Hugo Boss AG

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hugo Boss AG
Forma prawna Spółka akcyjna
Data założenia 1923
Siedziba Metzingen
Produkty Odzież, perfumy
Zatrudnienie 9 500 (2008)
brak współrzędnych
Strona internetowa
Sklep "Hugo Boss" w Nowym Jorku

Hugo Boss AG – niemiecka firma produkująca odzież i perfumy z siedzibą w Metzingen, założona w 1923 przez Hugo Ferdinanda Bossa (18851948).

Główne marki firmy to Hugo, Hugo Boss i od 2004 Baldessarini. Obecnie Baldessarini jest osobną firmą. Szacowana wartość firmy Hugo Boss AG wynosi ok. 1,8 mld euro. Na terenie Polski znajduje się 9 firmowych sklepów tej marki: w Łodzi, Krakowie, Warszawie (x2), Lublinie, Gdyni, Bydgoszczy oraz outlet w Piasecznie k/Warszawy.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Hugo Boss założył pierwszą szwalnię w 1924 roku. Kilka lat później Boss musiał jednak zamknąć zakład z powodu kryzysu gospodarczego skutkującego brakiem zamówień, ale ponownie otworzył zakład w 1930 roku. W 1931 roku wstąpił do Narodowosocjalistycznej Niemieckiej Partii Robotników i istnieje duże prawodpodobieństwo, że szwalnia została ponownie uruchomiona głównie na potrzeby partii, a jej klientami byli członkowie szturmowych batalionów partii Sturmabteilung (SA)[1].

W 1932 roku firma otrzymała kontrakt na dostawy dla Schutzstaffel (SS) mundurów projektu oberführera SS Karla Diebitscha, a wkrótce potem także kontrakt na produkcję mundurów dla Hitlerjugend[1][2]. W okresie II wojny światowej zakład wykorzystywał robotników przymusowych, którzy pracowali w wybudowanym w Metzingen obozie. Warunki życia robotników przymusowych były bardzo złe, a poprawiły się dopiero wobec zbliżania się frontów do granic Niemiec[1].

Po wojnie Boss stanął przed trybunałem denazyfikacyjnym i otrzymał zakaz prowadzenia działalności gospodarczej i grzywnę w wysokości 100 000 marek i zmarł wkrótce potem, 9 sierpnia 1948 roku w wyniku powikłań po ropnym zapaleniu zęba. Spadkobiercą został zięć Bossa, Eugen Holy[1].

W warunkach powojennych Holy postawił na produkcje garniturów. Już w latach 60. marka stała się znana w skali europejskiej, a jej powiązania z nazistami zostały w świadomości społecznej zapomniane. W 1967 roku prezesami spółki zostali Jochen i Uwe Holy, wnukowie założyciela. Z nowym kierownictwem firma zdecydowała o odświeżenie wizerunku i stworzeniu kampanii wizerunkowej. Ambasadorami marki zostało kilku kierowców Formuły 1 oraz Sylvester Stallone, a w ramach umiędzynarodowienia marki zmieniła ona nazwę na „Boss”. W latach 80. firma rozszerzyła ofertę o odzież z kolekcji casualowych, kosmetyki i dodatki, a w połowie dekady zadebiutowała na giełdzie we Frankfurcie. Udziały w firmie kupił Akira Akagi, ale wkrótce potem po skandalu finansowym trafił do więzienia, a pakiet akcji Bossa odkupiła firma Marzotto, jeden z dostawców surowców dla Bossa. Sprzedaż niemieckiej firmy japońskiemu inwestorowi, a następnie szybkie przejęcie jej przez inwestora włoskiego zostało skomentowane przez „Financial Times” ironicznie jako „transakcja pomiędzy państwami Osi”[1].

W początku lat 90. odkryto w Szwajcarii środki z kontraktów od Wehrmachtu, ale firma uprzedziła roszczenia wpłacając milion dolarów na fundusz ofiar II wojny światowej. Początek tej dekady to także kryzys gospodarczy związany z inkorporacją NRD, który spowodował spadek sprzedaży i odpływ klientów. W ramach działań naprawczych firma wróciła do nazwy „Hugo Boss”, a ofertę firmy rozszerzono na liczne linie, od formalnych do sportowych, a w 1998 roku rozpoczęto sprzedaż odzieży damskiej[1].

W 1999 roku amerykańscy prawnicy działający w imieniu ofiar holokaustu rozpoczęli postępowanie przeciwko firmie Hugo Boss w sprawie wykorzystywania pracy niewolniczej w czasie wojny.

W 2005 roku Marzotto sprzedało z zyskiem swoje udziały w firmie funduszowi Permira Advisers, który kupił niemiecką firmę. W początkach XXI wieku większość produkcji miała miejsce w Izmirze i Radomiu[1].

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]