywiki. Liczba jaj złożonych przez jedną samicę oscyluje między 10 a 1000, ale wskaźnik przeżycia jest bardzo niski, ok. 0,1%.

Zagrożenia[edytuj | edytuj kod]

Naturalnym wrogiem homara amerykańskiego jest dorsz atlantycki i inne drapieżne ryby (głównie plamiak i flądra), a także większe homary. Przełowienie dorsza przyczyniło się do znaczącego wzrostu populacji homara.

Homar jest cenionym owocem morza. Po ugotowaniu jego pancerz zmienia kolor na czerwony

Przypisy

  1. Homarus americanus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  2. Homarus gammarus. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 29 października 2008]
  3. 3,0 3,1 Homarus americanus Atlantic Lobster (ang.). MarineBio.org. [dostęp 29 października 2008].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Homarus americanus Atlantic Lobster (ang.). MarineBio.org. [dostęp 29 października 2008].
  2. Biology of the Lobster, Homarus americanus. Jan R. Factor (Ed.). 1995. Academic Press, San Diego, CA., ISBN 0-12-247570-4